เดียวดาย

เดียวดายอาดูรสิ้นสูญแล้วทุกๆ สิ่งเธอมาทอดทิ้งจากไปจนไกลสุดไกล

จำใจจำทนหม่นหมองเพ้อร้องร่ำไห้โอ้ยอดดวงใจแสนเศร้าโศกตรม

จำใจจำฝืนกล้ำกลืนชอกช้ำเหลือเอ่ยเธอทำเมินเฉยห่างเหินทำเมินไม่มอง

ยามใดใจเหงาเฝ้าดูนวลแสงจันทร์ส่องใจคอย

ร่ำร้องเรียกหาแต่เธอทอดทิ้งฉันไปแสนไกลสุดอาลัยในรักหักหาย

ปวดร้าว เหลือใจหมองไหม้หมดเยื่อใยไม่หวนคืนมา

 

คอยหาตั้งตาคอยเธอคืนกลับเธอไปลาลับจากฉันคืนวันผ่านไป

คอยเธอหวนกลับมาเคียงชิดใกล้ไยเป็นไฉนคอยเก้อเดียวดาย