การทำงานสอนหนังสือในมหาวิทยาลัย...ดิฉันมีความภาคภูมิใจหลายอย่าง (แม้ในเบื้องต้นจะไม่อยากมีอาชีพนี้นัก) ... อย่างหนึ่ง คือ การที่ลูกศิษย์ เป็นคนมีคุณภาพ สามารถทำงานในองค์กร หน่วยงานต่างๆได้อย่างมีประสิทธิภาพ และคุณภาพ รวมทั้งเป็นคนดีของสังคม ชุมชน และประเทศชาติ.....ซึ่งถ้าจะพูดตรงๆ คือ ดิฉันภูมิใจในตัวของลูกศิษย์ค่ะ...
ความสุขอีกอย่างหนึ่งที่ดิฉันได้รับของอาชีพนี้...คือ...เมื่อมีลูกศิษย์ที่ดิฉันภูมิใจ แวะเวียนมาเยี่ยมเยือน เมื่อเขาเดินทางผ่านมายังมหาวิทยาลัยขอนแก่น...
วันนี้เช่นกัน ลูกศิษย์สาวๆ ของดิฉันซึ่งเป็นอาจารย์สอนที่ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตเพชรบุรี เดินทางมานิเทศนักศึกษาของเขาที่ จังหวัดขอนแก่น... ได้แวะเข้ามาเยี่ยมเยือนพบปะ....แม้จะมีเวลาน้อยนิด ความสุขใจก็เกิดขึ้นได้อย่างเต็มเปี่ยมค่ะ....
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">……มาดูรูปลูกศิษย์ที่น่ารักนะค่ะ……</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>
</p><p>
</p><p>เสื้อสีแดง...อ.พรพรรณ แสนภูมิ (ป.โท)</p><p>เสื้อสีเหลือง... ดร.ศิวพร วรอนุ (ป.เอก)</p><p>เสื้อสีน้ำเงิน…อ.ภัทรภรณ์ ภุมรินทร์ (ป.โท)</p><p> </p>
ดีใจด้วยครับที่มีลูกศิษย์ดีๆๆไม่ลืมอาจารย์ เป็นความภูมิใจของคนเป้นครูครับผม
ขอบคุณค่ะ อ.ขจิต อีกไม่นาน อ.ขจิต ก็ต้องไปผลิตลูกศิษย์เหมือนกัน และจะมีลูกศิษย์ที่สร้างความภูมิใจ และความสุขให้ค่ะ
ลูกศิษย์อาจารย์แป๋วเก่งจังค่ะ ดูจากรูปอายุยังน้อยกันเลย เข้ามาร่วมยินดีด้วยนะคะ .... :)
ปล.เห็นรูปใหม่อาจารย์สดใสจังค่ะ ไม่ทราบว่าใช่ที่ ตารองก้าซู รึปล่าวคะ..
เป็นครูมา 14 ปีแล้วอยากเห็นความสำเร็จของลูกศิษย์เหมือนอาจารย์ มั่งคะ
เปลี่ยนรูปแล้ว สดชื่นจัง
ดิฉันมีเพื่อนเป็นอาจารย์หลายคน สอนอยู่จุฬา ธรรมศาสตร์ เกษตรศาสตร์บ้าง ทุกคนภูมิใจกับบทบาทนี้ ความเป็นครู ทำให้ต้องมีสติ ควบคุมการคิด พูด การกระทำตลอดนะคะ เพื่อเป็นตัวอย่างให้แก่ลูกศิษย์ ดิฉันชอบ แต่ไม่มีโอกาส ชื่นชมค่ะ
ความสำเร็จของลูกศิษย์ ความสุขที่คืนมาของคนไข้ เป็น KPI ของครู ของหมอ จริงๆครับ ผมขอ second ด้วยคน และยินดีกับอาจารย์ด้วยครับ
บางทีอย่าไปคุยอะไรกับลูกศษย์ online แบบ anonymous ก็แล้วกันครับ ผมเจอมาหลาย doses แล้ว !!!
เอ..อาจารย์คะทำไมเช้านี้ไม่เห็นรูปที่อาจารย์เอามาให้ดูล่ะคะ
ปรบมือให้ดังๆ
อ.คนเก่ง
อ.สอนแปลว่า อ.รักค่ะ
ถ้า อ.ไม่สอน นี่น่าเป็นห่วงมากกว่าค่ะ
แต่ ก็ มี อ.หลายท่านนะครับ ที่ตั้งใจสอนให้คำปรึกษา จน นศ.คิดถึงอยู่เสมอ .. แต่ ผลที่ได้รับ กลับกลายเป็นการหมั่นใส้ของหัวหน้างาน ... (โตๆ กันแล้วเนาะทำไมต้องอิจฉาในความหวังดีของเราต่อศิษย์ด้วย เฮ้อ นานาจิตตัง)
แต่ ยังไงซะ ก็ รักอาชีพนี้อยู่แว้ว ถึงแม้จะเก็บทองได้น้อย อดมื้อ กินสองมื้อ บ้างก็ตาม ที T_T
ขอบคุณมากค่ะอาจารย์ นั่นซิเขายังดูหน้าตาเด็กๆ กันอยู่เลย อายุก็ 20 ปลายๆ 1 คน และ 30 กว่า แล้ว 2 คนค่ะ...เขาทำงานกันอย่างขยันขันแข็งมากเลยนะค่ะอาจารย์...ชื่นชมเขาค่ะ
แหะๆ จำชื่อสถานที่ไม่ได้ค่ะ แต่อยู่ใกล้ๆ Sydney ค่ะ
ขอบคุณค่ะอาจารย์ อีกไม่นานหรอกค่ะ เดี๋ยวได้เห็นค่ะ … พี่สอนมานานกว่าอาจารย์เล็กน้อยเองค่ะ…ยิ้ม ยิ้ม
ขอบคุณค่ะ…คราวที่แล้วที่คุณ sasinanda มา แลกเปลี่ยน…ปรากฎว่าด้วยความง่วงเผลอกลบบันทึกนั้นหายไปค่ะ ขอโทษด้วยนะค่ะ ดีใจค่ะ ที่คุณ sasinanda แวะเวียนมาอีกค่ะ…
ขอบคุณค่ะคุณ อร คุณอรสบายดีนะค่ะ ช่วงนี้เป็นไงบ้างค่ะ เริ่มโปรเจคใหม่แล้วยัง…คุณอรติดค้างรูปสมัยเด็กๆ อยู่นะค่ะ….อิอิอิ….
ขอบคุณมากค่ะอาจารย์หมอสกล เป็นความสุขที่ตอบแทนจากผลแห่งการทำงานค่ะ แม้มิใช่เงินทอง แต่เป็นความสุขที่เต็มเปี่ยมมากกว่าค่ะ
"บางทีอย่าไปคุยอะไรกับลูกศษย์ online แบบ anonymous ก็แล้วกันครับ ผมเจอมาหลาย doses แล้ว !!!"....ตรงนี้ไม่เข้าใจค่ะอาจารย์ ช่วยกรุณาชี้แนะด้วยค่ะ...ขอบคุณค่ะ
ว้า…น้องยังไม่เห็นรูปหรอค่ะ….ตอนนี้รูปมาแล้วนะค่ะ…แวะมาดูนะค่ะ
ขอบคุณจ้ะหมูน้อย…ถ้าหมูน้อยมาเรียนกับพี่ พี่จะสอนหนักๆ เลย ดีมั้ย แสดงว่ารักมากกก ไง…อิอิอิ
ขอบคุณค่ะอาจารย์…เป็นกำลังใจให้ค่ะ หัวหน้าเค้าอาจจะอยากให้ลูกศิษย์รักและคิดถึงบ้าง รึไม่หัวหน้าก็อาจจะอยากให้อาจารย์นิรันดร์รักและหวังดีต่อเค้าเหมือนกับที่ทำกับลูกศิษย์บ้าง…ก็ให้โอกาสเขาบ้างนะค่ะ … ยิ้ม ยิ้ม
Mama
หนูมีความยินดีที่จะบอกแม่ว่า
รูปที่แม่ถ่าย...แม่ดูเด็กพอๆกับพี่เขาเลยอ่ะ(หนูจำหน้าพี่คนใส่แว่นได้ด้วย)
เออ....แม่เรานี่ก็หน้าอ่อนอยู่เนอะ
ดีๆๆ....
ขอให้ตอนแก่หนูหน้าอ่อนกว่าอีก...สาธุฯ
อ้าว...ลูกแอบมาอ่านบล็อก ...
ขอบคุณค่ะ นานๆ ลูกจะบอกว่าแม่หน้าอ่อน.. เวลาไปกะหนู อาจจะมีคนบอกว่าเราเป็นพี่กะน้องกัน...อิอิอิ
ตอนนี้แม่มาถึงสวนป่าแล้ว พบกับเครือข่ายชาว KM G2K แล้วหลายคนค่ะ มี น้าหนิง จาก มมส น้าอึ่งอ๊อบจาก มช น้าเมตตาและน้าแป๊ดจาก มอ ครูอ้อยจากโรงเรียนพระยาประเสริฐสุนทราศรัยฯและสามี ครูเสือจากโรงเรียนกันทรวิชัยพร้อมภรรยาและลูก...และเจ้าของสวนป่าครูบาสุทธินันท์...วันนี้มีข้าวยำปักษ์ใต้อร่อยมากจ้ะ...