รายงานชีวิตประจำวันของนักศึกษาปริญญาเอกภาษาอังกฤษ

 ผู้เขียนเป็นคนที่นอนดึก แต่ปัญหาคือชอบตื่นเช้าๆๆ(สงสัยเริ่มเป็น สว.  สูงวัย ครับ อย่า งง งง) อากาศตอนเช้าที่มหาวิทยาลัยสดชื่นมาก นกที่ให้อาหารกินมาร้องปลุกแต่เช้าเหมือนบอกว่า โอย หิวแล้วๆๆๆ ตื่นได้แล้ว   

  ผู้เขียนตื่นตั้งแต่ตี  4 แล้ว แต่นอนเล่นเรื่อยๆ ไม่อยากลุกจากที่นอน เพราะอากาศข้างนอกดีมาก เป็นเพราะเมื่อคืนฝนตกหนัก ท่านอาจารย์ ผศ. ดร. ศิริลักษณ์ อุสาหะ หัวหน้าภาคภาษาอังกฤษให้ความเมตตาพาไปเลี้ยงข้าว ก่อนไปต่างประเทศพร้อมเพื่อนเวียดนาม คือ Mr. Ho ดูบันทึกของ Mr. Ho ได้ที่นี่ครับClick  

 ตอนตี 5 ถึงได้ลุกจากที่นอนอันแสนอบอุ่น มานั่งทำงาน   ผู้เขียนคาดว่าวันนี้คงไม่มีแดดส่อง เพราะท้องฟ้าครึมๆๆแต่เช้า ปกติชอบอากาศไม่ร้อน แต่ที่บ้านผู้เขียนกาญจนบุรีอากาศร้อนมากถึงมากที่สุด   

  เจ้านกตัวเดิม คงพาเพื่อนๆมากินข้าวหลังห้องที่ผู้เขียนให้ข้าวไว้ ส่งเสียงดังมาก  กลัวข้างห้องหนวกหู เกรงใจน้องข้างห้องแต่โชคดีเป็นน้องที่สนิทกัน ที่กังวลคือเพื่อนชาวอิหร่าน อาจไม่ชอบก็ได้ ว่าจะลองถามดู แต่ภาษาอังกฤษแบบอิหร่าน ทำไมฟังยากมาก ภาษาอังกฤษเหน่อๆๆแบบผู้เขียนอายไปเลย  

  ตอนนี้เจ้านกกระปูด(คู่แค้นพี่สะมะนึกะ) ที่เรียกว่านกกระปูด…แดง ฮ่าๆๆ(อยากทราบว่านกกระปูดเป็นอะไรถามพี่อ้อย สิริพรนะครับ) กำลังออกมากินข้าว พร้อมเจ้านกเอี้ยง  สิ่งที่กลัวคือกลัวนกเอี้ยงมาเกาะไหล่ผู้เขียน ฮ่าๆๆๆ  

 ตอนนี้มีกำลังใจในการทำงานมาก เป็นเพราะได้รับจากพี่ๆเพื่อนๆใน gotoknow พี่ๆเพื่อนๆ น้องๆที่อยู่ใกล้ตัว  อยากบอกว่าบางครั้งอากาศ ท้องฟ้า สิ่งแวดล้อมที่อยู่ใกล้ตัวมีผลต่อการทำงานมาก  ไม่แปลกใจว่าทำไมพ่อครูบาสุทธินันท์และพี่บางทรายของเรา จึงมีพลังงานในการทำงานไม่สิ้นสุด

 ขอให้ทุกท่านมีความสุขกับการทำงาน แบบที่เรียกว่า  วันที่สดใส กำลังใจที่เต็มเปี่ยม  นะครับ  ขอบคุณครับ ขอไปทำวิทยานิพนธ์ต่อก่อนนะครับผม   

Singer 1