ออกมากรุงเทพฯ ได้หนึ่งวันแล้ว หัวใจพองโต เมื่อรถยนต์วิ่งผ่าฝนตกหนัก เย็นชุมฉ่ำไปถึงหัวใจจริงๆ ทิวไม้เอนเอียงไปด้วยแรงลม พื้นดินชุมฉ่ำด้วยน้ำฝนที่ตกลงมา
มานอนที่โคราชหนึ่งคืนที่บ้านของพี่สาวของพ่อบ้าน
ตื่นแต่เช้า มารับคุณขจิตที่หน้า ม.สุรนารี ระยะทางไกลมาก แต่เหมือนไม่ไกลเลย เพราะได้พูดคุยกับคุณขจิตตลอดทางแบบไม่เหน็ดเหนื่อย
แวะซื้อผลไม้ และเดินทางเข้าเมืองบุรีรัมย์
ดั้นด้นกันมาจนถึงบ้านครูบาสุทธินันท์ ประทับใจกับบริเวณที่เป็นป่า ร่มเย็น มีแมกไม้ นานาชนิด
และยังมีสัตว์ที่เชื่องมาก.....วัวน้อย ไก่ต๊อก นกกระจอกเทศ หมู
เหลือบเห็นสัตว์แต่ละชนิดมาทักทายพ่อครูบา.....ดูเหมือนรู้ว่า .....นี่คือผู้ที่มีจิตเมตตา แม้แต่สัตว์ยังสัมผัสได้
รอยยิ้มที่พวกเราพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ท่านครูบาสุทธินันท์ ก็จะยิ้มแย้มไปกับพวกเราด้วย
เมื่อตอนเย็นท่านพาเดินชม เห็ด...อืมมมม...ครูอ้อยเพิ่งรู้ว่า.....เห็ดมี 2 ชนิด คือ เห็ดไอร้อน กับเห็ดไอเย็น ครูอ้อยเห็นมะละกอที่ดกมาก เห็นต้นยูคา เห็นต้นยางใหญ่ เห็นอะไรต่ออะไร ที่ไม่เคยเห็น
และรู้ว่า ......หลายๆคนก็ไม่เคยเห็นแบบครูอ้อย วันนี้คงยังรูปภาพไม่สะดวก เพราะยืมเครื่องมือคุณขจิต เอาไว้เมื่อกลับบ้านแล้ว จะเล่าเป็นความทรงจำที่ดี
สวัสดีค่ะคุณนิดหน่อย
ขอบคุณค่ะคุณนิดหน่อย
ครูอ้อยชักติดใจสวนป่าและครูบาแล้วซิค่ะ...สงสัยจะแวบมาบ่อยๆ มั้ยค่ะ
น่าสนุก มีความสุขกับธรรมชาติ
อยากไปด้วย ไม่ได้ไป ขอติดตามแล้วกันค่ะ
สวัสดีค่ะคุณแป๋ว paew
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะคุณจ๊อด Mr_Jod
ภาพที่บันทึกไว้มากมาย ประทับใจมาก แล้วจะเขียนบันทึกได้อีกค่ะ
สวัสดีค่ะคุณหมอหน่อย พญ รวิวรรณ หาญสุทธิเวชกุล
สนุกสุดเหวี่ยงค่ะ
สวัสดีค่ะคุณขจิต นาย ขจิต ฝอยทอง
สวัสดีค่ะน้อง เพื่อนร่วมทาง
ใกล้จะถึงวันที่เราจะไปสนุกด้วยกันแล้วค่ะ…เอ้อ..ดีใจค่ะ