ความรักละมุนละไมเสมอ และมีอยู่ในทุกคนทุกวัย คนที่เขียนกลอนรักก็ไม่จำเป็นต้องเป็นคนหนุ่มคนสาวเสมอไป

กลุ่มวรรณกรรมต่อขวัญ  ยังคงผลิตหนังสือทำมืออย่างน้อยนิด  ราวกับว่าจุลสารนั้นเป็นจุลสารรายอารมณ์  คิดจะคลอดแผงวันไหนก็สุดแท้แต่ใจจะให้คลอด  ไม่มีเชิงรุกทางการตลาด  ไม่มีกำไรมีแต่ขาดทุน  เนื่องจากขายในราคาที่ไม่แพง  (เพราะกลัวขายไม่ได้)  แต่ทั้งปวงก็สุดแสนจะสบายใจเป็นที่สุด !

   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ภายหลังจุลสารฉบับที่สองออกมาทักทายกับแฟนคลับ  (อันน้อยนิด)  เสียงตอบรับก็ถือว่าน่าภูมิใจมิใช่ย่อย  เพราะเนื้อหาหลากหลายและแน่นขึ้น  มีนักเขียนเรื่องสั้นดาวเด่นจากที่ราบสูงอย่าง  คุณชัชวาล  โคตรสงคราม  ให้เกียรตินำบทกวีที่ยังไม่ตีพิมพ์ที่ใดมาก่อนมาลงในจุลสารเล่มที่สองของชาวต่อขวัญ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ขณะเดียวกันปกก็เปลี่ยนสีจากขาวมาเป็นกระดาษสีน้ำตาล  ภาพวาดก็ขรึมขลังเอาจริงเอาจังและมีเสน่ห์มากขึ้นเท่าตัว  กระบวนการผลิตด้วยมือก็ดูจะพิถีพิถันมากขึ้นกว่าเดิมเยอะมาก  กระนั้นก็เป็นที่น่าเสียดายว่าต้นฉบับเล่มเดียวที่มีอยู่ได้สูญหายไปอย่างน่าใจหาย !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ถัดจากจุลสารต่อขวัญเล่มสองท่องเล่นในมหาวิทยาลัยได้ไม่นาน   เมื่อเทศกาลเดือนแห่งความรักเดินทางมาถึง   หนังสือทำมือเล่มเล็ก ๆ  น่ารัก น่าหยิกก็ออกมาจ๊ะจ๋า  กระซิบเสียงเย้าหยอกนิสิตได้อย่างน่ารัก  น่าเอ็นดู   และสร้างปรากฏการณ์ด้านการขายได้อย่างมหัศจรรย์  -  ขายดิบขายดีเข้าตำรา “เทน้ำ เทท่า”   จนต้องผลิตซ้ำเป็นครั้งที่  2  เลยทีเดียว</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หนังสือทำมือที่ฮอตฮิตนั้นมีชื่อว่า “ห้วงยามแห่งความรัก”  เป็นหนังสือรวมลำนำรักของคนที่อยากเป็นนักเขียนอย่างผมกับเพื่อนรักครูวิชัย  จันทร์สอน   …  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เชื่อหรือไม่ก็ตามนะครับ…หนังสือทำมือชุดนี้ขายดิบขายดีจริง ๆ  แต่เราทั้งสองก็ไม่กล้าหาญพอที่จะลอยตัวออกไปเดินขายอะไรที่ไหน  ปล่อยให้น้อง ๆ หน้าใสไปทำหน้าที่จำหน่ายหนังสือเหล่านี้แทน  เพราะเกรงว่าถ้านิสิตรู้ความจริงว่าเจ้าของบทกลอนหวานไหวเหล่านั้นคือคนที่มีวัยอย่างผมกับเพื่อน  เห็นทีจะขายไม่ออกเป็นแน่ !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>ภายหลังที่  ห้วงยามแห่งความรัก  ทักทายผู้อ่านระยะสั้น ๆ  หลายคนที่ติดตามงานของกลุ่มต่อขวัญก็มีอันเป็นงงว่าเพราะเหตุใดพวกเราถึงเปลี่ยนขั้วอารมณ์จากเพื่อชีวิต  เพื่อสังคม  มาสู่ (เพื่อ)  ชีวิตรักได้เร็วปานนั้น    </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่ก็ไม่มีเหตุผลใดมากไปกว่าการพักยกจากเรื่องหนัก ๆ  เครียด ๆ  และต้องการพิสูจน์ว่า  ความรักละมุนละไมเสมอ  และมีอยู่ในทุกคนทุกวัย  คนที่เขียนกลอนรักก็ไม่จำเป็นต้องเป็นคนหนุ่มคนสาวเสมอไป  ,  ผ่านพ้นวัยนี้มาแล้วก็เขียนได้  และเขียนได้โดยไม่ผิดกฎหมาย  สำคัญที่สุดอันเป็นลักษณะเด่นของบทกลอน หรือลำนำของพวกเราในหนังสือชุดนี้ก็คือ “ไม่หวานฉ่ำจนเลี่ยน..แต่หวานแบบมีมาดขรึม   และมีกลิ่นอายความรักแบบผู้ใหญ่  ฉาบแต่งด้วยปรัชญาอย่างเบาบาง”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">…</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">ความรักคือความสดใส</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">หัวใจจึงกลั่นบทกวีที่มีค่า</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">ได้ดวงฤดีเธอคืนมา</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">ท้องฟ้าระบายสีฟ้าสงบเย็น</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">เธอรักความเป็นฉัน</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">รักเธอเช่นกันอย่างที่เห็น</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">เรารักในสิ่งที่เราเป็น</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p align="center"> หลอมใจดวงเด่นเป็นดวงเดียว  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">….</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">ถ้าเธอรักดนตรี</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">เธอจะมีเพลงขับขาน</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">ถ้าเธอรักอุดมการณ์</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">เธอจะมีความมุ่งมั่น</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">ถ้าเธอรักบทกวี</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">เธอจะมีความฝัน</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">ถ้าเธอรักที่จะแบ่งปัน</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">ความดีนั้นจะเป็นของเธอ</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">ถ้าเธอมีอุดมคติ</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">ศรัทธาจะผลิบานเสมอ</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">ถ้าเธอมีรักที่เลิศเลอ</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">ดอกไม้จะบานในใจเธอนิรันดร์ไป</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">….</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">แนบหูกับหัวใจของเธอ</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">ฟังว่ารักฉันเสมอ  ใช่ไหม</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">แนบหลังที่เคยอิงอุ่นไอ</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">แนบแก้มลมหายใจเธออ่อนละมุน</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">ได้ยินเสียงกระซิบกระซาบ</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">ได้ภาพของหัวใจอันอบอุ่น</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">เหมือนไม้ดอกแย้มยามรุ่งอรุณ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p align="center"> หอมกรุ่นในกลิ่น “ความรัก”   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">….</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p>นั่นคือ  บางห้วงตอนของลำนำความทรงจำอันละมุนละไมที่ปรากฏในหนังสือทำมือในชื่อ “ห้วงยามแห่งความรัก”  ซึ่งคุณวิชัย  จันทร์สอนได้เขียนไว้  ส่วนที่เป็นผลงานของผมขอเว้นวรรคไว้ก็แล้วกัน  เพราะไม่กล้าพอที่จะให้ท่านได้อ่านกัน….ยังเขินอยู่ไม่หาย   </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หันกลับไปมองห้วงเวลานั้นอีกครั้ง….</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมและเพื่อนกินอะไรผิดเข้าไปถึงได้เขียนถ้อยคำเหล่านี้ออกมาอย่างไม่ขวยเขิน   เพราะภาพที่เห็นเราต่างคนต่างไม่ค่อยยิ้ม   แต่ไฉนกลับมีรอยยิ้มในตัวหนังสือได้ถึงเพียงนั้น  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>