คนไทยเป็นกลุ่มชนที่ใช้วัฒนธรรมการบอกเล่าโดยไม่นิยมการบันทึกพอพ้น2 ช่วงอายุคนแล้วจำไม่ได้ แต่ชาวจีนเขาบันทึกสลักลงในแผ่นหินจำได้หมดสาวไปถึงรากเลย...

ประกันคุณภาพการศึกษา  ทุกคนทำได้  ไม่ยาก...จริงหรือไม่...

 

เมื่อวันศุกร์ ที่ 16 มีนาคม  2550  เวลา  08.30 – 16.45 น. ณ ห้องประชุมบ้านซูซูกิ  สถาบันทักษิณคดีศึกษา  มหาวิทยาลัยทักษิณ  ผมเข้าร่วมงานนี้ด้วย  ช่วง 10.00 – 12.00 น. บรรยายโดย  ดร.รุ่ง  แก้วแดง 

ผมพยายามจับประเด็น...ท่านก็บรรยายเหมือนพระเทศน์ฟังจัดถ้อยชัดคำ  และน่าตื่นเต้น...ท่านบอกทำนองว่าบ้านเราเน้นเทคนิคมากแทนที่จะเน้นเจตคติซึ่งเป็นเรื่องที่เราชอบหรือไม่ชอบเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วย...

คนไทยเป็นกลุ่มชนที่ใช้วัฒนธรรมการบอกเล่าโดยไม่นิยมการบันทึกพอพ้น2 ช่วงอายุคนแล้วจำไม่ได้  แต่ชาวจีนเขาบันทึกสลักลงในแผ่นหินจำได้หมดสาวไปถึงรากเลย...

โดยทั่วไปแล้วเด็กไทยเรียนก่อนเข้าสอบ 2 วันเท่านั้น...ฮา ๆ เอิก ๆ  ทางที่ดีควรออกสอบแบบทุกวัน 

 แท้จริงการเรียนคือการประกันคุณภาพภายใน  80  % 

การสอบคือการประกันคุณภาพภายนอก  20 % 

 เกี่ยวกับการประกันคุณภาพภายในมหาวิทยาลัยต้อง 80% และการประกันคุณภาพภายนอกมหาวิทยาลัยต้อง  20% 

แต่ทุกวันนี้เรามุ่งภายนอก 80% ถูกต้องแล้วหรือ

ในเรื่องนี้เมื่อเราคิดว่ามันยากแล้วมันก็ยากจริง ๆ ถ้าเรามองเห็นวิกฤตให้เป็นโอกาสได้เราจะเห็นทางรอด...

ที่เด็ก ๆทำอะไรไม่ได้เป็นเพราะผู้ใหญ่ไม่ให้ทำเช่น…

การที่เพื่อน ๆทำกับข้าวเป็นก็เพราะเรียนอยู่เมืองนอกแล้วทำกินเองแต่พออยู่ที่บ้านจะเข้าครัวแม่ก็ห้ามไม่ให้ทำเป็นต้น

 

เวลาที่เราจะทำอะไรอย่าคาดหวังว่าจะทำอะไรเหมือนกันหมด...เพราะถ้าคนทุกคนคิดเหมือนกัน พอค่ำลงก็จุดใต้และนอน เอดิสันก็คงไม่คิดสร้างไฟฟ้าหรอก...

 

ถ้าทุกคนคิดแต่จะขึ้นรถไฟอย่างเดียว  สองพี่น้องตระกูลไร้คงไม่คิดสร้างเครื่องบินเป็นแน่ ๆ  ...อย่างไรก็ตาม  ผมจะไม่ทำอะไรกับพวกบัวใต้น้ำท่านกล่าว...

ช่วงถามปัญหา...ยากที่จะมีผู้ถาม...ผมเลยยกมือ...ท่าน ดร.รุ่ง  แก้วแดง จึงบอกว่าขอเชิญ  ท่านสุภาพบุรุษ...ฮา ๆ เอิก ๆ 

 ผมถามท่านไป 2 เรื่อง ท่ามกลางที่ประชุมมีคนประมาณ 150 คน ครับว่า 

 1 . เมื่อคนไทยชอบพูดมากกว่าเขียนบันทึกแล้วจะทำอย่างไรให้หันมาบันทึกครับ...

2 . เราจะฝึกเจตคติได้ด้วยวิธีอย่างไร…เป็นต้น.