การตื่นเช้าได้งานหลาย การตื่นสายได้งานน้อย...

เสียงหมาข้างถนนร้องดังมาเหมือนมันกัดกันเองในยามเช้าเช่นนี้พร้อม ๆกับเสียงรถเริ่มหนาหูขึ้นเยอะ

ผมตื่นนอนตอนใกล้ตีห้าแบบตื่นเองเสียงแรกที่ได้ยินเป็นเสียงไก่ขันดังมาแต่ไกล ๆ ตามด้วยเสียงนกร้องแหลมคมสดใสมากแล้วเป็นเสียงแบบเจื้อยแจ้วร้องหลากเสียงยาว ๆชวนฟัง

มองดูนาฬิกาที่อยู่ข้างฝาก็หกโมงเช้าเศษไปสี่สิบห้านาทีแล้วบรรดานกน้อย ๆก็ยังส่งเสียงหวานไพเราะจับใจอยู่บนต้นไม้ใกล้ที่พักนั่น  

 ตามมาด้วยเสียงร้องไห้ของลูกชายวัยซนสองขวบเศษว่าหิวนม  ผมเลยต้องทำหน้าที่ชงนมขวดแล้วเข้าไปอุ้มลูกมาวางบนตักคว้านมขวดมาใส่ปากลูกดูดนมอิ่มแล้ววางขวดนมคว้าขวดน้ำส่งให้ลูกน้อยกลอยใจของพ่อ 

วันนี้แม่ของลูกอยู่ที่ทำงานไปทำงานกะดึกจะเลิกงานก็เกือบเก้าโมงเช้าถึงบ้าน  พอดื่มนมเสร็จแล้วเจ้าลูกคนเล็กนี้ยืดตัวนอนเหยียดยาวอยู่บนตักพ่อสักพักก็ยกมือซ้ายเอานิ้วโป้งดูดต่อส่วนมือข้างขวาก็คว้าเกาตรงข้อศอกพ่อพอดีเลยเป็นนิสัยไปแล้วเวลาลูกชายคนนี้จะนอนต้องเกาตรงข้อศอก...ฮา ๆ เอิก ๆ

ผมบันทึกไปมองนาฬิกาเกือบหกโมงเช้าแล้วลูกชายวัยซนทั้งสองคนยังคงนอนหลับสบายเลยย่องมาบันทึกนี้ซะเลย ฮา ๆ เอิก ๆ พร้อมกับฟังเสียงจักจั่นเรไรร้องระงมอยู่บนต้นไม่ใกล้ที่พัก...

และเสียงตื่นนอนลูกลูกชายคนโตดังขึ้นผมต้องไปทำหน้าที่ช่วยลูก ๆก่อนนะครับ จงทำชีวิตให้สดชื่นต้อนรับกับวันใหม่ที่เวียนมานะครับ  ฮา ๆ เอิก ๆ…