ช่วงเปิดเทอมนี้มีเวลาว่าง เมื่อวานไปหาคุณหมอมา อาการปวดหัวไหล่ซ้ายกำเริบอีกแล้วหลังจากที่หายไปนาน อันที่ก็จริงเกิดจาก การที่ผมซ้อม กีฬารักบี้ฟุตบอล แล้วได้รับการกระแทรก เมื่อปีที่แล้ว ไม่หายสักที พอคุณหมอตรวจอาการ ก็แสดงท่าทางตกใจ บอกว่าถ้าปล่อยไว้นานๆ ข้อต่อที่ หัวไหล่จะเสื่อมได้ ถึงตอนนั้น จะแก้ไขลำบากอาจต้องผ่าตัด คุณหมอเลยให้ calcium มาทาน และส่งไปยังห้องกายภาพบำบัด
ไปถึงห้องกายภาพ นักกายภาพบำบัด ให้ลองยกแขนชูขึ้น ปรากฏว่าชูได้ไม่สุด และปฏิบัติอีกหลาย ๆ ท่า ซึ่งไม่สามารถทำได้ หรือทำได้ไม่เต็มที่ นักกายภาพบอกว่าต้องรีบบริหารโดยด่วนมิเช่นนั้น ข้อจะติด น่ากลัวจริง ๆ
เมื่อได้ท่ากายภาพมาเรียบร้อยแล้ว ผู้ช่วยพยาบาลก็พาผมไปส่งต่อยังห้อง โสต ศก นาสิก เพื่อตรวจ กราม ต่อ เนื่องจากเกิดอาการค้าง อ้าไม่ออก และรู้สึกหลวม ๆ อันที่จริงก็เกิดจากการเล่นกีฬารักบี้ฟุตบอลนั่นเอง โดนกระแทรกเข้าที่กราม เมื่อ 7 ปีที่แล้ว ทำให้พังพืดที่ยึดยืดออกมา ตอนนั้นอ้าปากไม่ได้ไปหลายอาทิตย์เลย รักษาจนหาย จนมาช่วงหลัง ๆ นี้ เกิดอากรผิดปกติดังที่กล่าวมาข้างต้น คุณหมอก็ลองให้ขยับกรามดู มีท่าทางต่างๆ ที่ใช้ในการตรวจสอบหลายท่า เสร็จแล้วก็ทำสีหน้าวิตก บอกว่ากรามของผมหลวมมาก จะแก้ไขได้โดยการผ่าตัด ซึ่งนั่นจะเป็นวิธีสุดท้ายที่จะแนะนำ คุณหมอให้บริหารกรามโดยการเคี้ยวหมากฝรั่งเพื่อเป็นการสร้างกล้ามเนื้อจะได้ช่วยยึดเอาไว้ ห้ามอ้าปากกว้าง ๆ ห้ามเคี้ยวของแข็ง และกระดูกอ่อนของชอบ และต้องระวังฟันผุด้วย จากการเคี้ยวหมากฝรั่ง
คุณหมอ ทั้ง 2 ท่าน ถามว่า เล่นจนเจ็บขนาดนี้ยังจะเล่นอยู่อีกหรือ ? จริง ๆ ตอนนี้ผมก็เป็นผู้ฝึกสอนให้กับนักกีฬาของมหาวิทยาลัย มันก็อดไม่ได้ที่จะต้องลงซ้อมบ้าง ไอ่ที่จะหาย ก็กลับมาเป็นอีก ไอ่ที่ไม่เป็นไร ก็เป็น ถ้าใครเคยเล่นกีฬารักบี้ฟุตบอลมาก่อนจะรู้ว่าเป็นอย่งไร .........จริงไหมครับ
อ.จอมครับ
ผมก็เคยไหล่ซ้ายติดเมื่อปีก่อน ต้องไปทำกายภาพบำบัดด้วยอุลต้าซาวนด์ และบริหารด้วยตนเอง ทำปูไต่ข้างฝาและยกแขนหรือแขวนตัวแบบบาร์คู่บ่อยๆ เป็นเกือบปี กว่าจะหายข้อติดหรือพังผืดยึดข้อครับ
มาปีนี้ เล่นบาสกล้ามเนื้อน่องฉีกอีก ต้องเดินกระเผลกเดี้ยงไปสองเดือน ผลข้างเคียงที่เกิดขึ้นคือ เมื่อหายเจ็บแล้ว เวลาเดินปกติ ขาซ้ายรู้สึกฝืดๆเจ็บหน่วงๆ เพราะเดินกระเผลกมานาน เวลาเดินปกติกลับผิดปกติไป
ผมบอกตนเองว่า โรคแก่มาเยือน แต่ของอาจารย์ไม่น่าใช่ อาจหักโหมไปหรือวอร์มอัพไม่พอ
เรียน หมู่มิตร
กีฬา ปะทะ อันตราย ต่อชีวิต และ เนื้อเยื่อ
อยากร้องขอ หมู่มิตร เปลี่ยนกระบวนทัศน์ จากกีฬา ปะทะ เอาชนะกัน เป็นมาฝึกคนไทย บริหารร่างกาย พอเพียงแบบไทยๆ
ถอยหลังเข้าคลอง ไม่จำเป็นต้อง ตามเขา ตามฝรั่ง
ผมว่าภูมิปัญญาไทย เราไม่เล่นกีฬา ปะทะ แต่เราเล่นบริหารร่างกาย
เกิน 30 ปี แล้ว บาดเจ็บ เนื้อเยื่อ ซ่อมให้ฟื้นฟู ยาก
การไม่เลิก เล่นกีฬาปะทะ ก็เหมือนกับ การซิ่งมอเตอร์ไซด์เร็ว เสี่ยงพิการ
เล่นกีฬาในร่มดีกว่าจาน