ไม่มีอะไรมากนักหรอกนะครับ...เพียงแต่เป็นห้วงยามแห่งความสุขที่เห็นความมีชีวิตชีวาของอีกชีวิตหนึ่งที่เป็นยิ่งกว่าชีวิตของเราเอง..
เทวดาตนน้อย - ที่รัก
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">รอยยิ้ม พริ้มพักตร์ ฉันรักยิ่ง</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">รักเธอ ด้วยตระหนัก น่ารักจริง</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">รักเธอ รักทุกสิ่งที่เป็นเธอ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เธอมาพร้อมรอยยิ้มของชีวิต</p>
ทีละนิด ทีละนิด แต่ยิ่งใหญ่
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เธอมา เปิดประตูใจ</p>
ให้รู้จักชีวิตใหม่ในชีวิต
</span><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p><p> </p><p>ฟังสิ, เสียงขานทัก จากตัวเจ้า</p><p>นุ่มเบา หวานรักเป็นหนักหนา</p><p>ฟังสิ, สรรพเสียงแห่งวาจา</p><p>เสียงแห่งเจ้าเลิศเลอค่า ..กว่ากวีใด</p><p>ดูสิ แววตาแสนน่ารัก</p><p>ส่งมาทายทัก - รักยิ่งใหญ่</p><p>ฟังสิ, ฟังเสียงลมหายใจ</p><p>เจ้าบอกรักพิสุทธิ์ใส...หาใดปาน</p><p></p>
ถึงพ่อของเทวดาตนน้อย
ความรักที่เรามีให้กับใคร ๆ มีเพิ่ม มีลด หรือหมดไป แต่ความรักระหว่างพ่อกับลูก แม่กับลูก จีรังยั่งยืนสมอ
ขอให้เทวดาน้อยมีความสุขเป็นทีรักยิ่งของคนทั่วไป
จาก…ป้า…หรือ….น้า…ดีเนี่ย พี่(คนสวยดีกว่า)
ลูกชายน่ารักมากค่ะ ความรักของพ่อและแม่คือความรักที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง … แล้วความรักของพี่สาวคนสวยจะเปลี่ยนแปลงมั้ยเนี่ย…น้องดิน น้องแดนขา…..
น่ารักมากครับคุณพ่อ
เอ....ลูกใครหนอพ่อช่างปั้น
........
ขอให้มีความสุขมากๆนะครับ
สวัสดีครับ คุณแผ่นดิน
เห็นแล้วครอบครัวอบอุ่นที่สุดครับ
ดีใจด้วยนะครับ มีความสุขแบบนี้ ทำงานถึงตาย พ่อก็ยอมครับ
อิๆ
สวัสดีครับ คุณสมพร <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table><p>ใคร ๆ ก็ทักว่า ทักทีที่ผมมีลูก..ลูกจะนำพาความเปลี่ยนแปลงมาสู่ชีวิตอย่างมากมายมหาศาล เป็นการเปลี่ยนแปลงในทางที่ดี</p><p>……… ผมก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน …….</p><p>เข้าใจว่า ยังจัดอยู่ในกลุ่ม “พี่สาวคนสวย” ได้อยู่กระมัง</p>
พี่นัส ตกลงแล้วเมื่อวานพี่ไปกิตติยายังไงคะ ด้วยมอไซต์หรือว่าอะไรเอ่ย
น้องดินเป็นบ่าวแล้วนะเนี่ย แล้วแดนได้แสดงหรือเปล่าคะ ไม่เห็นมีรูปเลย
ชื่นชมมาก ๆ เลยค่ะ ที่เห็นคนเป็นพ่อ แสดงออกถึงความรักของลูก ๆ โดยการบันทึก เพราะพ่อส่วนใหญ่จะแสดงออกโดยการกระทำซะส่วนใหญ่ แต่ของคุณแผ่นดิน มีทั้ง 2 อย่างแบบนี้ อิจฉานางฟ้าคนสวยของคุณแผ่นดินจังเลย
ว่าแต่ว่า คุณ samee ของพี่ ก็ชอบเขียนเรื่องราวถึงลูก ๆเขาเหมือนกันค่ะ ไว้วันหลังจะแอบเอา"บันทึกขวบปีแรกของลูกสาวพ่อ" มาเปิดเผยนะคะ
สวัสดีครับ อ.แป๋ว
ความรักที่มีต่อลูกไม่มีวันหมด ไม่มีวันหยุด ความรักที่มีต่อหญิงสาวก็เช่นกัน ครับ.... จะมีบ้างก็เพียงแต่ถูกถ่ายโยงลงไปที่ลูกพร้อม ๆ กัน
ขอบคุณครับ
หวังว่าคุณเอกคงสบายดีนะครับ
....
ลุกคือดนตรีประจำบ้านครับ...วันไหนไม่มีพวกเขา บ้านเงียบเหงาแทบน่าใจหาย
เขาคือความมหัศจรรย์ของชีวิตที่เต็มไปด้วยชีวิตและชีวา
ขอบคุณครับ <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table><p>เจ้าแดนบอกกับผมว่า ทำงานเยอะ ๆ เดี๋ยวเหนื่อย เดี๋ยวตาย (แกนึกได้ไง - ผมเป็นงง)</p><p>แต่น่าชื่นใจครับ แกบอกว่าจะไม่ยอมให้เราตาย และจะไม่เอาพ่อใหม่ กลัวพ่อใหม่ไม่ยอมให้ “ขี่หลัง”</p><p>ผมสู้ตายครับ !</p><p> </p>
ลูกชายน่ารักมาก สมกับพ่อเป็นนักกิจกรรม มีครอบครัวที่อบอุ่นและมีคุณแม่ที่สวย ลูกมีรอยยิ้มเหมือนคุณแม่เดี๊ยะ หันลูกให้ทำกิจกรรมตั้งแต่เล็กๆ เป็นการสร้างความเข้มแข็งและให้ลูกมีภูมิกิจกรรมค่ะ
วันก่อนก็ขับรถยนต์ไปงานนั่นแหละ....เขารอพี่อยู่ที่บ้านพัก
ดินโตเป็นหนุ่ม..น่ารัก เป็นงง...ได้รับรางวัลนักเรียนมารยาทดีเด่น (ขอบอก คุณพ่อก็เคยกวาดรางวัลนี้มาแล้ว)
ส่วนแดนไท..ทำเป็นเก่ง พอไปถึงโรงเรียน ไม่ยอมขึ้นเวที ...บอกว่าตัวเองยังเล็กเกินไป (ว่างั้น)
พี่แป๊ดครับ <div class="picture">
</div><div class="picture">ผมมีความสุขที่ได้แสดงความรู้สึกที่ดีต่อลูก แรก ๆ เคยวิตกอยู่มากว่าถ้ามีลูกจะเล่นกับลูกเป็นมั๊ย เพราะโดยบุคลิกผมจะขรึม ๆ เครียด ๆ เด็ก ๆ จะไม่ค่อยกล้าเล่นด้วย อีกทั้งผมก็ไม่ค่อยกล้าแสดงออกนัก</div><div class="picture">แต่พอเขาเกิดมา ทุกอย่างเป็นไปโดยอัตโนมัติ…ทุกวันนี้รักเด็กครับ…ย้ำชัด ๆ เด็กจริง ๆ นะครับ ไม่มีความหมายเร้นแฝง</div>
สวัสดีครับพี่อัมพร
แผ่นดิน เป็นคนที่ชอบทำกิจกรรมมากครับ เหมือนคุณพ่อ เหมือนคุณปู่... เพียงแต่จะเป็นคนดูเรียบร้อย ไม่โฉ่งฉ่างเหมือนน้องแดนไท
และโดยปกติไปไหนมาไหนก็มักมีเขาไปด้วยเสมอ จึงมีความคุ้นเคยกับกิจกรรมต่าง ๆ จริง ๆ แกชอบนั่งรถพยาบาล ชอบดูการช่วยเหลือผู้คน จนชอบวาดรูปรถพยาบาลฉุกเฉิน
ขอบคุณครับ
อ่านแล้วปลื้มครับ...
เป็นเจนเนอเรชั่นใหม่ที่จะเป็นพลังขับเคลื่อนของสังคมในวันข้างหน้า...
คงต้องฝากความหวังไว้แล้วครับ...
ขอบคุณมากครับ <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table><p>…ผมมีความฝันเกี่ยวกับเรื่องราวของลูก ๆ เสมอ แต่ก็จะไม่คาดหวัง จนเป็นความกดดันในตัวของพวกเขา และตอนนี้แผ่นดินบอกว่า โตขึ้นจะบวชโดยไม่สึก ส่วนแดนไท จะเป็นทหาร</p><p>…. อะไรก็ได้ครับ…ถ้าเขาเลือก</p>
วันนี้บ้านเงียบมากครับ...คุณโก๊ะ
ทั้งสองเก็บกระเป๋ากลับบ้านไปกับปู่และย่าอย่างไม่ใยดีพ่อกับแม่...
มีแต่กำชับว่าให้พ่อโทรไปคุยด้วย...ส่วนคุณปู่ยิ้มอิ่มสุขเพราะจะมีคนไปวัดเป็นเพื่อนในทุก ๆ เช้า
ส่วนคุณย่า ก็ไม่แพ้กัน เพราะจะมีเจ้าแดนให้ได้ใช้คอยหยิบโน่นหยิบนี่ตามประสาคนแก่...
ขอบคุณมากครับ..
ลูกชายน่ารักมาก อ่านบทกลอนที่คุณแผ่นดินเขียนถึงลูก ทำให้ดิฉันคิดถึงพ่อ(ท่านเสียชิวิตแล้) ความรักจากพ่อ แม่ ยิ่งใหญ่เสมอ ถึงแม้จะไม่มีลูกแต่ก็สัมผัสได้ถึงความรักของพ่อแม่ มาโดยตลอดค่ะ
สวัสดีครับ ท่าน อ.ลำดวน <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table><p>ขอบพระคุณนะครับ..ที่แวะมาทักทายและให้กำลังใจ</p><p>ผมเขียนกลอนเหล่านั้นได้เร็วมาก เพราะมันเป็นอารมณ์นั้นจริง ๆ และไม่คำนึงถึงฉันทลักษณ์ หรือแม้แต่ความเป็นวรรณศิลป์</p><p>รู้สึกยังไง ก็เขียนยังงั้นเลย…</p><p>ขอบพระคุณอีกครั้ง ครับ</p>