พูดติดๆ หรือ พูดติดอ่าง นี่ เป็นเสน่ห์ อย่างหนึ่งนะ
บ่ายเมื่อวาน ฉันร่วมสรุปงานค่ายกับพี่เลี้ยงเยาวชน 6 คน วัย 14-16 ปี หลังจากส่งเด็กค่ายขึ้นรถกลับบ้านกัน หัวข้อพูดคุย โดยให้เขามองภาพรวมค่าย ว่าเป็นอย่างไรบ้าง และในส่วนตัวเขาเอง มีข้อคิดอะไรเพิ่ม ในการปรับปรุง การเป็นพี่เลี้ยงค่ายเยาวชน
“ เด็กๆ เขามีพื้นฐานงานศิลปะที่ดีนะ ดูจากการลงสี และพวกเราก็แนะนำน้องได้ดี “ ฉันคุยข้อสังเกต
“ ผมยังบกพร่องเรื่อง ละคร ตอนแนะนำน้องซ้อมละคร เขาก็ทำได้น่ะ แต่พอขึ้นเวที คนละเรื่องเลย “
ช้าง อายุ 16 ปี ดาวเต้นของวงกันตรึมร้อคที่ตั้งกันเอง เต้นโชว์ลีลาฮาทุกค่าย เมื่อคืนเต้นจนได้ติป 20 บ.จาก อบต.
“ หนูไม่ชอบ แสดงละคร แต่ต้องมาแนะนำน้องเล่นละคร ก็เลย แนะนำ ได้ไม่ดี...” ริน เรียน ม. 3 ลูกคนสวนที่นี่ เธอเก่งงานมัดย้อมผ้าสีธรรมชาติ และวาดรูป
<p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style="font-size: 16pt">“</span><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'> <span style="background-color: #00ffff">พวกเราอย่าเพิ่งปฏิเสธ ว่าเราไม่ชอบ มันต้องลองดูก่อน ต้องกล้าๆหน่อย การแสดงออก ถ้าทำได้ พวกเรา จะรู้สึกว่า มันปลดปล่อย...บางอย่างในตัวเรา</span> ใจเราไม่กล้า แต่จริงๆลึกๆ เราก็ต้องการขึ้นเวที</span><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'> ต้องการ แสดงออก<span> </span>เห็นริน </span></p><p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'>ชอบเต้น ไม่ใช่หรือ....มันก็เหมือนกันนั่นแหละ<span> </span><span style="background-color: #ffcc99">พวกเราต้องช่วงชิงโอกาส</span></span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'><span style="background-color: #ffcc99">โอกาสขึ้นเวที มาอยู่ตรงหน้าเราแล้ว </span>.....เราโอกาสดีกว่าคนอื่นตั้งเยอะ</span><span style="font-size: 16pt">”</span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style="font-size: 16pt">“</span><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span>ใช่ๆ<span> </span>เห็นมั้ย เมื่อคืน พี่ กับ สายันต์ ยังได้ ติปคนละ 20 ด้วย ....</span><span style="font-size: 16pt">”</span><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span>หนุ่มช้าง เสริม</span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style="font-size: 16pt">“</span><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'> นั่นแหละ เดี๋ยว งานวัดค่ายต่อไป พวกหนูจะขึ้นไปเต้น มั่ง .....</span><span style="font-size: 16pt">”</span><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span>เดือน เพื่อน ม.3 โรงเรียนเดียวกันพูดอย่างมั่นใจ </span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style="font-size: 16pt">“</span><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span>ส่วนผม ก็ยังนำเกมไม่ค่อยดี พูดติดๆ พูดตกเขมรด้วย...</span><span style="font-size: 16pt">”</span><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span>ประธานเยาวชน หนุ่มหงา เพื่อนวัยเดียวกับช้าง เป็นหัวหน้าวงกันตรึมร็อคที่นี่ และมือซอ ชอบสีแดง ทั้งเสื้อและกางเกง</span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style="font-size: 16pt">“</span><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'> <span style="background-color: #ffff99">พวกเรา ไม่รู้อะไร พูดติดๆ หรือ พูดติดอ่าง นี่ เป็นเสน่ห์ อย่างหนึ่งนะ เห็นมั้ย เวลาเรา พูดไป คนฟังหัวเราะ เขาชอบเราไง เราตลก ทำให้คนฟัง มีความสุข </span>พวกเราไม่ต้องกลัว ไม่ต้องอาย อะไรที่เป็นปมด้อยของเรา ทำให้เป็นธรรมดา และยกมาให้เป็นเรื่องเฮฮา กันเอง คนที่อยู่ใกล้เรา</span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'>เขาก็ชอบเรา น้องๆก็อยากเล่นกับเรา...สนุกดีออก...แต่เราก็พัฒนาไป พูดช้าๆ ชัดๆ<span> </span>พูดแบบ ตกเขมร<span> </span>แบบหงานี่ น่ารักดี</span><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'> มันแป็นเอกลักษณ์ ที่ไม่เหมือนใคร</span></p><p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'>....<span style="background-color: #ccffcc">พวกเราลองค้นหาบุคคลิกของเราเอง แต่ละคนไม่เหมือนกันหรอก แล้วแต่ละคนก็จะดูดี ในแบบของตัวเอง พวกเราอายุน้อย มีเวลาอีกเยอะ ใจเย็นๆ....</span></span><span style="font-size: 16pt; background-color: #ccffcc">”</span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'> </span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'> </span></p>
อรุณสวัสดิ์ค่ะน้อง ดอกแก้ว
ขอบคุณค่ะ...
ครูอ้อย น่ารักจังเลยคะ อยู่ที่ทำงานแต่เช้า หน่อยก็ตื่น
เช้าเหมือนกัน วันนี้ตื่น ตีสามครึ่งคะ แฟนเดินทางกลับมาจากพิษณุโลก ไปงานศพ มาถึงเวลานี้พอดี
ส่วนหน่อยเช้านี้ไป รับยาที่ รพ.สุรินทร์คะ ยาหมด...
เป็นพวกติดยา น่ะคะ....
จริงด้วยหน่อยเกือบลืม ผมว่าน้องๆทำได้ดีนะน่าประทับใจมาก เพียงแต่อาจจะยังใหม่การนำอาจจะยังต้องใช้เวลา และผมอยากจะเพิ่มคือให้น้องเข้าใจว่าเขามีส่วนกระตุ้นให้เด็กๆได้แสดงออกและร่วมกันในการทำงานฉนั้นผลงานจึงเป็นเรื่องรองแต่กระบวนการต่างหากที่สำคัญยิ่งและทำอย่างไรให้น้องๆในกลุ่มได้แสดงออกทุกคนในทุกๆกิจกรรม แต่น้องๆก็น่ารักดีมีความพยายามทุกคนขอให้กำลังใจทุกคน
ไม่แสดงตน
วิทย์เหรอ....ใช่ อายุแค่นี้ทำได้ ก็ดีกว่า ตัวหน่อยเองอีก เพราะอายุเท่านี้ สมัยก่อน ไม่เคย รู้จัก
ค ำว่า ออกค่ายเลย เรียนหนังสือลูกเดียว
ออต
กระบวนการและขณะจิตที่ทำ สำคัญกว่าผลงานครับ....
ออต พูดดีนะ ให้ 10 คะแนนเต็ม...
ใช่ เด็กรักป่า พยายามให้ คนในค่ายทั้งหมด ภูมิใจในตนเอง ในสิ่งที่ทำ รู้ว่าตัวเองก็มีดีนะ
จ งภูมิใจและพัฒนาไป
คุณแม่น่ารักจัง เก็บ จุลสารแขนง ไม่ทิ้ง เลยนะ ...อย่างนี้ ออต ก็แฟนตัวจริง ของเด็กรักป่าซิ .......
ใช้ได้ๆ
จัดค่ายศิลปะ ปลายเดือนนี้เหรอ แล้วจัดแสดงงานที่หอศิลป์มั้ย....แสดงได้ ก็เท่ห์ไปเลยนะ
ตอนนี้สุขภาพเป็นไงบ้างครับ...
...
การค้นหาตัวตนของเราเอง คือ การค้นหาที่ต้องใช้เวลาพอสมควร แต่บางคนก็ค้นพบในเร็ววัน ...แต่ทุกกระบวนวิถีก็ขึ้นอยู่กับความพอดีพอเหมาะกับเวลา
.....
สนุกกับงาน, นะครับ..
ออต
แสดงงานปลายปี .....งานหลากหลายประเภทดีนะ
ต้องไปชมแหละ
แผ่นดิน
ขอบคุณคะ...สุขภาพดีอยู่คะ...ช่วงนี้ไม่ค่อยมีเวลา
มาท่องในเวปเลยคะ....ส่วนมากอยู่ที่หอประชุมกับห้อง
ครัว เดินไปเดินมา...