GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

เรื่องเล่าอิสรชน : ชีวิตนี้อุทิศแล้วเพื่อคนด้อยโอกาส

ล่าสุด มีผู้แจ้งความจำนงเข้ามากว่า 10 รายแล้ว และยังเปิดรับต่อไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะครบ 100 คน ก็จะขออนุญาตปิดรับโครงการ 100 คน 100 ใจ 100 บาท ต่อเดือน เพื่อคนด้อยโอกาส ตามสัญญาและกรอบที่เราวางไว้ทันที ให้เชื่อใจได้เลยครับว่า คนทำงานที่เหลืออยู่ของอิสรชนตอนนี้ ทุกคน มีความมุ่งมั่นอย่างมากในการทำงานเพื่อคนด้อยโอกาสอย่างแท้จริง เพราะ ทุกคน เห็นพ้องกันว่า ชีวิตนี้ อุทิศแล้วเพื่อคนด้อยโอกาส

ชีวิตนี้อุทิศแล้วเพื่อคนด้อยโอกาส

       เคยมีคนถามผมหลายครั้ง เรียกว่าทุกครั้งเลยแล้วกันเวลาใครต่อใครมาพบมาเจอกัน ทั้งนักข่าว และคนที่มาดูงาน คำถามยอดฮิตที่มักจะโดนถามประจำคือ นึกยังไงมาทำงานแบบนี้ ?? ผมก็จะตอบแบบฟังแล้ว อาจจะดูกวน ๆ ว่า ก็ไม่ได้คิดอะไร แค่ทำแล้วมีความสุขก็ทำ ซึ่งผมก็ตอบแบบนี้มาโดยตลอดเกือบ 20 ปีที่ผ่านมา พอมาเจอ หนังสือที่ ว่าด้วยความสุขในแง่ต่าง ๆ ยิ่งทำให้เรายิ่งย้ำความรู้สึกของเราเข้าไปอีกว่าเรามีความสุขกับการทำงานแบบนี้  

     จะเรียกว่าอุทิศตนเพื่อคนด้อยโอกาสได้มั้ย ก็คงจะพอได้แบบกล้อมแกล้มไปนะครับเพราะผมจะบอกอยู่เสมอ ๆ ว่า สิ่งที่ผมทำแล้วมีความสุขนั้น ให้บังเอิญว่า ไปโดนใจสังคมที่อยากจะให้มีใครทำงานกับคนกลุ่มนี้อยู่พอดีก็เท่านั้น เรียกว่าความสุขของผม ไปโดนใจคนเข้าหลาย ๆ คนนั่นล่ะ 

     หลายครั้งนะครับที่เราชาวอิสรชนล้มลุกคลุกคลานแบบจะย่ำแย่อยู่หลายครั้งแต่เราก็รอดและผ่านมันมาได้อย่างหวุดหวิดเลยทีเดียว เรียกว่า ถ้าไม่ใช่พันธุ์อึดจริง ก็อยู่ไม่ทนอยู่ไม่ได้ หลาย ๆ ครั้ง อิสรชน ต้องสูญเสียทรัพยากรบุคคลที่มีความสามาถให้กับภาคธุรกิจ เพียงเพราะเรา ไม่มีปัญาจะหาเงินมาจ่ายเพื่อเป็นค่าตอบแทนน้อง ๆ ที่เสียสละมาทำงานร่วมกับเรา แต่เราเองก็ยังมีความหวังอยู่ลึก ๆ ว่าเราจะสามารถยืนได้อย่างสง่างามและ ตามน้อง ๆ ที่เคยร่วมงานกันกลับมาสร้างสรรค์สิ่งดีดีเพื่อสังคมได้กันต่อไป 

     เราเองแม้ว่าจะประกาศว่าทำงานเพื่อสังคม ทำงานกับคนด้อยโอกาส แต่ความจริงประการหนึ่งที่ต้องยอมรับคือ ค่าใช้จ่ายเพื่อการทำงานด้านการประสานงาน ค่าเช่าสำนักงาน ค่าน้ำ ค่าไฟฟ้า ค่าโทรศัพท์ เหล่านี้ ยังเป็นค่าใช้จ่ายที่ยังจะต้องจ่ายไม่ได้รับการยกเว้นหรือลดหย่อนแต่อย่างใด เสียเต็ม ๆ เท่า ๆ กับองค์กรภาคธุรกิจเลยนะครับทั้งที่เราเองก็ต้องหาเงินมาใช้จ่ายสำหรับการทำงานกับคนด้อยโอกาสภาคสนามไปพร้อมกันด้วย ซึ่งก็เท่ากับเป็นภาระที่หนักอึ้งมากสำหรับองค์กรเล็ก ๆ ที่ มีความตั้งใจที่จะทำงานในพื้นที่ ท่ไม่มีใครกล้าลงสมฝังตัวอย่าง สนามหลวง คลองหลอดและบริเวณใกล้เคียง 

     ตอนนี้คนทำงานที่เหลืออยู่สามสี่คน ต่างไม่มีใครได้รับค่าตอบแทนในรูปแบบของเงินเดือนประจำติดต่อกันมากว่า 18 เดือนแล้ว แต่ทุกคน ก็ยังมีความมุ่งมั่นและตังใจจริงในการทำงานเพื่อนคนที่สังคมมองข้ามผ่านหรือแม้กระทั่งรังเกียจด้วยซ้ำไป ช่วงเวลาที่ผ่านมา อิสรชน ได้รับความเห็นใจจากเพื่อนพ้องหลายคนที่ทะยอยส่งความช่วยเหลือการสนับสนุนให้การทำงานเดินไปอย่างต่อเนื่องและสม่ำเสมอไม่ให้เกิดเหตุการณ์สะดุดหรือหยุดชะงักลงกลางทาง แตด้วยข้อจำกัดของแต่ละคนการสนับสนุนหรือการช่วยเหลือก็สามารถทำได้เพียงชั่วครั้งชั่วคราว ตามกำลังของแต่ละคน 

     อิสรชน จึงได้ออกแนวคิด ระดมคน 100 คน ให้ช่วยกัน สละเงินเพียงเดือนละ 100 บาททุกเดือนติดต่อกันอย่างต่อเนื่องอย่งน้อยคนละ 1 ปี หรือ กระจายข่าวบอกเพื่อนฝูงคนสนิทให้ช่วยกัน เพราะ หากเราสามารถระดมความมีส่วนร่วมในลักษณะนี้ได้แล้ว จะทำให้ คนทำงานของอิสรชน  ไม่ต้องวิตกกังวลเรื่องค่าใช้จ่ายสำนักงาน ค่าใช้จ่ายเพื่อการประสานงานในการทำงานแต่ละเดือน ก็ มุ่งมั่นทำงานไปอย่างต่อเนื่องได้อย่างเต็มที่ 

     ล่าสุด มีผู้แจ้งความจำนงเข้ามากว่า 10 รายแล้ว และยังเปิดรับต่อไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะครบ 100 คน ก็จะขออนุญาตปิดรับโครงการ 100 คน 100 ใจ 100 บาท ต่อเดือน เพื่อคนด้อยโอกาส ตามสัญญาและกรอบที่เราวางไว้ทันที ให้เชื่อใจได้เลยครับว่า คนทำงานที่เหลืออยู่ของอิสรชนตอนนี้ ทุกคน มีความมุ่งมั่นอย่างมากในการทำงานเพื่อคนด้อยโอกาสอย่างแท้จริง เพราะ ทุกคน เห็นพ้องกันว่า ชีวิตนี้ อุทิศแล้วเพื่อคนด้อยโอกาส  

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 83076
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 1
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (1)

you are peace warrior

"Real Battles Are Wihtin"

สวัสดีครับอาจารย์  เป็นกำลังใจให้สู้ต่อไปนะครับ