สังเกตุไหมครับว่า คนที่ขยันทำงาน และเลือกที่จะทำงานตามลำดับความสำคัญ หากไม่จำเป็นจริงๆ เช่น เกี่ยวกับการเกิด แก่ เจ็บ ตาย ธุระสำคัญอื่นที่คิดว่าจำเป็นจริงๆ ...ฯลฯ เขาจะไม่หยุดงานนั้น ยังคงมานะบากบั่น อดทน ต่อการทำงานที่ยากลำบาก แต่ในที่สุดก็ผ่านพ้นอุปสรรคเหล่านั้นมาได้ ส่งผลให้...ผลงานออกมาได้ดีมาก
ในทางตรงข้าม ...คนบางคนที่เกียจคร้าน แต่มีโอกาสได้เรียนสูงตั้งแต่ระดับปริญญาตรีขึ้นไป มีโอกาสได้รับงานที่ดีๆ แต่ช่วงไหนที่นึกอยากทำงาน ก็ทำงานได้อย่างดี แต่เวลานึกจะขี้เกียจขึ้นมาล่ะก็...เขาจะไม่ทำอะไรเลย อาจทิ้งงานไปได้หลายๆ วัน ธุระนี้จำเป็น ธุระนี้ก็ต้องไป เรียกได้ว่า ไม่พลาดเลยเรื่องพรรค์นี้ อย่างไรก็แล้วแต่ หากต้องการทำงานให้ได้ผลดีแล้วก็จงอย่าเอาอย่างคนแบบนี้ เพราะความขี้เกียจย่อมส่งผลที่ไม่ดีในอนาคตของการทำงาน งานอาจมีความผิดพลาดได้ ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
แล้วคุณจะเลือกแบบไหน?
เราคงเลือกที่จะเป็นคนขยัน เพื่องานในหน้าที่และหน้าที่จะต้องทำงาน แม้บางครั้งความตั้งใจและความขยันของเราจะมีบางสิ่งบางอย่างที่มีบั่นทอน
ความขี้เกียจมีทุกคนแต่โดยสามัญสำนึกเราคงเลือกที่จะ "ขยัน" ค่ะ
ขออนุญาตค่ะ
ตอนนี้ตัวเองสงสัยจะเป็นแบบที่สอง คือ ขี้เกียจ
บางครั้งยังคิดว่า เราเองทำงานแบบกิ้งก่า
เวลาวิ่ง ก็วิ่งซะเต็มแรง
เวลาหยุด ก็หยุดซะดื้อๆ
แต่ถ้าต้องเลือก อยากเป็นคนขยันค่ะ
ขอบคุณ
....ที่ช่วยเลือกครับ
จริงๆครับ ลองสังเกตดูคนที่ประสบความสำเร็จดูสิครับ โดยลึกๆแล้วเขาไม่ได้เป็นสุดยอดคนตรงไหน ส่วนมากแล้วผู้ที่ประสบความสำเร็จก็จะมีพื้นฐานมาจากคนขยันกันทั้งนั้น ลองขยันดูสิแล้วจะรู้…