พิราบขาวตัวหนึ่งยืนเกาะอยู่บนขอนไม้ในกรงทอง รอวันที่มันจะได้หลุดพ้นจากพันธนาการที่คุมขังมันไว้มานานแสนนาน ในแต่ละอาทิตย์จะมีคนมาให้ธัญพืชและเปลี่ยนน้ำ นานๆครั้งจึงจะได้ลิ้มรสผลไม้สดที่ฝานเป็นเสี้ยวสักครั้ง
กรงทองตั้งอยู่บนระเบียงของบ้านเดี่ยวที่กินอาณาบริเวณหลายไร่
วันแล้ววันเล่า เดือนแล้วเดือนเล่า ปีแล้วปีเล่าผ่านไป พิราบขาวยังอยู่ที่เดิม มันยังมองออกไปเห็นทิวทัศน์ที่คุ้นตา เกาะอยู่บนขอนไม้ขอนเดิม และยังคงเป็นคุกสีทองที่พันธนาการมันไว้ไม่เปลี่ยนแปลง แต่คนที่ให้อาหารมันนั้นกลับสับเปลี่ยนหน้ากันตลอด บางคนอยู่นาน บ้างคนมาได้เพียงสองสามครั้งก็ไป
ครั้งนี้ก็เช่นกัน กรงทองกรงเดิม คนให้อาหารคนใหม่
เปรี๊ยง! เสียงปืนดังขึ้นขณะที่ คนให้อาหารกำลังเปิดกรงทอง คนกระเด็นตามแรงกระแทกของลูกปืน กรงทองล้มคว่ำ ประตูสู่อิสรภาพเปิดออก
พิราบขาวกระพือปีกแต่กลับลอยตัวได้เพียงน้อยก็ตกลงมาใหม่ อาจเพราะหลายปีมานี้มันไม่เคยต้องบิน
พิราบขาวพยายามอีกหลายครั้งกว่าจะลอยพ้นออกจากประตูกรง มันกางปีกออกสุดเหยียด กระพือปีกสุดกำลังที่มีแล้วบินสู่อิสรภาพที่ใฝ่หามานานแสนนาน
