อีสานช่วงนี้แล้งเต็มที ได้ข่าวว่าฝนตกบ้านน้องน้ำเจิ่งนอง กบเขียดร้องเซ็งแซ่ แต่เวลาผ่านไปเพียง7วัน ขับรถผ่านไปแถวนั้นแทบไม่เห็นร่องรอยความชุ่มชื้น

 

    เตาถ่านขุดลึกลงไป3เมตร

อีสานช่วงนี้แล้งเต็มที  ได้ข่าวว่าฝนตกบ้านน้องน้ำเจิ่งนอง กบเขียดร้องเซ็งแซ่ แต่เวลาผ่านไปเพียง7วัน ขับรถผ่านไปแถวนั้นแทบไม่เห็นร่องรอยความชุ่มชื้น ตามธรรมดาอย่างน้อยก็น่าจะเห็นน้ำขังอยู่บ้าง หรือหญ้างอกเขียวระบัด ผลเกิดจากความแห้งแล้งมายาวนาน ผืนดินทรายดูดซับเอาน้ำหายวับไปกับตา ประกอบกับแสงแดดผ้าจ้า น้ำฝนที่ว่าจึงอำนวยความชื้นระยะสั้นๆ ภายในหนึ่งสัปดาห์ก็ก้มหน้าก้มตาแห้งเหี่ยวเหมือนบวบต้มกันต่อไป    

   

            เปลี่ยนเตาถ่านมาเป็นเตาเห็ด        ก้อนถุงเห็ดที่เรียงในเตา

น่าสงสารแต่สัตว์เลี้ยงวัวควาย ระยะนี้จะล่อฟางแห้งเป็นออเดิร์ฟ  หญ้าสดๆหรือหัวอาหารต้องนอนฝันเอา เหมือนคนเรากินมาม่ารสกุ้งนั่นแหละ สมัยนี้ทั้งคนทั้งสัตว์ต้องชิมโปรตีนทางจิตวิญญาณกันทั้งนั้น อยากจะกินรสอะไรก็นึกเอา ทำไงได้ละเมื่ออยู่ในโลกเสมือนจริง ก็ต้องรับสภาพอย่างนี้แหละ น้าทินแกสงสารวัว ไปเอาใบไม้สารพัดมาให้วัวกิน ช่วงบ่ายหน้าตื่นมาบอกว่าแม่วัวขี้ไหลพุ่งจู๊ด เดือดร้อนอาจารย์อุทัย อันพิมพ์ ผู้สันทัดกรณีประจำมหาชีวาลัย ต้องไปฉีดยาโชว์ให้พวกมาอบรมเห็นการแก้ไขปัญหาวัวท้องเสีย นี่ถ้าเป็นคนก็คงหามส่งโรงพยาบาลนอนให้น้ำเกลือตาโบ๋ 

   

   ชาวบ้านเรียนวิธีบรรจุวัสดุเพาะลงถุง         ทุกก้อนนำมาชั่งหามาตรฐาน

เมื่อสภาพแวดล้อมแห้งโหยเราจะส่งเสริมอาชีพอะไร ขนาดน้ำชำระล้างยังต้องจำกัดจำเขี่ย แผนฝึกอบรมอาชีพเกษตรกรจึงปรับหลักสูตรกันขนานใหญ่ ต้องคำนึงถึงความเหมาะสมและเป็นไปได้ อาชีพอะไรละที่เหมาะกับคนเบี้ยน้อยหอยน้อย น้ำน้อยกระจ่อยร่อยไปเสียทุกอย่าง อย่าเพิ่งเบื่อนะครับถ้าจะพูดถึงเรื่องเห็ดอีกสักวัน อันที่จริงก็น่าสนใจนะ เพราะเป็นการเพาะเห็ดเชิงนวัตกรรม ขนาดยายฉิมเห็นยังยิ้มจนน้ำหมากหก เพราะไม่ต้องเดินหาเห็ดให้เมื่อยตุ้ม ส่วนวิธีการอบรมเกษตรกรมีขั้นตอนดังนี้ 

  1. พื้นฐานความรู้เรื่องเห็ดชุมชน
  2. การเรียนรู้เรื่องเห็ด ภาคทฤษฎี และภาคปฏิบัติ
  3. กระบวนการฝึกหัดในแต่ละแผนกแต่ละขั้นตอน
  4. ฝึกทักษะเปลี่ยนกิจกรรมเป็นกิจการ
  5. สร้างชุดความรู้เรื่องเห็ดระดับชุมชน
  6. ส่งเสริม เผยแพร่
  7. ผลิตคู่มือ ผลิตสื่อเรื่องเห็ดสไตส์มหาชีวาลัยอีสาน

 การเพาะเห็ดส่วนมากจะทำเป็นโรงเรือน แต่ปีนี้เราค้นพบว่าถ้าใช้เตาถ่านที่มีอยู่เป็นโรงเพาะเห็ดน่าจะรักษาความชื้นและอุณหภูมิได้ดี เรามีเตาเผาถ่านขนาดใหญ่5ลูก เส้นผ่าศูนย์กลาง7เมตรสูง 6เมตร แต่ละเตาจะบรรจุก้อนเชื้อเห็ดได้ประมาณ2,000ก้อนถ้าเรียงเต็มทุกเตาจะมีเห็ดทั้งสิ้น10,000ก้อน ช่วงเก็บเห็ดยายฉิมคงทำงานหนักแน่ สมาชิกที่มาอบรมจะได้ฝึกการบรรจุวัสดุเพาะลงในถุงพลาสติก นึ่งฆ่าเชื้อ เขี่ยเชื้อ นำไปเรียงในเตา รุ่นถัดไปคงได้ชิมเห็ดนางฟ้า เห็ดนางรม เห็นขอนขาว เห็ดตีนแรด เห็ดหูหนู ฯลฯ 

คืนนี้มีการประชุมกลุ่มสรุปผลการเรียนรู้เรื่องเห็ด อาจารย์อุทัยเชิญตัวแทนกลุ่มมาคุยกันในความรู้ความเข้าใจเรื่องเห็ดของผู้เข้ารับการอบรม ได้ข้อมูลที่น่าสนใจ สมาชิกรายแรกเป็นสตรี มีร้านขายของชำในหมู่บ้านเล่าว่า เคยเห็นเห็ดอยู่แต่ในเข่ง เพิ่งจะได้มาเห็นมารู้จักวิธีเพาะเห็ดตอนมาที่นี่ 

ในหมู่บ้านมีคนไปซื้อถุงเห็ดมาเปิดดอก ซื้อมาก้อนละ7บาท ซื้อมา10ก้อน ตอนนี้ขายได้แล้ว70 บาท คุ้มทุนแล้ว ตอนนี้เก็บไป6รอบ ยังจะเก็บกินเหลือขายต่อไปเรื่อยๆ อีกรายหนึ่งซื้อก้อนเห็ดมา1,600ก้อน  เคล็ดเอาEM.ผสมน้ำรดเห็ด ทำให้เห็ดดอกใหญ่ ตอนนี้มาอบรมได้ความรู้แล้วจะไปทำเอง ไม่ต้องไปซื้อใครอีก

     สูตร น้ำดื่มเห็ดขอนขาว

  • คัดเลือกเห็ดขอนขาวดอกอ่อน 1 ขีด
  • น้ำ 1 แก้ว
  • เกลือนิดหน่อย
  • น้ำตาลกรวด 1 ช้อนชา
  • ต้ม 5 นาที น้ำเดือด
  • ยกลงเด็ดในสระเหน่ 5-6 ใบใส่ลงไป
  • เอ้าชิม! เฮ้อ กลิ่นหอม ชิมเนื้อเห็ดไปด้วยอร่อยดี
  • มอบอาจารย์ราณีที่รักไปทดลอง แล้วเธอจะรักน้ำดื่มพิเศษนี้
  • ช่วงที่อากาศร้อน นำน้ำเห็ดแช่เย็น หรือเติมน้ำแข็งก็จะเป็นเครื่องดื่มสุขภาพอร่อยสดชื่นเหมือนยืนริมฝั่งแม่น้ำสะโตง