ทางเดินชีวิตของคนแต่ละคนนั้นย่อมแตกต่างกัน แต่ต่างก็มีจุดหมายปลายทางที่คล้ายๆกัน คือ “การได้ก้าวไปยังฝั่งฝันของตนเอง” <h3>
<h3 style="margin: 12pt 0cm 3pt">
</h3>
<h2 style="margin: 12pt 0cm 3pt">
เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา (18 เม.ย. 50) ผู้เขียน ได้ไปพบแพทย์หลังจากที่ไม่ได้ไปตามนัด 3 เดือนมาแล้ว การพบแพทย์ครั้งนี้ไม่เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา เพราะคำตอบที่เราได้ยินนั้นมันทำให้ ณ วินาทีนั้นเหมือนใจมันจะสลาย ความฝัน ความหวังที่มันมีอยู่ เหมือนมันกำลังจะมึดลง แต่เราต้องฝืนยิ้ม พยายามบอกตัวเองว่าถ้าเราอดทน เราไม่ยอมแพ้ ถ้าเราดูแลตัวเองดีๆ สิ่งที่หมอบอกมันคงยังไม่เกิดขึ้น
</h2>
<h2 style="margin: 12pt 0cm 3pt; text-align: justify">
ยอมรับว่าหลังจากออกจากห้องตรวจ ใจมันท้อ เพราะหมอบอกว่า “หลังจากวันนี้อีกปีเศษๆยังไงคุณก็ต้องฟอกเลือด” เสียงนี้มันดังก้องอยู่ในหูเราตลอดเวลา คืนนั้นทั้งคืนใจมันคิดว่าเราจะทำอย่างไรต่อไปดีกับชีวิต กับเวลาที่เหลืออยู่ เพราะการฟอกเลือดนั้นค่าใช้จ่ายสูงมาก
</h2>
<h2 style="margin: 12pt 0cm 3pt; text-align: justify">
ยิ่งคิดยิ่งสับสน ยิ่งคิดยิ่งท้อ พยายามบอกตัวเองว่าอย่ากลัว ในสิ่งที่มันยังไม่เกิดขึ้น พรุ่งนี้อาจจะดีกว่าวันนี้ก็ได้พยายามดึงสติกลับมาและนึกถึงแต่สิ่งที่ดี รวบรวมพลังใจให้กลับคืนมา และในวันรุ่งขึ้นผลสอบเรียนต่อที่ม.รามคำแหงก็ออกพอดี ผลปรากฎว่าเราได้เรียนต่อปริญญาโท สาขาบรรณารักษศาสตร์และสารนิเทศศาสตร์ ม.รามคำแหง สมดังที่เราฝันไว้
</h2>
<h2 style="margin: 12pt 0cm 3pt; text-align: justify">
แต่ความดีใจนั้นยังไม่ทันจางหาย ความสับสนเริ่มเข้ามาอีกครั้ง เราเหลือเวลา อีกปีเศษๆ แล้วเราจะเรียนจบไหม? คำถามนี้วันวนเวียนอยู่ในความคิดของเราอยู่หลายวัน ในแต่ที่สุด เราก็หาคำตอบให้กับด้วยเองได้ ด้วยการใช้สติ เราตัดสินใจไปปฐมนิเทศนักศึกษาใหม่เพื่อเรียนต่อที่ม.รามคำแหงเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา
</h2>
<h2 style="margin: 12pt 0cm 3pt; text-align: justify">
เราไม่สามารถกำหนดชีวิตในวันพรุ่งนี้ได้ แต่เราสามารถกำหนดการดำเนินชีวิตของเราในวันนี้ได้ ไม่ว่าพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้นเราจะยอมรับมัน ขอแค่วันนี้เราได้ทำในสิ่งที่อยากทำ ก้าวเดินไปข้างหน้าพร้อมกับความฝัน และความหวัง ก้าวเดินไปด้วยหัวใจที่คงมั่นและใช้สติในการดำเนินชีวิต
</h2>
<h2 style="margin: 12pt 0cm 3pt; text-align: justify">
แม้วันพรุ่งนี้เราจะก้าวไปไม่ถึงฝั่งฝัน แต่เราก็ดีใจที่วันนี้เราได้ตัดสินใจก้าวไปสู่ฝั่งฝัน แม้ระหว่างทางเดินเราจะต้องใช้ความมานะพยายาม และความอดทนมากกว่าคนอื่นก็ตาม เราสัญญากับตัวเองว่า จะก้าวเดินไปข้างหน้าด้วยหัวใจและสติที่คงมั่น
</h2>
<h2 style="margin: 12pt 0cm 3pt; text-align: justify">
วันพรุ่งนี้ของเราจะอาจมีน้อยกว่าคนอื่น แต่เราก็ดีใจที่เราทำวันนี้ให้ดีที่สุด และคุ้มค่าที่สุด กับเวลาและชีวิตที่เหลืออยู่
</h2>
<h2 style="margin: 12pt 0cm 3pt; text-align: center" align="center">
“ขอบคุณชะตาที่ชีวิตที่สอนให้เรารู้จักการใช้ชีวิต”
</h2>
<h1 style="margin: auto 0cm; text-align: justify"><div style="text-align: center">
</div>
<div style="text-align: center"></div></h1>
</h3><p></p>
Fright!!!!!! FriGHt !!!!
I still with you every time
so good
พี่เข้มแข็งดีจังเลยค่ะ...เพราะสุดท้ายแล้วการมีสติจะช่วยคลี่คลายความเจ็บปวดทุกอย่างให้จางลงไปเรื่อยๆ จนมองไม่เห็นล่องรอยความเจ็บปวด..
หนูเข้าใความรู้สึกของนาทีที่แสนทรมานนั้นดี การนั่งรอหมออยู่หน้าห้องเพื่อฟังคำตัดสินชี้ชะตาชีวิตมันชั่งเหมือนความทุกข์ของคนทั้งโลกมาสุ่มอยู่ที่เราคนเดี่ยว วินาทีนั้นต่อให้ใครเอาเงินมาให้กองเท่าภูเขาก็ไม่อยากได้ ขออย่างเดียวอย่าให้ฉันเป็นอะไรร้ายแรงเลย
แต่ทุกอย่างได้ถูกกำหนดไว้แล้วไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเราต้องยอมรับมันให้ได้ ควบคุมสติไว้ให้มั่นแล้วเดินหน้าสู้ต่อไป ด้วยกำลังใจที่เราสร้างเองและจากคนรอบข้าง
ความร้ายแรงของโรคของพี่กับหนูคงไม่แตกต่างกันมาก ตอนนี้เหมือนเด็กเพิ่มเกิดใหม่ได้ 2 ขวบ ทั้งที่อยู่มานานตั้ง 31 ปี ไม่มีแต่พี่คนเดี่ยวหรอกนะคะที่เป็นในสิ่งที่ทุกคนไม่อยากเป็น คิดในแง่ดีสิ่งที่เราเป็นคือกำไรชีวิตเป็นแบบฝึกชีวิตให้เราต่อสู่....สู่อย่างมีสติ
เป็นกำลังใจให้นะคะพยายามเดินทางไปให้ถึงฝันของตนเอง แม้ว่าเราจะล้มกลางทางก็ดีกว่าไม่ได้เริ่มแม้แต่ก้าวแรกของฝัน ...สู้ไปพร้อม ๆ กันนะคะ :)
ขอเป็นกำลังใจให้สู่ต่อไป จิตใจที่เข้มแข็งจะให้เราสามารถต่อสู้กับโรคร้ายได้ เอาใจช่วยนะ
พี่ขอเป็นกำลังใจให้น้องแมวเสมอ สู้ต่อไป เราไม่ได้สู้เพื่อใคร แต่เราขอสู้เพื่อตัวเราเอง …. สู้…สู้… :)
เพื่อน สู้ สู้ นะ เป็นกำลังใจให้กันและกัน
โลกนี้ไม่เคยโหดร้ายกับคนดี
สู้ สู้ สู้ตาย สู้ตาย สู้ สู้
เป็นกำลังใจให้พี่นะ .. เรื่องของพี่เป็นกำลังใจให้น้องได้มากมายเลย.. ขอบคุณพี่มากมาย ที่สอนให้น้องรู้จักคุณค่าของชีวิต
ส่งกำลังใจมาให้ค่ะ อดทนไว้ สู้สู้ ต้องทำได้อยู่แล้ว คนเก่ง
เฮ้อย รักเพื่อนเสมอ เป็นกำลังใจให้เพื่อนต่อสู้......กับอุปสรรคทั้งปวง
สู้ต่อไปนะคะ ชีวิต ต้องสู้
เพราะเราต้องสู้กับตัวเราเอง
อย่ายอมแพ้นะ
เอาใจช่วยคะ
หมูน้อย
ขอแนะนำให้แมวรักษาสุขภาพ นะ
ผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังนาน ๆ จะเกิดอาการเครียด ทำให้เกิดภาวะขาดอาหารได้ เพราะผู้ป่วยมีอาการเบื่ออาหาร กินอาหารได้น้อยลงมีอาการบวม เนื่องจากอาการคั่งของของเสียในร่างกายมากขึ้น
ฉะนั้น น้ำหนักตัวของผู้ป่วยในระยะนี้จะมากขึ้น ทำให้ร่างกายมีน้ำหนักไม่คงที่
ชาย – ความสูงเป็นเซนติเมตร – 100 x 0.9
หญิง – ความสูงเป็นเซนติเมตร – 100 x 0.8
ผู้ป่วยหญิง 155 เซนติเมตร น้ำหนักตัวมาตรฐาน ควรเป็น 155-100 X 0.8 = 44 กิโลกรัม
รายละเอียดเข้าเว็บ
http://www.elib-online.com/doctors/med_kidney.html
เป็นห่วงจาก...หมูน้อย
ชอบมากๆๆๆ “ความสำเร็จของชีวิต เกิดจากผลของการทำงานหนักอย่างจริงจังและพยายามอย่างจริงจัง ไม่ว่าจะทำกิจการใดๆ” มหาอำมาตย์โท พระยารัษฎานุประดิษฐ์มหิศรภักดี นามเดิม คอซิมบี้ ณ ระนอง พรุ่งนี้วันวิสาขบูชา วันของพระพุทธเจ้า แมวไปทำบุญด้วยนะ เราก็ไป ส่งการบ้านที่ราม 2 ข้อด้วย 4มิย50* สู้ต่อไปนะ