ปรุงรสจับฉ่าย

dhanarun

          อนุสนธิจากความบางตอนในบันทึกของ อ. Beeman เรื่อง จับฉ่าย...ความหลายหลายทางความคิดของ blogger..GotoKnow ดังนี้....


          ต่อไปนี้เป็นความหลากหลายทางความคิดของ blogger ใน GotoKnow นะครับ..ในการที่จะเขียนบันทึก

  1. หลายท่าน มีความรู้ทางคอมพิวเตอร์ ดีมั่ง ไม่ดีมั่ง..ต้องการให้คนมาเยี่ยมบล็อกของตนมากๆ จึงไปตกแต่งบล็อกของตนให้สวยงาม..ใส่เพลงเข้าไป..ใส่รูปเข้าไป ใส่ภาพเคลื่อนไหวเข้าไป..เวลาผมจะเข้าไปอ่าน เข้ายากมาก บางครั้งเสียเวลา เลยพลอยไม่เข้าไปอ่าน เป็นการเสียโอกาสให้คนอื่นมาแชร์ความคิด
  2. หลายท่าน..ใช้ตัวอักษรใหญ่เกินไป...แต่งสีสันตัวอักษรมากเกินไป..ก็ไม่น่าอ่าน
  3. หลายท่าน..เขียนสั้นหรือเขียนแบบสรุปมากเกินไป...อ่านไม่เข้าใจ เลยพลอยไม่ให้อยากอ่าน
  4. หลายท่าน..มีแฟนมาเขียนข้อคิดเห็นมากไป..แบบที่ดร.แสวง เรียกว่า เจ๊าะแจ๊ะศาสตร์..ทำให้ไม่น่าอ่าน (มีแต่เรื่องคุยกันแบบเว็บบอร์ด)
  5. หลายท่าน เขียนดีเกินไป..ต้องใช้ความคิดมาก จึงมีคนเข้าไปอ่านน้อย
  6. หลายท่าน เขียนสไตล์แบบเดียวกัน..พอคนอ่านชินเข้า..ก็ไม่ค่อยเข้าไปอ่าน
  7. หลายท่าน เขียนแบบมองโลกจริงจังเกินไป..คอยติโน่นตินี่..คนก็เลยพลอยให้คนเบื่อไม่เข้าไปอ่าน
  8. หลายท่าน ใช้สำนวน..คำแรงๆ...แบบ ต้องการเปลี่ยนแปลงโลกภายในวันเดียว...ผู้อ่านหลายท่านก็รับไม่ได้
  9. หลายท่าน..เขียนแนวธัมมะ ธัมโม เกินไป..ปกติจะมีสมาคม/ชมรม..."เกลียดธัมมะยิ่งชีพ" อยู่แล้ว...เลยพลอยไม่ไปอ่าน
  10. หลายท่าน...ในบันทึก มีแต่ภาพ...ให้จินตนาการกันเอง..ทำบ่อยเข้า....คนอ่านก็ชินไปเอง...ไม่เข้าไปอ่าน

          จากที่กล่าวมา...บันทึก..ควรมีความหลากหลายที่พอดี ลงตัว เหมือนคนทำ"จับฉ่าย"ที่เก่ง เอาผักหลายอย่างมารวมกัน..รสชาติจะกลมกลืนและกลมกล่อมกันเป็นอย่างดี

          การเขียนบันทึกที่ดี..ต้องมีความลงตัวที่พอดี ของศาสตร์และศิลป์ ไม่มากเกินไป ไม่น้อยเกินไป และที่สำคัญที่สุด "ใส่ความเป็นตัวตนของตนเองลงไปด้วย"


          ดิฉันทำจับฉ่ายไม่เป็น  แต่ชอบรับประทาน วันนี้คิดเหิมเกริมจะปรุงจับฉ่ายที่ อ. Beeman ทำมาแล้ว  ให้มีรสชาติใหม่  ดังนี้นะคะ.....


  1. หลายท่าน มีความรู้ทางคอมพิวเตอร์ ดีมาก..ต้องการสร้างสรรค์หน้า Web blog ให้งดงามน่าสนใจ จึงตกแต่งบล็อกของตนให้สวยงาม..ใส่เพลงเข้าไป..ใส่รูปเข้าไป ใส่ภาพเคลื่อนไหวเข้าไป..แม้ดิฉันจะเข้าไปอ่านได้ไม่รวดเร็วนัก  แต่ก็ไม่เสียดายที่รอคอยเข้าไปอ่าน เพราะได้โอกาสแชร์ความคิด และเทคนิคดีดีมากมาย
  2.  หลายท่าน..ใช้ตัวอักษรใหญ่ดี...แต่งสีสันตัวอักษรสะดุดตา..ทำให้อ่านง่าย โดยเฉพาะผู้ที่สายตายาว เพราะเริ่มมองเห็นกาลไกล (ชราภาพ)
  3. หลายท่าน..เขียนสั้นหรือเขียนแบบสรุป ชวนให้คิดเอง ตีความเอง อย่างอิสระ เข้าใจได้หลากหลาย เลยพลอยให้พิศวงน่าติดตามอ่าน
  4. หลายท่าน..มีแฟนมาเขียนข้อคิดเห็นมากมาย..แบบที่ดร.แสวง เรียกว่า เจ๊าะแจ๊ะศาสตร์..ทำให้น่าศึกษาวิธีการสร้าง CoPs  (ทำยังงัยถึงได้มีเรื่องคุยกันแบบกัลยาณมิตรอย่างสนิทสนมกลมเกลียว)
  5. หลายท่าน เขียนดี ให้ข้อคิดลึกซึ้ง..ต้องใช้สมาธิ และสติปัญญา ในการทำความเข้าใจ แม้มีคนเข้าไปอ่านน้อย ก็ได้ประโยชน์มาก
  6. หลายท่าน มีสไตล์การเขียนที่สม่ำเสมอ เป็นบุคลิกเฉพาะตัว คนอ่านประจำที่มีจริตตรงกัน..ก็จะเป็นแฟนขาประจำกันอย่างเหนียวแน่น
  7. หลายท่าน เขียนแบบเข้าใจโลก เข้าใจธรรม..ให้ข้อคิดเห็นอย่างตรงไปตรงมา ทำให้คนที่ชอบความจริงใจ และจริงจัง ติดตามเข้าไปอ่านเป็นประจำ
  8. หลายท่าน ใช้สำนวน..ถ้อยคำที่ลึกซึ้งกินใจ...แบบที่มีพลังอำนาจจนอาจดึงดูดให้เกิดการเปลี่ยนแปลงโลกภายในวันเดียว...ทำให้ผู้อ่านหลายท่านถึงกับเปลี่ยนพฤติกรรมไปได้จริงๆ
  9. หลายท่าน..เขียนแนวธรรมะ ธรรมโม ..ปกติจะมีสมาคม/ชมรม..."คนใกล้วัด" อยู่แล้ว...เลยพลอยเกิดสมาคมแนวนี้ทาง Blog ไปในตัว
  10. หลายท่าน...ในบันทึก มีภาพล้วนๆ...เพื่อเป็นการฝึกให้จินตนาการ และตีความจากภาพ..ทำบ่อยเข้า....คนอ่านก็กลายเป็นผู้ที่สามารถเข้าถึงอารมณ์และความรู้สึกของคนอื่นได้ โดยไม่ต้องใช้ภาษาในการสื่อสาร...

          จากที่กล่าวมา...บันทึก..ควรมีความหลากหลาย  เหมือน "จับฉ่าย" โดยความพอดีและความอร่อย ขึ้นอยู่กับผู้กิน ว่าอุปนิสัยที่เคยชิน ชอบรสอะไร  คนที่ไม่ติดกับรสเท่านั้น  ที่จะทานได้อร่อยเสมอ แม้ใครจะปรุงก็ตาม

          การอ่านบันทึกที่ดี..ต้องมีความลงตัวที่พอดี ของสติและปัญญา ไม่มากเกินไป ไม่น้อยเกินไป และที่สำคัญที่สุด "ไม่ต้องใส่ตัวตนของตนเองลงไปด้วย "

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ธนารุณ บอก...Dhanarun's Blog

คำสำคัญ (Tags)#blog การเขียน การอ่าน

หมายเลขบันทึก: 80333, เขียน: 23 Feb 2007 @ 23:48 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 17:31 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 16, อ่าน: คลิก


ความเห็น (16)

gotoknow เป็นหม้อจับฉ่ายไปแล้วจริงๆ  มีแม่ครัวใหม่ด้วย ที่นี่ครับ 

เยี่ยม ครับ เยี่ยม  
นับถือ ครับ นับถือ

ผมมองว่าแม้แต่ในตัวเราเองก็ยังจับฉ่ายเลย ที่เห็นๆ ก็อาจารย์ไง ครับ   วิชาการก็ได้ เจ้าระเบียบก็ได้ ศิลปก็ได้ ร้องเพลงก็ (เคย)ได้

ความหลายหลากเป็นสัจธรรมครับ ถ้าเราฝืนต้องการระเบียบเราจะทุกข์ เพราะโลกเรามันไม่ได้มีระเบียบ มันบ้าๆ บอๆ

เพราะฉะนั้น ทุกสิ่งทุกอย่างก็ขึ้นกับวิธีการมอง วิธีการคิดของเรานั่นเอง ใช่ไหมคะอาจารย์ อ่านแล้วชอบจังเลยค่ะ อยากกอดอาจารย์อีกทีจัง ขอบคุณมากๆเลยค่ะ

อาจารย์คะ

อ่านแล้วรู้สึกปิติยินดี ...ขอเลือกจับฉ่ายสูตรนี้ค่ะ...

บันทึกของอาจารย์ ทำให้เรียนรู้ว่า จงมีความสุขที่ได้เป็นตัวของตัวเองในการตั้งใจบันทึกเพื่อสาธารณะใน G2K ที่เปิดกว้างอิสระทางความคิดแห่งนี้

กราบงามๆ ให้อาจารย์ค่ะ

นับถือค่ะ นับถือ

ต้องเรียกบันทึก นี้ว่า

ยาบรรเทา แก้ผึ้งต่อยค่ะ

ขออภัย อ Beeman ด้วยค่ะ แซวเล่น ขอ อำไพ

          ดิฉันอยากขออภัย หากบันทึกนี้ ทำให้กัลยาณมิตรที่รักยิ่งของดิฉัน คือ อ. Beeman ไม่สบายใจ (ได้โปรด...ดิฉันไม่เคยเห็น อ. Beeman โกรธเลยสักครั้ง)

          ดิฉันชื่นชอบความคิดเห็นของ อ.Beeman เท่าๆ กับของ อ.จันทวรรณ ของอ.ดร.แสวง ของน้องโอ๋-อโณ ของคุณหมอมาโนช  ของคุณหมอสกล-phoenix ตลอดรวมถึงของดิฉันเอง เพราะมันเป็นจับฉ่ายที่อร่อยมาก

          ดิฉันขอขอบคุณเป็นอย่างสูง สำหรับข้อคิดเห็นเพิ่มเติม คำชมและกำลังใจจาก คุณหมอชอบวิ่ง  คุณหมอมาโนช  น้องโอ๋-อโณ คุณจันทรรัตน์ และคุณหมอรวิรรณ

          และจะดีใจมาก...ถ้าหากว่า เราๆ ท่านๆ จะดำเนินชีวิตอย่างมีอิสระ มีความสุขและสบายใจในบ้าน G2k แห่งนี้ ตลอดไป....                   

         

         

         

         

Handy
เขียนเมื่อ 
ขอบคุณครับ
  มีความสุขและสบายใจในบ้าน G2k แห่งนี้ ตลอดไป .. เป็นยอดปรารถนาของผมด้วยเช่นกันครับ หลากหลายสีสัน ด้วยแมกไม้นานาพันธุ์ ด้วยคุณค่าที่แตกต่างกันออกไป ไม่ต้องเปรียบเทียบกันมากนัก ว่าอะไรดีไม่ดีอย่างไร ไช่อลองตอบคำถามนี้ของผมดูได้ครับ ..
    " ตะไคร้ กับ ต้นสัก .. อะไรดีกว่ากัน ? "
Handy
เขียนเมื่อ 
พิมพ์พลาดและรีบส่งครับ ขออภ้ย ..

 ไช่อลองตอบคำถามนี้ของผมดูได้ครับ 
       ที่แท้คือ 
ไม่เชื่อ ลองตอบคำถามนี้ของผมดูได้ครับ
  • เป็นบันทึกที่สังเคราะห์ได้ลุ่มลึกครับ
  • และเป็นประโยชน์ต่อผมที่จะต้องกลับไปทบทวนดูบันทึกของตนเองอีกครั้งว่า  บัดนี้มีทิศทาง รูปลักษณ์และบรรยากาศชวนอ่านมากน้อยแก่ไหน
  • ขอบคุณครับ

ให้ความเห็นที่ อบต.ระวิง ผ่าน Boradband Satellite *ipstar (ขณะที่มาออกหน่วย Mobile Unit)

  • ก่อนอื่นผมต้องขอขอบคุณท่านอาจารย์มาลินี ที่ได้เขียนบันทึกนี้นะครับ...
  • ผมอ่านไป ยิ้มไป ครับ...เป็นบันทึกที่ยอดเยี่ยมและมองต่างมุม
  • ตอนผมเขียนบันทึก ที่ท่านอาจารย์มาลินีอ้างถึงนั้น...ผมเขียนสดๆ ในอารมณ์ขณะนั้น..
  • ภาพของบันทึกที่ออกมา..แล้วแต่การตีความหรือมุมมองของผู้อ่าน
  • ดูเหมือนภาพที่ออกมาจะออกไปในทาง negative นะครับ
  • แต่ในความเป็นจริงแล้ว..ผมเขียนไปตามสไตล์ของผม และอารมณ์ขณะเขียนนั่นเอง
  • ต้องเรียกบันทึกนี้ ของท่านอาจารย์มาลินีว่าเป็น "ยาบรรเทา แก้ผึ้งต่อยค่ะ " แบบที่ อ.หมอรวิวรรณ กล่าวถึงจริงๆ

  • ขอขอบคุณทุกท่านที่เข้าไปให้ความเห็นในบันทึกของผม และบันทึกของท่านอาจารย์มาลินีนะครับ

  • ด้วยจิตคารวะ...beeman

 

 

เรียน อ.มาลินี ค่ะ

      อ่านแล้วขนลุกเลยค่ะ  บอกไม่ถูกว่ารู้สึกอย่างไร รู้เพียงว่า ใช่เลย ถูกต้องเลยค่ะ  ทุกอย่างขึ้นอยู่กับตัวเราทั้งสิ้น

        เลือกที่จะถ่ายทอด  เลือกที่จะเสพ  ทุกอย่างจะเกิดการลงตัวของมันเอง ค่ะ

       ขอบคุณค่ะ สำหรับสิ่งดี ๆ และข้อคิดดี ๆ ที่อาจารย์นำมาแลกเปลี่ยนเสมอ ๆ

มองต่างมุมค่ะ แต่ในฐานะที่ทำแบรกกราวน์ ใส่สีสันให้บล็อก ก็คิดว่าเราจะทำให้คนที่มาอ่านดูน่าอ่านมากยิ่งขึ้นน่ะค่ะ ยิ่งมีวาไรตี้ ก็ยิ่งน่าสนใจ คิดอีกมุมหนึ่งน่ะค่ะ

          อ้าวๆ อาจารย์ Handy คะ เพิ่งบอกหยกๆ ว่าดีทั้งน้านไม่ต้องเปรียบเทียบกัน แล้วไหงตั้งคำถามว่า  " ตะไคร้ กับ ต้นสัก .. อะไรดีกว่ากัน ? " ดิฉันจะตอบว่ายังงัยดีละค่ะเนี่ย ??  สงสัยมีความนัยแอบแฝง  รีบเฉลยโดยไวค่ะ  ยอมแล้ว!!  ยอมแพ้แล้ว!!  เฉลยให้ฟังหน่อยซิคะ   

          คุณแผ่นดิน ไม่ต้องกังวลหรอกค่ะ ทบทวนยังงัยๆ ก็ไม่สามารถทำได้ถูกใจไปได้ทุกๆ คน (อ้าว ! นี่ปลอบใจกันรึปล่าวเนี่ย) คือ ดิฉันอยากจะบอกว่า คุณแผ่นดิน ทำดีที่ซู้ดแล้ว เพราะคุณแผ่นดินเสนอแต่สิ่งดีดีที่ออกจากใจทุกครั้งงัยค่ะ.....  

          ดีใจจัง อ. beeman ส่งข่าวมา แม้อยู่ห่างไกล ในถิ่นทุรกันดารแค่ไหน ก็ไม่เคยขาดสายใยติดต่อ ว่าแล้ว....อ. Beeman มีใจใส ซื่อ บริสุทธิ์ ดุจน้ำผึ้งเดือนห้า  ดิฉันจึงกล้ากระเซ้าเธอได้ตลอดเวลางัยคะ

          คุณรัตติยาคะ  จับฉ่ายสูตรนี้ดิฉันแอบใส่ยาเสน่ห์ลงไปด้วยค่ะ...  บางท่านทานแล้วอาจมีอาการขนลุกซู่.....แต่บางท่านก็อาจขนลุกสู้....

          ดิฉันก็คิดเช่นเดียวกับคุณแก่นจังนะคะ  ม่ายงั้น คงไม่ตกแต่ง Blog ด้วยดอกทิวลิปซะเบอเริ่มเทิ่ม  แถมสีชมพู้ ชมพู...เรียกร้องความสนใจละซิเรา....

         

            

แอบมาอ่าน บันทึกของอาจารย์แล้ว

ไม่ค่อยกล้า เป็นคนปรุึงเลยครับ

รอชิมอย่างเดียว ดีกว่าครับ 

Citrus
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ อาจารย์

  • เข้ามาอ่านบันทึกนี้โดยบังเอิญ เพราะหาวิธีที่จะทำให้ตัวอักษรใหญ่ขึ้นค่ะ
  • อ่านตอนแรก รู้สึกกังวลว่า เอ๊ะ เราเป็นแบบไหนในหลายข้อนี้หรือไม่
  • แต่พอมาอ่านความคิดเห็นของ อาจารย์แล้ว ทำให้เห็นอีกมุมได้อย่างน่าสนใจ นี่แหละค่ะ แหล่งรวมผู้รู้จริงๆ