วันนี้.. เปิดไปเจอบันทึก วิถีต้นกล้าของ
P

ทำให้นึกถึงเพลงที่คุณอุ้ย รวิวรรณ จินดา ร้องไว้นานแล้วพี่ชายที่แสนดี..ก็เลยอยากจะโพสเพลงนี้ เพื่อเป็นกำลังใจ ให้กับการก้าวเข้าสู่ัสังคมแ่ห่งการเรียนรู้ของน้องสาวคุณจตุพรค่ะ 

คลิกฟังเพลงที่นี่

พี่ชายที่แสนดี

ขับร้อง - อุ้ย ระวิวรรณ จินดา

 “P”

เมฆดูสวยงาม

 

เมื่อยามมองฟ้า ฟ้าดูกว้างใหญ่ เหมือนเก่า

 

เมื่อยังเล็ก แหงนดูมือไขว่ คว้าเอา

 สูงจัง อยากตัวโตสูง 

 

จ้องมองแสนนาน

 

พี่ชายคงเห็นยิ้ม เดินมาใกล้ แล้วอุ้ม

 

ขี่คอจนเกือบสูงทัน จ้องมองบนฟ้านั่น

 

เอื้อมมือถึงจันทร์ จะเอาเป็นของเรา

  

ครั้งโดนเขา รังแก

 

ร้องงอแง ร้องไห้

 

พี่คนนี้ ยังคอยคุ้มครอง คุ้มภัย

 น้องเอย อย่ากลัวใครเขา 

สองพี่น้อง เดินไป

 

น้องตาม พี่ชาย

 

จับมือ จูงน้องไป

 

มองฟ้า อันกว้างใหญ่

 

ฟ้าคงไกลไป ขี่คอพี่สูงเอง

  

ครั้งโดนเขา รังแก

 

ร้องงอแง ร้องไห้

 

พี่คนนี้ ยังคอยคุ้มครอง คุ้มภัย

 น้องเอย อย่ากลัวใครเขา 

สองพี่น้อง เดินไป

 

น้องตาม พี่ชาย

 

จับมือ จูงน้องไป

 

มองฟ้า อันกว้างใหญ่

 

ฟ้าคงไกลไป ขี่คอพี่สูงเอง

  

จวบจนฉันโต

 

พี่คงยังรัก และคอยเป็นห่วง แสนห่วง

 

เมื่อผิดหวัง ให้กำลังใจ ทั้งดวง

 

น้องเอย อย่ากลัวใครเขา

  

เมื่อยามท้อใจ

 

จ้องมองบนฟ้า นึกตอนเป็นเด็ก เล็กนั่น

 

ขี่คอจน เกือบสูงทัน เอื้อมมือ ให้ถึงจันทร์

 

บอกเอาไว้นาน พี่ชายที่แสนดี


  • ความรักเริ่มต้นที่บ้าน
  • คนที่พื้นฐานความรักดี อยู่ที่ไหนก็สดชื่นสวยงาม
  • เมื่อรากแก้วแข็งแรง ลำต้นก็ยืนตรง ต้านลมแรงได้สบายๆ 
  • ต้นไม้ครอบครัวเติบโตด้วยรากฐานแห่งความเข้าใจ ห่วงใย และเสียสละ
  • นี่คือความรักของคนที่ร่วมพ่อร่วมแม่กัน
  • นี่คือความรักของคนที่คลานตามกันมา ไม่ว่าใครจะคลานก่อนหรือคลานหลัง
  • นี่คือความรักของสองมือน้อยๆ ที่อูมอิ่ม ที่เคยจูงมือกันเล่นดิน หิน โคลน ทราย
  • นี่คือความรักของคนที่เคยโอบกอด เอาหัวสุมกันไว้ร้องไห้ในวันที่พ่อแม่ทะเลาะกัน
  • นี่คือพลังมหัศจรรย์ของความผูกพันที่ใช้เวลาสร้าง จากนาทีเป็นชั่วโมง จากชั่วโมงเป็นวัน เดือน ปี 


ฟังเพลงนี้ทีไรน้ำตารื้นทุกที ซึ้งตั้งแต่เด็กจนแก่เคยนึกลมๆ แล้งๆ ว่าอยากมีพี่ชายแบบในเพลงสักคน