ที่บ้านพ่อทองม้วน สิมสีดา เลี้ยงหมูไว้ 14 ตัว คอกหมูอยู่บนคันสระ เห็นไม้กระดานแผ่นหนึ่งวางหัวชี้ลงไปทางน้ำในสระเขียนข้อเขียนข้อความว่าทางเล่นน้ำของหมู สงสัยจึงถามว่าทำไมถึงเขียน พ่อทองม้วนตอบว่า เขียนให้คนมีสติ ยิ่งสงสัยว่าคนที่อ่านนั้นคิดว่าหมูจะอ่านหนังสือออกด้วยหรือ คิดต่ออีกว่าป้ายที่เขียนไว้แล้วหมูจะปฏิบัติหรือ คิดแล้วก็ยังงงอยู่ดี ก็ถามพ่อทองม้วนว่าป้ายที่เขียนจะบอกอะไรกันแน่ พ่อทองม้วนบอกว่า จะบอกตัวเองให้ดูแลหมูให้ดี อย่าปล่อยหมูออกมาเล่น หรือปล่อยให้หมูลงเล่นนำด้วยตัวของหมูเอง เพราะอากาศมันร้อน หรือบางครั้งผมมันไม่ได้อยู่บ้าน ก็อาศัยป้ายนี้และฝึกหมูโดยที่ผม เอาไม้กั้นรอบสระให้เหลือช่องให้หมูลงไปเล่นน้ำ หรือกินน้ำเมื่อหมูมันต้องการ
มีข้อสงสัยอีกอย่าง ถามว่าขี้หมูทำไมไม่ตักออกจากคอก ปล่อยให้หมูนอนทับขี้ที่ทับถมกันสูงเป็นกอง พ่อทองม้วนตอบว่าหมูที่นอนทับขี้จะทำไม่ให้หมูได้รับความร้อนมากเกินไป หมูจะให้เนื้อแดงดี อย่าล้างขี้ออก แม้แต่ปัดกวาด ไม่นานจะมีหนอนเกิดขึ้นไก่ก็มาเขี่ยกินหนอน ไม่ต้องออกแรงตักออกเลย
ถามพ่อทองม้วนอีกหมูราคาตกพ่อทองม้วนแก้ปัญหาอย่างไร ผมไม่มีปัญหากับราคาหมูจะขึ้นจะลง มีลูกหมูผมขายลูกก่อนเลย เหลือก็เลี้ยง หรือแจกให้ลูกให้หลานไปเลี้ย หมูผมไม่ได้ซื้อเขามา ผมเลี้ยงหมูไม่กดดันกับตลาดหมู ขายไม่ออกก็ฆ่าหมูแจกเนื้อให้พี่น้องกิน ผมไม่รวยแต่ผมชอบทำแบบนี้ ผมเลี้ยงหมูมาหลายปี ก็ไม่มีปัญหา นาผมได้ข้าวงามเพราะขี้หมู ดังนั้นผมจะเลี้ยงหมูไม่หยุดเพราะหมูให้ปุ๋ย
