อนุสนธิจากความบางตอนในบันทึกของ อ. Beeman เรื่องจับฉ่าย...ความหลายหลายทางความคิดของ blogger..GotoKnow ดังนี้....

          ต่อไปนี้เป็นความหลากหลายทางความคิดของ blogger ใน GotoKnow นะครับ..ในการที่จะเขียนบันทึก

  1. หลายท่าน มีความรู้ทางคอมพิวเตอร์ ดีมั่ง ไม่ดีมั่ง..ต้องการให้คนมาเยี่ยมบล็อกของตนมากๆ จึงไปตกแต่งบล็อกของตนให้สวยงาม..ใส่เพลงเข้าไป..ใส่รูปเข้าไป ใส่ภาพเคลื่อนไหวเข้าไป..เวลาผมจะเข้าไปอ่าน เข้ายากมาก บางครั้งเสียเวลา เลยพลอยไม่เข้าไปอ่าน เป็นการเสียโอกาสให้คนอื่นมาแชร์ความคิด
  2. หลายท่าน..ใช้ตัวอักษรใหญ่เกินไป...แต่งสีสันตัวอักษรมากเกินไป..ก็ไม่น่าอ่าน
  3. หลายท่าน..เขียนสั้นหรือเขียนแบบสรุปมากเกินไป...อ่านไม่เข้าใจ เลยพลอยไม่ให้อยากอ่าน
  4. หลายท่าน..มีแฟนมาเขียนข้อคิดเห็นมากไป..แบบที่ดร.แสวง เรียกว่า เจ๊าะแจ๊ะศาสตร์..ทำให้ไม่น่าอ่าน (มีแต่เรื่องคุยกันแบบเว็บบอร์ด)
  5. หลายท่าน เขียนดีเกินไป..ต้องใช้ความคิดมาก จึงมีคนเข้าไปอ่านน้อย
  6. หลายท่าน เขียนสไตล์แบบเดียวกัน..พอคนอ่านชินเข้า..ก็ไม่ค่อยเข้าไปอ่าน
  7. หลายท่าน เขียนแบบมองโลกจริงจังเกินไป..คอยติโน่นตินี่..คนก็เลยพลอยให้คนเบื่อไม่เข้าไปอ่าน
  8. หลายท่าน ใช้สำนวน..คำแรงๆ...แบบ ต้องการเปลี่ยนแปลงโลกภายในวันเดียว...ผู้อ่านหลายท่านก็รับไม่ได้
  9. หลายท่าน..เขียนแนวธัมมะ ธัมโม เกินไป..ปกติจะมีสมาคม/ชมรม..."เกลียดธัมมะยิ่งชีพ" อยู่แล้ว...เลยพลอยไม่ไปอ่าน
  10. หลายท่าน...ในบันทึก มีแต่ภาพ...ให้จินตนาการกันเอง..ทำบ่อยเข้า....คนอ่านก็ชินไปเอง...ไม่เข้าไปอ่าน

          จากที่กล่าวมา...บันทึก..ควรมีความหลากหลายที่พอดี ลงตัว เหมือนคนทำ"จับฉ่าย"ที่เก่ง เอาผักหลายอย่างมารวมกัน..รสชาติจะกลมกลืนและกลมกล่อมกันเป็นอย่างดี

          การเขียนบันทึกที่ดี..ต้องมีความลงตัวที่พอดี ของศาสตร์และศิลป์ ไม่มากเกินไป ไม่น้อยเกินไป และที่สำคัญที่สุด "ใส่ความเป็นตัวตนของตนเองลงไปด้วย"

          ดิฉันทำจับฉ่ายไม่เป็น  แต่ชอบรับประทาน วันนี้คิดเหิมเกริมจะปรุงจับฉ่ายที่ อ. Beeman ทำมาแล้ว  ให้มีรสชาติใหม่  ดังนี้นะคะ.....

  1. หลายท่าน มีความรู้ทางคอมพิวเตอร์ ดีมาก..ต้องการสร้างสรรค์หน้า Web blog ให้งดงามน่าสนใจ จึงตกแต่งบล็อกของตนให้สวยงาม..ใส่เพลงเข้าไป..ใส่รูปเข้าไป ใส่ภาพเคลื่อนไหวเข้าไป..แม้ดิฉันจะเข้าไปอ่านได้ไม่รวดเร็วนัก  แต่ก็ไม่เสียดายที่รอคอยเข้าไปอ่าน เพราะได้โอกาสแชร์ความคิด และเทคนิคดีดีมากมาย
  2.  หลายท่าน..ใช้ตัวอักษรใหญ่ดี...แต่งสีสันตัวอักษรสะดุดตา..ทำให้อ่านง่าย โดยเฉพาะผู้ที่สายตายาว เพราะเริ่มมองเห็นกาลไกล (ชราภาพ)
  3. หลายท่าน..เขียนสั้นหรือเขียนแบบสรุป ชวนให้คิดเอง ตีความเอง อย่างอิสระ เข้าใจได้หลากหลาย เลยพลอยให้พิศวงน่าติดตามอ่าน
  4. หลายท่าน..มีแฟนมาเขียนข้อคิดเห็นมากมาย..แบบที่ดร.แสวง เรียกว่า เจ๊าะแจ๊ะศาสตร์..ทำให้น่าศึกษาวิธีการสร้าง CoPs  (ทำยังงัยถึงได้มีเรื่องคุยกันแบบกัลยาณมิตรอย่างสนิทสนมกลมเกลียว)
  5. หลายท่าน เขียนดี ให้ข้อคิดลึกซึ้ง..ต้องใช้สมาธิ และสติปัญญา ในการทำความเข้าใจ แม้มีคนเข้าไปอ่านน้อย ก็ได้ประโยชน์มาก
  6. หลายท่าน มีสไตล์การเขียนที่สม่ำเสมอ เป็นบุคลิกเฉพาะตัว คนอ่านประจำที่มีจริตตรงกัน..ก็จะเป็นแฟนขาประจำกันอย่างเหนียวแน่น
  7. หลายท่าน เขียนแบบเข้าใจโลก เข้าใจธรรม..ให้ข้อคิดเห็นอย่างตรงไปตรงมา ทำให้คนที่ชอบความจริงใจ และจริงจัง ติดตามเข้าไปอ่านเป็นประจำ
  8. หลายท่าน ใช้สำนวน..ถ้อยคำที่ลึกซึ้งกินใจ...แบบที่มีพลังอำนาจจนอาจดึงดูดให้เกิดการเปลี่ยนแปลงโลกภายในวันเดียว...ทำให้ผู้อ่านหลายท่านถึงกับเปลี่ยนพฤติกรรมไปได้จริงๆ
  9. หลายท่าน..เขียนแนวธรรมะ ธรรมโม ..ปกติจะมีสมาคม/ชมรม..."คนใกล้วัด" อยู่แล้ว...เลยพลอยเกิดสมาคมแนวนี้ทาง Blog ไปในตัว
  10. หลายท่าน...ในบันทึก มีภาพล้วนๆ...เพื่อเป็นการฝึกให้จินตนาการ และตีความจากภาพ..ทำบ่อยเข้า....คนอ่านก็กลายเป็นผู้ที่สามารถเข้าถึงอารมณ์และความรู้สึกของคนอื่นได้ โดยไม่ต้องใช้ภาษาในการสื่อสาร...

          จากที่กล่าวมา...บันทึก..ควรมีความหลากหลาย  เหมือน "จับฉ่าย" โดยความพอดีและความอร่อย ขึ้นอยู่กับผู้กิน ว่าอุปนิสัยที่เคยชิน ชอบรสอะไร  คนที่ไม่ติดกับรสเท่านั้น  ที่จะทานได้อร่อยเสมอ แม้ใครจะปรุงก็ตาม

          การอ่านบันทึกที่ดี..ต้องมีความลงตัวที่พอดี ของสติและปัญญา ไม่มากเกินไป ไม่น้อยเกินไป และที่สำคัญที่สุด "ไม่ต้องใส่ตัวตนของตนเองลงไปด้วย "