พลตรี หลวงวิจิตรวาทการ ได้เขียนบทกวีเกี่ยวกับการทำงานไว้ว่า

... สุขของฉันอยู่ที่งานหล่อเลี้ยงจิต
สุขของฉันอยู่ที่คิดสมบัติบ้า
คิดทำโน่นทำนี่ทุกเวลา
เมื่อเห็นงานก้าวหน้าก็สุขใจ

...งานยิ่งมีมากจริงยิ่งเป็นสุข
งานยิ่งชุกมันสมองยิ่งผ่องใส
เมื่องานทำได้เสร็จสำเร็จไป
ก็สุขใจปลาบปลื้มลืมทุกข์ร้อน

...ฉันรักงานรักจริงยิ่งชีวิต
ถูกหรือผิดอยากทำให้ถ้วนทั่ว
ถ้าทำผิดก็เป็นครูอยู่กับตัว
ดีหรือชั่วขอแต่ให้ได้ทำงาน

 <p>        จะเห็นว่าคนที่ทำงานด้วยใจรักนั้นเป็น…คนที่โชคดียิ่งนัก ส่วนคนที่ทำงานด้วยความเบื่อหน่ายหรือสักแต่ว่าทำไปวันๆ หนึ่งเพื่อให้เสร็จลงไปในแต่ละวัน..ถือว่าเป็นคนที่โชคร้าย เพราะการทำงานเราจำเป็นต่องทำงานแต่กลับรังเกียจงานในหน้าที่ เท่ากับเราดื่มยาพิษอันมีพิษร้ายทำให้เรามีสุขภาพจิตที่เสื่อมโทรม ในที่สุดก็จะพบว่าเรามีโรคทางใจและทางกายตามมา บางคนถึงกับเป็นโรคกระเพาะ โรคเครียด และโรคอื่นๆ ตามมา …หากยังไม่เปลี่ยนใจให้รักงานที่ทำแล้ว ก็ไร้ซึ่งความสุขในการทำงานหรือแม้กระทั่งการดำรงชีพได้ตามปกติ</p>