บางรูปก็สะอื้น ขออยู่ต่อ บางรูปก็สะออน ดีใจ

ตอนเช้า ก่อน 7 โมง ฉันไปถวาย ขนม กับนมกล่อง รองท้องให้น้องเณรและพระ รับนิมนต์บ้านใกล้เคียงที่นี่  เพราะกว่าจะฉันเช้าก็คงสาย อาจจะหิว   และคุยเตรียมงาน ก่อนลาสิกขา กับ หลวงพี่ด้วย

26นี้ น้องเณรจะได้ลาเพศบรรพชิตแล้ว...บางรูปก็สะอื้น ขออยู่ต่อ บางรูปก็สะออน ดีใจ คิดถึงโยมแม่ โยมพ่อ คิดถึงของเล่นที่บ้าน คิดถึงที่นอน  ทีวี  ตู้เย็น  ตู้กับข้าว........บางรูปก็คิดถึงหนังกะติ๊ก  ที่จะได้ออกหาเที่ยวตามท้องนา

 

ขอลาสิกขา..... 

ก็วางแผนกับหลวงพี่ว่า คืนนี้ จำวัดในป่าเป็นคืนสุดท้าย และ เช้า 25 นอกจากบิณฑบาตแล้วก็ให้มาช่วยกัน เก็บขยะในป่า เก็บกลด ที่นอน ของใช้ที่อยู่ในป่า ย้ายไปในเด็กรักป่า...

จากนั้น เราก็จะระดมทั้งพระ เณร ซ่อมกลดกันทั้งวันให้เสร็จ...เพราะกลด ทำด้วยไม้ ไม่ใช่เหล็ก ( ตัวโครงร่ม ) เวลาเคลื่อนย้าย การหนีฝนของน้องเณร ไม่บันยะบันยัง ทั้งโครง ทั้งแกนกลาง ตัวมุ้ง ถูกแยกเป็นส่วนๆ น่าสงสารกลดที่ถูกยืมมาจากวัดโคกบัวลายมาก

 เกรงว่า ปีหน้า เราจะไม่ได้รับอนุญาติให้ยืมอีก  กลายเป็นแบล็คลิสของวัด  

ส่วนจีวรทั้งชุดที่เณรใช้ กับผ้าห่ม ให้นำกลับไปซักที่บ้านของน้องเณร หลังสึกแล้ว เพราะเราไม่มีแรงงานพอที่จะทำงานตรงนี้....งานมันซ้อนกันอีกแล้ว เจ้าหน้าที่ของ ไมโครซอฟท์ และกระจกเงาจะมาอบรม คอมพิวเตอร์และบริจาคคอมพิวเตอร์อีกหลายเครื่อง  ให้เด็กรักป่า 26-28 นี้