รายงานชีวิตประจำวันของนักศึกษาปริญญาเอกภาษาอังกฤษ

   ปกติผู้เขียนไม่ได้เป็นคนขี้เหงานะครับ  การทำงานอยู่คนเดียวเงียบๆ ในห้อง Workstation บางครั้งจิตใจฟุ้งซ่านเหมือนกัน  ต้องควบคุมสมาธิในการทำงานให้ดี  เพื่อนคู่หู Mr. Ho ชาวเวียดนามไปโบสถ์ ทุกวันอาทิตย์ เราคนไทยไม่ได้ไปวัดในวันพระทั้งๆที่เป็นชาวพุทธ รู้สึกอายเพื่อนชาวเวียดนาม

  

กำลังเตรียมเอกสารเพื่อไปต่างประเทศ ปรากฏว่าเอกสารมากกว่าที่คิดไว้ เลยใช้เวลาสักหน่อย พระท่านว่าถ้าอยู่คนเดียวให้ระวังความคิดถ้าจะจริง

  

ตอนนี้อยู่ในช่วงปิดเทอมของนักศึกษาปริญญาตรี แต่การเรียนปริญญาเอกไม่มีปิดเทอมครับผม  ต้องทำงานตลอดเวลาไม่ทราบที่มหาวิทยาลัยอื่นเป็นหรือไม่ เพื่อนๆพี่ๆที่อยู่ในที่ต่างๆช่วยตอบด้วยครับ

  

การอยู่เหงาๆเงียบๆนี่ก็ดีนะได้คิดทบทวนตัวเองว่าทำอะไรไปบ้าง มีอะไรผิดพลาด หรือควรแก้ไขอย่างไร

  

การเรียนในระดับปริญญาเอกต้องพร้อมทั้งกำลังกายและกำลังใจ  (แถมกำลังทรัพย์ด้วยดีไหม)  ผู้เรียนท้อแท้ได้ แต่ต้องรีบหายท้อแท้เร็วๆๆ แล้วรีบกลับมาทำงานต่อ

     อยากบอกว่า อารมณ์นี้เงียบๆๆเหงาๆอยู่คนเดียว แต่ยังมีกำลังใจในการทำงาน  อยากให้กำลังใจทุกท่านที่ทำงานว่าทำงานของเราให้ดีที่สุด ฝันให้ไกล ไปให้ถึงที่ฝันนั้นครับผม 

เอาดอกไม้มาฝาก อยากบอกว่าลูกศิษย์ท่านอาจารย์ paew