ติดต่อ

  ติดต่อ

ประสบการณ์อ่าน เขียน แปล กระบวนทัศน์ใหม่ (4)

คืนแรก คลื่นพลังแห่งรัตติกาล

หลังจากหมด session กลางวัน โยดาเชิญไปทานกาแฟ เป็น Le Petit part II ปรากฏว่าครั้งแรกยังไง ครั้งหลังยังงั้น หรือยิ่งไปกว่านั้น กลายเป็น free-time เผลอๆจะเข้มข้นไม่น้อยกว่า หรืออาจจะมากกว่าตัว session เสียอีก เนื่องจากเป็นวงเล็ก informal การแลกเปลี่ยนเข้าสู่ phase 3, 4 อย่างรวดเร็ว ถึงแม้ว่าสมาชิกบางส่วนจะขอกลับไปรำมวยจีนตอน 5 โมงเย็นก็ตาม ที่เหลือก็ยังปักหลักแน่นหนาอยู่ในห้อง (ฝึกฝีมือ) ไผ่ขจี กลับออกมาเหมือนมีพลังฝีมือเพิ่มขึ้นอีก 10 ปี (นัยว่าแถวนี้เขาเสริฟบัวหิมะพันปีในเค้กชอกโกแลตครับ)

กลับมาที่อิงดอย ได้เวลาอาหารเย็น อาหารอร่อยมาก (หรือเป็นเพราะ calorie ทีเหือดหายไปในห้องไผ่ขจี???) สนิทสนมกับเพื่อนร่วมรุ่น (แต่ต่างวัย) อย่างรวดเร็ว บางท่านก็คุ้นๆ เดินสวนกันสมัยอยู่ศิริราช บางท่านอาจจะคุ้นๆ เพราะเดินสวนกันในลาน delta ที่ไหนสักแห่ง แต่ความแปลกหน้าค่อยๆเลือนหายๆไปเหมือนกับไม่เคยมีมาก่อน

เข้า session กลางคืนคืนแรก สมาธิถูกเชื้อเชิญให้ผนึกอีกครั้งด้วยเสียงบรรเลงกีตาร์จากสองศิลปินประจำหลักสูตร คือ อาจารย์ประสาท และพี่กิจจา เพื่อนๆหลับตาฟังบ้าง ลืมตาฟังบ้าง แล้วแต่ใครอยากจะ optimize โสตประสาทอย่างเดียว หรืออยากจะ absorb ความรู้สึก สีหน้าท่าทางของคนเล่น ได้อรรถรสไปคนละแบบ แต่บรรลุวัตถุประสงค์ คือ alpha fully open และ oneness ของกลุ่ม

ฌานทัศนะของท่านโยดา ดึง ตกผลึก ประเด็น ลงมาจาก session กลางวัน หลายคนดูเหมือนจะมี block อะไรสักแห่ง ที่จริงๆทุกคนดูเหมือนจะมี block อะไรอยู่สักแห่ง เราจะมาลองหยิบเอาผลึกชิ้นนี้มาพิจารณาดูกันดีไหม ดีครับ/ค่ะ จ้ะ/ฮะ อื้อฮึ

เคยเรียนท่านโยดาไปเมื่อนานมาแล้วว่า ผมมีปัญหาหาหนังสือที่ "เปลี่ยนชีวิต" ที่เป็นโจทย์ให้แต่ละคนพกพาเอามาอบรม เพราะผมคิดว่าเรื่องนี้เหมือนการเติมเกลือทีละช้อน ลงในแก้วน้ำ ที่ละช้อนๆ จนช้อนที่ร้อย เราเห็นผลึกเกลือแกงเกิดขึ้น เราจะไปด่วนสรุปว่าเพราะช้อนที่ร้อยทำให้ตกผลึก ก็จะเป็นการลดความสำคัญของ 99 ช้อนแรกไป เราอาจจะละเลยความสำคัญของประสบการณ์เก่าๆ ใน theta ไป แต่จากการสนทนาในห้องวิทยายุทธไผ่ขจี ก็ได้อุปมาอุปไมยใหม่ได้ว่า บางทีเรื่องบางเรื่อง ก็เหมือนกับการทำ "ถุงเกลือ" หกลงไปในแก้ว ผลึกก็เหมือนถูก catalyst ตกลงมาอย่างรวดเร็วเต็มแรง

ท่านเจไดวฆ ได้ยกประเด็น ความกลัว เป็นสาเหตุของ block บางคนแสดงความไม่แน่ใจว่ามีอะไรจะพูด แล้วจะมีอะไรจะเขียน บ้างก็ถามคำถามน่าสนใจ เช่น มันไม่จำเป็นต้องเขียน หรือยังไม่ถึงเวลา (จากพี่วิรัช) จะเร่งฝืนเขียน ก็เหมือนกับฝืน script ที่จักรวาลได้กำหนดไว้ ดูๆทุกๆคนได้มีการบริหารการห้อยแขวนใคร่ครวญเพื่อแสวงหา block และ unblock ของตนเอง งงกว่าเดิมบ้าง (สังเกตจากบางคนเริ่มค่อยๆเอนลงๆจนขนานกับพื้น) อมยิ้มบ้าง (เพราะว่างเปล่าในหัว?) หลับตาเข้าสมาธิ (หวังพึ่ง alpha, theta, delta, epsilon, gamma, etc etc มาช่วยลูกช้างด้วยเถิด)

สักพักก็เริ่มเอา block ต่างๆมาวางแผ่ หา strategy ที่จะทำลาย หลีกเลี่ยง เดินอ้อม และที่น่าสนใจมากๆก็คือ "ทำความเข้าใจ" ท่านเจไดวฆ (อีกแล้ว) ยกตัวอย่างน่าฟังถึงพระพุทธประวัติตอนผจญมาร ท่านไมได้ฆ่ามาร แต่ตรัสว่า "เรารู้จักเจ้า" มารที่กำลังหลอกล่อยั่วยวน (พญามารส่งลูกสาวสามคนมาทำ lapdance แต่ไม่สำเร็จ) ก็พ่ายแพ้ไป ถึงตอนนี่เห็นสมาชิกหลายคนควักกระดาษมาจดยิกๆ (เผอิญผมไม่เคยพกกระดาษ ก็เลยทำ mindnote ไว้ที่ frontal lobe แทน) รู้สึกว่าหลายๆคนก็ยังไม่ค่อยเข้าใจ ทั้งเรื่อง block และ unblock เมื่อเสร็จ session เห็นบางคนเดินโผเผกลับรังที่แป้นเกร็ด ตอนแรกพี่แดงและพี่โอ้จะไม่ค้าง แต่แล้วก็เปลี่ยนใจอยู่กับพวกเราจนจบกระบวนการ สำเร็จรุ่นหนึ่งหลักสูตร อ่าน เขียน แปล กระบวนทัศน์ใหม่พร้อมๆกัน

วันพรุ่งนี้ฌานทัศนะท่านโยดาจะพาเราไป planet ไหนหนอ เสียงรำพึงจาก occiput ถามไป frontal lobe

เสียงท่านเจไดวฆ คร่ำครวญ โอย Liverpool แพ้ ManU นาทีที่ 91

อา.. หลับฝันดี ขอโทษที ข้าพเจ้านั้นแฟนปีศาจแดง อย่างน้อย คืนนี้ได้ absorb delta จาก ManU fan รอบโลก May The Force be With Me (and All Red Devils!!)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 82708, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 9, อ่าน: คลิก

ความเห็น (9)

อาจารย์เขียนได้สนุก และมีอะไรๆ ให้ได้คิดเยอะมาก  ชอบจัง (แต่ต้องขออภัยที่ไม่ค่อยได้ให้ความเห็น)

วันพระไม่ได้มีหนเดียว เจอกัน ECC ก่อนเถอะ จะถล่มให้ alpha กระจุย beta พุ่งปริ๊ดเลย แต่ว่าแต่ว่า จี๊ดๆเมื่อเช้า แก้ได้ด้วยพรหมวิหาร4 นะท่านวินดู

Phoenix
เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับพี่ปารมี

ดีใจที่ชอบครับ ไม่เร่งรัดความเห็นครับ แต่ถ้ามีด้วยก็จะดีใจเป็นหลายๆเท่า

Phoenix
เขียนเมื่อ 

คารวะ เจได วฆ

ขอเปลี่ยนจากวินดู เป็น Qui-Gon Jinn แทนได้ไหมท่าน ครือว่าวินดูมีวาระสุดท้ายไม่ค่อยสวยเท่าไร ยิ่งไปกว่านั้น Qui-Gon Jinn ยังเป็นผู้ค้นพบ พลังอมรฝ่ายเทพ อีกด้วย (อิ อิ)

สมเป็นวินดูนะครับ ทราบเจตนาที่ซ่อนในอาลัยวิญญาณของผมด้วย อย่างว่าdelta มันส่งถึงกันอยู่ ช่วงนี้มีอารมณ์อยากเขียนมากเลย เพราะถูกปลดblock แล้ว อ่ะ อ่ะ อยากชวนให้มาเชียงใหม่ช่วง 20-23 มีนา ชวนมาสเตอร์ชั้นนำที่ทรงพลังแปรเปลี่ยนสนาม ให้เกิดการภิวัฒน์ ในระดับชาติมาด้วย อยากเห็นสกลปะทะวราวุธ (แน่นอนครับ ไม่ใช่วรวุฒิ) แค่คิดก็มันแล้ว

ยังคิดตามไม่ได้ทั้งหมดค่ะ ขอเวลา...ขอเวลา....
  • แต่ก็ขอเติมเกลือช้อนแรก ในเรื่อง block ด้วยประเด็น "คิดไปเองว่า..." ค่ะ
  • หยิบหนังสือมาหนึ่งเล่ม คิดไปเองว่าอ่านแล้วต้องขำแน่ๆ  ก็เลยไม่ขำ....block
  • หยิบมาอีกหนึ่งเล่ม คิดไปเองว่าต้องโรแมนติครักลึกซึ้งแน่ๆ สมองก็แล่นปราดจะหาแต่เรื่องที่คิดไว้...สุดท้าย...block
  • ส่วนการ "ทำความเข้าใจ" น่าจะเกิดขึ้นหลังจากกิจกรรม "อ่าน" ผ่านพ้นไปแล้ว มากกว่าเกิดก่อน...ไหมคะ?....
Phoenix
เขียนเมื่อ 

19-20 ไปทำ workshop palliative care ให้ศูนย์มะเร็งที่สุราษฎร์ครับ จะส่งพลัง delta ไป คอยรับดีๆก็แล้วกัน เดือนนี้ไม่ค่อยอยู่ ม.อ. สักกี่วัน 13-16 ก็มา พรพ. 17-19 มีนา ไปสวนสายน้ำ โครงการเผชิญความตาย 20 ไปสุราษฎร์ 24-27 ไประยองออกข้อสอบ basic sciences ของราชวิทยาลัยศัลย์

แต่ฟังที่เล่ามา ก็สำนึกถึงรังสีกระบี่ครอบคลุมอุดรทิฆัมพรแล้ว

Qui-Gon Jinn (ยืนยัน ไม่ใช่วินดู)

Phoenix
เขียนเมื่อ 

พี่เม่ยครับ

กลุ่มเรามีการพูดถึง ความหวัง ที่เป็นคนละอย่างกับ ความคาดหวัง (Hope versus Expectation)

ความหวังนั้นบริสุทธิ์ เป็นพลังดั้งเดิมของสิ่งมีชีวิต และเป็นพลังบวก แต่ความคาดหวังนั้น เป็นพันธนาการ เป็นบ่อเกิดแห่งความผิดหวัง และตามมาด้วยความทุกข์

ถามมาว่าความเข้าใจ เกิดหลังอ่านหรือไม่ ตัวความเข้าใจคงจะเกิดหลังอ่าน แต่การ เปิดจิตรับรู้นั้นต้องทำก่อนครับ บางทีความ "คาดหวัง" ก็จะ ปิดจิตรับรู้ทางอื่นๆ ที่หนังสืออยากจะเสนอ และอาจจะเป็นเรื่องดีๆด้วย แต่พอดีเราหวังไปอีกอย่าง จิตเลยไม่ได้รับรู้เรื่องดีๆนั้นไปอย่างน่าเสียดาย

เช่นเหมือนตอนเด็กๆเผลอหยิบหนังสือ "กฏแห่งกรรม" มาอ่าน แล้วก็วาง เพราะตอนแรกนึกว่าหนังสือผี แบบของครูเหม เวชกร ก็เลยพลาดอะไรดีๆไปนาน กว่าจะหายโง่ จิตเปิดในภายหลัง

k-jira
เขียนเมื่อ 

 

สวัสดีค่ะอาจารย์

เข้ามาอ่านแล้วมีคำพูดมากมายอยู่ในใจ แต่อ่านไปอ่านไป ตอนนี้เหลือแค่คำอุทานประโยคเดียว

"ทำไมถึงน่าสนใจหยั่งงี้ ! "

 ขอบคุณค่ะ

 รออ่านตอนต่อไป ^__^