มิตรภาพ  ซาบซึ้ง  ในมวลมิตร                 

แนบสนิท  มากมาย   ในใจฉัน

บล็อกเป็นสื่อ  มิตรเพิ่ม  ทุกคืนวัน                        

ก่อสัมพันธ์  สร้างเสริม  เพิ่มทวี

            ถึงเวลา รวมพล  คนเฮฮา                        

ตามประสา Gotoknow  เหล่าน้องพี่

ตามกำหนด   ม่วนซื่น  วันจักรี                             

อยู่หลายที่  แต่มุ่งหมาย  ได้พบเจอ

มหาชีวาลัย  อีสาน ตำนานบล็อก             

ครูบาออก  รับศึก  ไม่รอเก้อ

มอบความรัก  เหลือล้น  ไว้ปรนเปรอ                     

คิดถึงเสมอ  คือคำตอบ  ออกจากใจ

            เสียงเซ็งแซ่  จอแจ ตามประสา                

เหมือนเคยพบ กันมา หลายสมัย

สารทุกข์ สุขดิบ ในฤทัย                                       

ต่างก็ไข เอามาแจ้ง  แถลงการณ์

            เมื่อรวมพล พร้อมพรรค รักบรรเจิด            

ก่อกำเนิด  มิตรใหม่  ใจประสาน  

กิจกรรม  นำใจ  ร้อยผูกพันธ์                                

ก่อตำนาน ชาวบล็อก ชีวาลัย

            เสร็จการกิจ หม่ำอาหาร ในมื้อเช้า             

หมู่ชาวเรา ก็ย้ายพล  เข้าป่าใหญ่

กลุ่มรักเด็ก เด็กรักษ์ป่า  น่าชื่นใจ                          

มีครูใหญ่  คือคุณหน่อย  คอยดูแล

           กิจกรรม  สร้างสรรค์   สร้างฝันเด็ก           

แม้ตัวเล็ก  แต่ใจใหญ่ ใจแน่วแน่

ฝึกปฏิบัติ  เป็นเณรน้อย   ไม่ผันแปร                      

ฝึกใจแกร่ง  แก้ปัญหา  รักษาแผ่นดิน

            ขอป่ายาว  ป่าใหญ่  ได้คงอยู่                   

สร้างประโยชน์  เชิดชู  คนท้องถิ่น

ให้ทั่วฟ้า  เมืองไทย  ได้ยลยิน                               

คนสุรินทร์  รักป่า  รักษาใจ

กลับถึงถ้ำ ครูบา เพลาค่ำ            

ต่างก็นำ วิทยายุทธ มาขานไข

จัดเมนู  หลากหลาย  สะบายใจ                           

มีข้าวยำ หม้อใหญ่  แดนสะตอ

            ทั้งกุ้งเผา กุ้งผัด สารพัดกุ้ง                      

อิ่มเต็มพุง  อิ่มเอมใจ  น้ำลายสอ

มะม่วงหวาน ข้าวเหนียวดำ  ชื่นฉ่ำคอ                   

กลับครานี้  จะไม่ขอ  ลืมแม่ครัว

            วงกระป๋อง ชาวดนตรี  คอยขับขาน           

ทั้งเพลงรัก  เพลงหวาน เพลงชวนหัว

เหล่าชาวบล็อก   โชว์ลีลา  เรียงรายตัว                  

ชื่นมื่นทั่ว  ชาวประชา  บรรดาแฟน

ก่อนเสร็จกิจ  ดึกสงัด  ค่ำคืนนี้                 

ได้เปิดใจ เปิดไมตรี  ให้แนบแน่น

แบ่งความรัก  ปันความดี  ต่างตอบแทน                

เป็นภาพแสน  อิ่มอุ่น ละมุนละมัย

หลับวันนี้ ขอฝันดี ถึงที่รัก                        

หัวใจมัก  หวั่นหวั่น   ดูไหวไหว 

เกิดหรือยัง  หรือไปหลบ  อยู่มุมใด            

จึงปล่อยให้ พี่คอยเก้อ  เพ้อรำพัน 

            คิดวาดฝัน  ถึงวัน  อยู่คู่สอง

จะพาน้อง  เข้าป่า  ไปล่าฝัน

สร้างตำนาน รักสะเทือน   เดือนตะวัน

ให้ลือลั่น  กว่าป่า  ชีวาลัย.....