เรียนรู้จากเพื่อนที่เพิ่งจากไป

  ติดต่อ

  เขาพูดเสมอว่าเขาวางแผนที่จะอยู่ถึง ๑๐๐ ปี และอยากให้ผมรักษาสุขภาพให้ดีเพื่อจะอยู่ ๑๐๐ ปีอย่างมีคุณภาพ ผมก็มักจะทำตามบ้างไม่ทำบ้างตามความสะดวกของผม  
 

วันนี้ผมได้รับโทรศัพท์จาอดีตศิษย์ปริญญาโท แจ้งข่าวว่ามีเพื่อนผมคนหนึ่งเสียชีวิตแบบ ไม่มีใครทราบ ในบ้านพักของทางราชการที่จังหวัดจันทบุรี ตั้งแต่ช่วงวันหยุดยาวที่ผ่านมา คนที่พบศพก็คือเพื่อนร่วมงานที่สงสัยว่าหายไปไหน ไม่ไปทำงานในวันที่ ๖ และวันที่ ๗ ก็ยังไม่เห็นจึงมีการปีนเข้าไปดูในบ้านพัก ก็พบว่าเสียชีวิตแล้ว

   

เพื่อนผมคนนี้เคยเรียนปริญญาตรีมาพร้อมๆกัน ห่างกันไปก็ตอนไปทำงาน ตอนหลังก็มีวิถีการทำงานที่ทำให้ได้มาพบกันอีกครั้งเมื่อประมาณ ๑๕ ปีมาแล้ว เขาเป็นคนรักษาสุขภาพมาก กินอาหารแบบชีวจิต ทำดีท๊อกซ์เป็นประจำ และชอบชักชวนให้เพื่อนทุกคน และผมทำแบบเดียวกัน ทำให้ผมมีนิสัยเอนเอียงไปทางอาหารชีวจิตมากพอสมควร จนมาปลูกข้าวอินทรีย์บริโภคเองนี่แหละครับ

   

เขาจะส่งเอกสารด้านการดูแลสุขภาพ และการบริโภคอาหารให้ผมเป็นประจำ บางทีก็ขอให้ผมส่งอาหารที่ผมผลิตเองส่งไปให้ด้วย แต่ผมก็ส่งบ้างไม่ส่งบ้างตามความสะดวก และเงื่อนไขเวลาที่ผมไม่ค่อยจะมีเวลาว่างเท่าไหร่

   

เขาพูดเสมอว่าเขาวางแผนที่จะอยู่ถึง ๑๐๐ ปี และอยากให้ผมรักษาสุขภาพให้ดีเพื่อจะอยู่ ๑๐๐ ปีอย่างมีคุณภาพ ผมก็มักจะทำตามบ้างไม่ทำบ้างตามความสะดวกของผม

   

เขาจะช่วยเหลือเพื่อนทุกคนให้ทำอย่างที่เขาเชื่อ ลงทุนทุ่มเททำให้ทุกคนดำเนินเป้าหมายของการมีสุขภาพที่ดี

   

แต่ผมก็ไม่ทราบว่าสาเหตุอันใดที่ทำให้เพื่อนผมคนนี้ต้องจบชีวิตลงในวัยยังไม่เกษียณด้วยซ้ำ

   

ถ้ามองจากกรรมก็น่าจะเกิดจากกรรมเก่า เพราะกรรมใหม่เขาทำแต่ความดี

   

ถ้ามองจากธรรมชาติก็อาจจะเป็นปรากฏการณ์ของสิ่งมีชีวิตที่มีอันต้องจบชีวิต เหมือนกับการดับของเครื่องยนต์

   

โดยเฉพาะการดับที่ไม่มีใครช่วย อยู่ตัวคนเดียว ก็คงจะดับไปเลย

   

อาจจะเป็นวิบากกรรมของเขาที่ทำให้ตัวเองมาอยู่แยกจากครอบครัว เพียงลำพัง

   

มันอาจจะเป็นวิถี และเป็นกรรมของเขาเองที่ต้องเป็นเช่นนี้

   

ผมตื้นตันใจในความดีที่เขามีต่อทุกคน และที่ผมได้รับ

   

การจากไปอย่างกะทันหันของเพื่อนที่รักษาสุขภาพแบบสุดชีวิตคนนี้ ทำให้ผมได้คิดว่า เราคงฝืนชะตากรรมไปได้ไม่มากนัก แต่ผมก็เชื่อในหลักการที่เพื่อนแนะนำมา แม้จะทำได้บ้าง ไม่ได้บ้างก็ตาม

  

ขอให้จิตวิญญาณของเพื่อนจงไปสู่สุคติเถอะเพื่อนรัก ถ้าเวรกรรมมีจริง เราก็อาจได้พบกันอีกในชาติหน้า

   

ชาตินี้เราคงได้พึ่งพากันเพียงเท่านี้

   

และผมขออโหสิกรรม ในสิ่งที่ผมอาจได้ล่วงเกินเพื่อนทั้งกาย วาจา และใจก็ดี ต่อหน้าก็ดี ลับหลังก็ดี รู้ตัวก็ดี ไม่รู้ตัวก็ดี

  

ขอจงอย่าได้มีเวรแก่กันและกันเลย

     

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 82706, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 9, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #ความรู้เพื่อชีวิต

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (9)

Wanpen
เขียนเมื่อ 
  • อาจารย์คะ ขอแสดงความเสียใจด้วยค่ะ
  • เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นธรรมดาโลกค่ะ
Ranee
เขียนเมื่อ 
ขอแสดงความเสียใจด้วยค่ะอาจารย์ ความดีของเขาจะอยู่ในใจอาจารย์เสมอค่ะ
ขอแสดงความเสียใจกับอาจารย์ด้วยนะครับ ที่เพื่อนของอาจารย์ต้องลาจากโลกไปโดยไม่มีวันกลับด้วยอาการที่สงบ อาจารย์ครับ ผมมองว่าชีวิตของคนเรานั้นคงไม่มีอะไรที่จีรังยั่งยืน ตราบใดที่เรายังมีลมหายใจอยู่นั้น ทุกเสี้ยววินาทียังต้องเผชิญกับความเสี่ยง กับสิ่งที่เรามองไม่เห็น ซึ่งไม่รู้จะต้องดับชีวาวายเมื่อใด ซึ่งผมเองก็เหมือนกันครับ ไม่รู้ว่ากรรมเก่ามีมากน้อยสักเพียงใด ไม่รู้จะรับใช้เจ้ากรรมนายเวรไปถึงเมื่อไหร่ แต่อย่างไรก็ตามก็จะไม่ประมาทกับชีวิตครับ และจะขอสร้างความดีต่อไปในเบื้องหน้าเพื่อจะได้ชดเชยกรรมเก่าที่ทำไว้ครับ ด้วยความเคารพ อุทัย อันพิมพ์
Handy
เขียนเมื่อ 

ขอร่วมไว้อาลัยเพื่อนผู้มากด้วยไมตรีจิตของท่านอาจารย์ด้วยครับ
    การพลัดพรากทำให้คนเราเป็นทุกข์  แต่ขณะเดียวกันทุกครั้งที่มีการพลัดพรากหรือสูญเสีย จะเป็นโอกาสให้คนเราได้ทบทวน จนเกิดการเรียนรู้ หรือตระหนักรู้ในสัจธรรมมากยิ่งขึ้นด้วยเสมอ  ดังถ้อยคำอันเป็นข้อเขียนในบันทึกนี้ของท่าน 

" อาจจะเป็นวิบากกรรมของเขาที่ทำให้ตัวเองมาอยู่แยกจากครอบครัว เพียงลำพัง "  

 ข้อความนี้อ่านแล้วสะดุ้งครับ  คิดทบทวนอะไรหลายอย่างอยู่เหมือนกัน

นายโสภณ คำสวาสดิ์
IP: xxx.120.50.25
เขียนเมื่อ 
ขอแสดงความเสียใจด้วยครับอาจารย์
ขอบคุณครับ ผมหวังว่าเราจะได้รับบทเรียนในหลายๆมุมมองที่อาจนำไปปรับใช้ได้นะครับ
TAFS
เขียนเมื่อ 

P

ขอแสดงความเสียใจ 

จากใจจริงครับอาจารย์

 

เราได้แต่รับรู้  และไปร่วมงานศพของคนอื่นอยู่เสมอ

บางครั้ง  เราก็ลืมไปว่า  

สักวันหนึ่งก็ถึงญาติใกล้ชิดเรา  และถึงเรา

 

จึงควรมีสติอยู่เสมอว่า 

ต้องทำดี   ต้องทำดี   ต้องทำดี 

ทำวันนี้ให้ดีกว่าที่ผ่านมา

 

แต่มนุษย์  ก็คือ  มนุษย์    

ยังอยู่ในวังวน  โลภ  หลง  โกรธ  รัก  นะอาจารย์

 

 ขอแสดงความเสียใจด้วยจริงๆ

 

ขอบคุณครับ ที่เข้ามาครับ การพึ่งพากันเป็นความสัมพันธ์ที่หายไปครับ อย่างอื่นก็เป็นบทเรียนให้คนที่ยังสู้กับกรรมของตัวเองต่อไป เพื่อนผมเขาไปสูสุคติแล้วครับ
  • ขอร่วมแสดงความเสียใจด้วยนะคะ
  • ทุกครั้งหลังจากกลับงานศพญาติมิตร  หนิงก็มานั่งทบทวนตัวเองค่ะ  ว่า  เรามีอะไรที่ต้องทำ  รีบทำซะนะ