วันนี้บังเอิญได้อ่านเรื่องสั้นของ  วินทร์  เลียววาริน ( โลกด้านที่หันหลังให้ดวงอาทิตย์ )  มีเรื่องสั้นที่น่าสนใจและให้ข้อคิดได้มากมายหากเรารู้จักที่จะคิด ขออนุญาตหยิบยกมาไว้ตรงนี้เพื่อเป็นแง่คิดให้คนอีกหลาย ๆ คนได้ศึกษา

สิ่งของในถุงกระดาษ

คนขายบอกเขาว่า " คุณเอาของไปก่อนก็ได้  แล้วพรุ่งนี้ค่อยเอาเงินมาจ่ายก็แล้วกัน "

    " แต่ผมไม่ชอบรับสินค้าก่อนจ่าย "

    " ไม่เป็นไรหรอก  ผมรู้จักคุณ "

        เขาเอ่ยคำขอบคุณ  คนขายรู้จักจิตวิทยาการซื้อขายดี  ยื่นข้อเสนอนี้ให้ทันทีที่รู้ว่าเขามีเงินมาไม่พอ  คนขายยัดสินค้าใส่ถุงยื่นให้เขา  เขาเดินกลับบ้าน  ...ในใจคิดถึงลูกคนเล็กที่กำลังป่วย  อยากกลับบ้านโดยเร็ว  เขาเดินผ่านธนาคารเมื่อนาฬิกาข้อมือบอกเวลาบ่ายสามโมง  เขายังเข้าไปถอนเงินทัน  เขาไม่ชอบเป็นหนี้ใครนาน  ต่อให้เป็นเงินเพียงเล็กน้อยก็ตาม

        โชคดี  ธนาคารว่างไม่มีคน  เขากรอกใบถอนเงินแล้วยื่นให้เจ้าหน้าที่

        " ช่วยเซ็นชื่อให้อีกครั้งด้วยค่ะ...เซ็นให้เหมือนในสมุดนะคะ "

        เขาวางถุงบนเคาน์เตอร์  และเซ็น  ปากถุงเผยอ  ได้ยินเจ้าหน้าที่สาวกระซิบ " อย่าทำอะไรนะ "

        " ผมไม่เข้าใจ  ทำอะไร "

        เขายื่นแบบถอนเงินให้หล่อน  หยิบถุงมาถือไว้ในมือ  เจ้าหน้าที่ธนาคารกรีดร้องเสียงดัง " ว้าย ! อย่ายิงฉันนะ "

        เสียงหล่อนบาดหูเขา  ถุงกระดาษร่วงลง  เขาคว้าปืนสีดำมะเมื่อมในถุงมาถือไว้ทัน

        " อย่ายิงนะ  เขามีปืน "

        เขาได้ยินเสียงกร้าวของผู้ชายคนหนึ่ง " ทิ้งปืน " 

        เขาหันกลับไปที่ต้นเสียง เห็นตำรวจคนหนึ่งเล็งปืนมาที่เขา เสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด  เขารู้สึกเหมือนหน้าอกถูกฉีก  เสื้อสีขาวของเขาซึมเป็นดวงใหญ่ด้วยเลือดสด

        ก่อนภาพเบื้องหน้าจะจางหายไปกลายเป็นความมืด  เขานึกเพียงว่า...ลูกชายของเขาจะได้รับปืนของเล่นชิ้นนี้ทันเวลาไหม

ความยุติธรรมอยู่ตรงไหนอยู่ตรงไหน....อะไรคือคำตัดสินที่เขาได้รับในครั้งนี้...