"การสร้างสรรค์งานของคุณควรเปรี่ยมไปด้วยคุณภาพ... จะทำให้มีคนอยากรู้จักคุณมากขึ้น แค่คุณนั่งอยู่เฉย ๆ คุณก็มีเสน่ห์..."

ในการสร้างสรรค์งานใหม่ ๆ  สำหรับนักพัฒนางานตัวยงนั้น...  สิ่งหนึ่งที่พวกเขาเหล่านั้นรับไม่ได้นั่นก็คือ  “การหลอกลวง” 

นักพัฒนางานที่ดีส่วนใหญ่...  มักจะสร้างผลงานที่ดีออกมาให้ตรงกับความต้องการของตัวเองและผู้ใช้เสมอ...  แม้ชิ่นงานนั้นจะยังไม่สวยหรู  แต่เขาก็จะหาวิธีที่จะทำให้มันดีขึ้นมาได้...  พูดง่าย ๆ  นั่นก็คือ  สร้างงานที่ดีให้ผู้ใช้เสมอ...

อย่าโกหก...

เพราะการโกหกนั้น...  มันอาจปิดบังผลงานของคุณได้  แต่มันแค่ช่วงเวลาระยะสั้น ๆ  สักวันหนึ่งถ้าเขาเจอสิ่งที่เขาเห็นว่ามันดีกว่างานของเรา...  เขาจะรู้ทันทีว่าเราโกหก

อย่าขอผ่านไปที...

การทำงานใด ๆ  ก็แล้วแต่...  หวังเพียงเพื่อสิ่งตอบแทนที่ได้มาง่าย ๆ  สร้างงานแบบ  “ขอไปที”  ทำแบบ  “ผักชีโรยหน้า”  สิ่งนี้เป็นสิ่งที่คุณสามารถทำได้  คุณก็ไม่ผิดซะด้วย...  เพราะนายจ้างของคุณก็เต็มใจรับงานที่คุณสร้างคุณมา...  แต่คุณไม่สำนึกบ้างเลยหรือไรว่า  “ชิ้นงาน”  ของคุณ  กับ  “เม็ดเงิน”  ค่าจ้างของนายจ้างมันคุ้มค่าแล้วหรือ...  การซื่อตรงซึ่งกันนั้นเป็นสิ่งดี  ถ้าคุณทำได้คุณก็ควรจะทำมัน...

ดังนั้น...  การสร้างสรรค์งานของคุณควรเปรี่ยมไปด้วยคุณภาพ...  จะทำให้มีคนอยากรู้จักคุณมากขึ้น  แค่คุณนั่งอยู่เฉย ๆ  คุณก็มีเสน่ห์สามารถทำให้หลาย ๆ  คนเข้ามาหาคุณเพื่อว่าจ้างคุณแล้ว...  หากแต่เมื่อใดคุณนิยมที่จะ  “โป้ปดมดเท็จ”  ในผลงานคุณ...  เชิดชูงานคุณให้สูงเทียมฟ้า...  แต่หาเป็นเช่นนั้นไม่  คุณก็จะหลอกลวงคนอื่นต่อไปไม่ได้  ชื่อเสียงของคุณก็จะค่อย ๆ  ดับลง...  เว้นแต่คนไม่ฉลาดเท่านั้นแหละที่จะทึ่งในผลงานของคุณ...  แต่น่าเสียดาย  “คนไม่ฉลาด”  ก็มีไม่กี่คนเท่านั้น

*  แล้วคุณล่ะ...  คิดจะขาย  “ความรู้”  ให้คนฉลาดที่มีอยู่เต็มเมือง  หรือจะขาย  “ผักชี”  ให้คนไม่ฉลาดแค่เพียงไม่กี่คน