วันนี้ตั้งใจว่าจะเริ่มเขียนบันทึกให้โรงเรียนบ้านเม็กดำเสียที   หลังจดๆจ้องๆมานาน เนื่องจากรอว่าทางเม็กดำจะเสนอเรื่องอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า    ผู้เขียนเองก็กลัวว่าทางครูอาจารย์บ้านเม็กดำจะผิดหวังหรือไม่กับการรอคอย

                                ก่อนที่จะเริ่มเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับเศรษฐศาสตร์ขอทำความตกลงกับท่านอาจารย์ทุกท่านก่อนค่ะว่า  ถ้าคิดจะสอนเศรษฐศาสตร์ในระดับมัธยมศึกษานั้น   ผู้เขียนไม่อยากให้ยึดตำราเศรษฐศาสตร์ในระดับอุดมศึกษามาทั้งหมด  ถ้าทำเช่นนั้นก็เหมือนกับว่าเรายึดตัวผู้สอนเป็นศูนย์กลาง   ที่สำคัญล้วนเป็นเรื่องที่ไกลตัวเด็กทั้งสิ้น


               แต่ถ้าทุกท่านยึดผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง   โดยดูจากประสบการณ์ของพวกเขาจริงๆ   สอนให้พวกเขาเรียนรู้จากเรื่องใกล้ๆตัว    เมื่อเรียนรู้และเข้าใจ  พวกเขาก็จะสามารถนำไปใช้ให้เกิดประโยชน์ในช่วงวัยของพวกเขาและสภาพแวดล้อมของเขา
     

               วิชาเศรษฐศาสตร์เป็นวิชาที่น่าเรียนรู้  แต่ถ้าเรายัดเยียด  โดยไม่ดูความพร้อมของผู้เรียน      จะทำให้ผู้เรียนมีทัศนคติที่ไม่ดีกับวิชาเศรษฐศาสตร์     วันหนึ่งที่เขาก้าวเข้าไปเรียนในระดับอุดมศึกษา  จะทำให้เขาเกลียดวิชานี้ไปเลย

                 ขอแนะนำให้คุณครูผู้สอนทุกท่านมาช่วยกันคิดค้นวิธีการสอนในแบบที่เหมาะสมกับผู้เรียน

โดยผู้เขียนเองจะเป็นฝ่ายสนับสนุนเกร็ดความรู้ทางเศรษฐศาสตร์ให้กับทุกท่าน  

อย่าลืมว่า

เศรษฐศาสตร์ไม่ใช่เพียงดอกไม้ริมทางที่ใครจะเดินผ่านไป

แต่เป็นดั่งบุษบาริมรั้ว   ที่รอวันให้ทุกท่านยื่นมือเข้าไปสัมผัส   

เศรษฐศาสตร์อยู่ใกล้คุณแค่เอื้อมเท่านั้น   นั่นคือที่มาของ

"เศรษฐศาสตร์ริมรั้ว"