ติดต่อ

เก็บตกถนนเด็กเดิน (2) : คนแก่คนเฒ่าเล่าตำนาน... สู่ลูกสู่หลานข้างวิถีถนน

  แม้เป็นแค่ริมทางเท้าในถนนเด็กเดิน ท่านก็ยังเปี่ยมสุขที่จะบอกกล่าวเล่าความ - เล่าวิถีความเป็นไทยต่อลูก ๆ หลาน ๆ ทายท้าวิถีสังคมใหม่ อย่างไม่สะทกสะท้าน  

ผมและทีมงานเจ้าหน้าที่หลายท่าน  รวมทั้งนิสิตอีกไม่น้อยกว่า 60  คนได้เทกายใจร่วมเป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมถนนเด็กเดินเมื่อวันที่  13  กุมภาพันธ์  ณ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม  โดยนำ ละครเร่  4  เรื่อง 4 รส ไปจัดแสดงให้เด็กและเยาวชนได้ชมกันอย่างใกล้ชิด  

 

 

 

 

 ละครเร่เหล่านี้มีเนื้อหาสอดรับกับสภาพสังคมของเด็กและเยาวชนเป็นอย่างมาก  มีทั้งสนุกสนาน  ได้สาระ  และซ่อนนัยยะการสะท้อนภาพทางสังคมทุนนิยมได้อย่างง่ายงาม  เป็นต้นว่า  เรื่องความรัก  ความฟุ้งเฟ้อ  จริยธรรม  คุณธรรม  การเรียน การใช้ชีวิต  เป็นต้น

 

 

   

 

 

 

นอกจากนี้ยังจัดกิจกรรมสันทนาการที่เน้นการแสดงออกของเด็ก ๆ พร้อมแจกของรางวัลนานาชนิด  อาทิ  สมุด ดินสอ  ปากกาและขนม  ตลอดจนการจัดนิทรรศการเรื่อง ความรักและโรคเอดส์  รวมถึงการขึ้นโชว์เต้นแอโรบิคเพื่อสุขภาพ   ซึ่งล้วนแล้วแต่ได้รับความสนใจจำนวนมากจากคนเดินถนน

 

 

   

  ถึงแม้ครั้งนี้การบริหารจัดการเรื่องเวลาและสถานที่อาจไม่อำนวยนัก  แต่ต้องยอมรับว่า  นิสิตมีหัวใจอันยิ่งใหญ่นักในการอดทน  เฝ้ารอ  นิ่งเงียบ  และมีสมาธิเรียนรู้ที่จะรอคอยโอกาสที่จะได้ทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด  โดยไม่แยแสต่อเปลวแดดและลมร้อนที่ผ่านพัดมาอย่างต่อเนื่อง  

 

กิจกรรมเช่นนี้   เป็นพันธกิจของมหาวิทยาลัยที่มีต่อการบริการชุมชน  และเป็นกระบวนการแห่งการเสริมสร้างจิตสำนึกที่ดีให้นิสิตได้ตระหนักถึงภาระความรับผิดชอบที่พึงมี  พึงปฏิบัติต่อสังคมไทย

 

 

   

การร่วมงานครั้งนั้น,  ไม่เพียงไปในฐานะของการแบ่งปันและให้บริการเท่านั้น   แต่ยังได้เรียนรู้เรื่องราวชีวิตในวิถีความเป็นไทยหลายประการด้วยเช่นกัน  ไม่ว่าจะเป็นการสานตะกร้อจากทางมะพร้าว   การปั้นตุ๊กตาของเล่นจากดินเหนียว  การสานพัดจากไม้ไผ่  การละเล่นแบบไทย ๆ  การนิทรรศการสมุนไพร ฯลฯ  ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นความร่วมมือจากภาครัฐและชุมชนต่าง ๆ  ในเมืองมหาสารคาม

 

 

 

 

 

ผมพบเจอภาพแห่งความประทับใจของผู้คนในวัยผู้ใหญ่ - คนเฒ่าคนแก่ที่หอบหิ้วภูมิปัญญาท้องถิ่นมาสื่อแสดงต่อลูกหลานอย่างไม่สิ้นหวัง     ผมมองเห็นรอยยิ้มที่ทอประกายในดวงตาของคนเหล่านั้น  เห็นความเป็นไทยที่ฉายชัดในดวงตาและรอยยิ้ม  ...  เห็นมืออันกร้านชีวิตที่บริบูรณ์ด้วยความเป็นคนพอเพียง  เรียบง่าย  และสมถะ...  

ผมไม่ใคร่แน่ใจนักว่าผู้คนที่สัญจรไปเรียนรู้และสัมผัสจากผู้เฒ่าผู้แก่เหล่านี้จะรู้ซึ้งถึงคุณค่าและความหมายใน วิถีไทย มากน้อยแค่ไหน ?  หรือเป็นแต่เพียงห้วงเห่อสั้น ๆ  เพียงชั่วครั้งและชั่วยามเท่านั้น !    แต่อย่างน้อยผมก็เห็นความอิ่มสุขของผู้นำสารจากชุมชนอย่างชัดเจน  ...

ผมคาดเดาเอาเองว่า,   บางทีคนเฒ่าคนแก่ผู้อารีเหล่านั้นอาจเพียงต้องการแค่เวทีแห่งการได้ทำหน้าที่สะท้อนความเป็นไทย,  สะท้อนภูมิปัญญาแห่งบรรพชนออกสู่สาธารณะแค่นั้นก็เป็นได้  หรือยิ่งกว่านั้น  ท่านอาจปรารถนาจะสะท้อนจุดยืนแห่งวิถีไทยทายท้ากับสังคมทุนนิยมด้วยหรือไม่ ?   

หรือบางทีท่านทั้งหลายอาจจะไม่วาดหวังถึงขั้นให้เด็กและเยาวชนทั้งหลายหันกลับมาต่อยอดเรื่องภูมิปัญญารากเหง้าเหล่านี้ก็เป็นได้

 

ในขณะที่ผู้ใหญ่ใจดีเหล่านี้ฉายทอดวงตาอันสงบนิ่ง  แต่ผมกลับอดไม่ไหวที่จะวิตกจริตตั้งคำถามขึ้นสุมทับสมองตนเอง     

ความนิ่งเงียบของท่าน  สื่อถึง ความเข้าใจต่อโลกและชีวิตของคนที่ผ่านร้อนและผ่านหนาวมาอย่างยาวนาน 

และที่สำคัญคือ  ท่านมีความสุขกับการทำหน้าที่บอกกล่าวเล่าความอย่างไม่เกี่ยงงอน  (ไม่งอแงเป็นเด็ก)  ไม่ให้ความสำคัญต่อสถานที่มากไปกว่าสาระที่ต้องการสื่อ แสดง

   

   

ดูสิ,   แม้เป็นแค่ริมทางเท้าในถนนเด็กเดิน  ท่านก็ยังเปี่ยมสุขที่จะบอกกล่าวเล่าความ -  เล่าวิถี ความเป็นไทย ต่อลูก ๆ หลาน ๆ ทายท้าวิถีสังคมใหม่ อย่างไม่สะทกสะท้าน  

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 80329, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 10, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (keywords) #ชาวบ้าน#ละคร#เด็กและเยาวชน#มหาสารคาม#msu km กิจกรรมนิสิต#ถนนเด็กเดิน#ละครเร่#ศิลปหัตถกรรม#กิจกรรมมหาวิทยาลัย

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (10)

  • ตามมาดูวิถีไทย
  • เป็นงานที่เยี่ยมมาก
  • ชุมชนและคนมาร่วมงานมากเลยนะครับ
  • จำได้ว่าที่กรุงเทพฯแถวๆๆถนนพระอาทิตย์จัดงานแบบนี้บ่อยๆ ตอนเรียนปริญญาโทก็แวะไปเดินทุกครั้งครับ
  • มาสนับสนุนกิจกรรมดีๆครับผม
นางกฤษณา สำเร็จ
IP: xxx.113.60.10
เขียนเมื่อ 
อ่านแล้วทำให้นึกถึงอดีตค่ะ...ตอนเด็กๆพ่อชอบเอาทางมะพร้าวมาทำโน่นทำนี่ให้...ทุกวันนี้ท่านก็มีความสุขกับวิ๔ไทย....ทำไม้กวาดทางมะพร้าวเล็กๆให้น้องกีตาร์ค่ะ...ขอบคุณค่ะ
seangja
เขียนเมื่อ 

เห็นภาพแล้วรู้สึกดีมากๆและอยากให้ขยายความคิดไปในหลายๆพื้นที่..

เอาบุญมาฝากนะคะ..เมื่อวานและเมื่อเช้าไปช่วยงานรับพระทำบุญครบรอบเดือนเกิดของบุคลากรของสถาบัน..มีคนมาร่วมด้วยช่วยกันเยอะมาก..ทำให้รู้สึกถึงกำลังและน้ำใจแม้จะต่างแผนก..ต่างนิยมความเชื่อ(พิธีการ)แต่ถ้ามีจุดหมายเดียวกันในการที่อยากให้คนมาร่วมงานได้บุญและมีความสุขตามอัตตภาพ..ทุกอย่างก็ดูราบรื่นและเต็มไปด้วยใจที่เอื้อเฟื้อต่อกัน

โปรแกรมถนนเด็กเดินนี้ก็เช่นเดียวกัน..ความแตกต่างและหลายหลากแต่หากมองเห็นประโยชน์และทิศทางการทำกิจกรรมที่ชัดเจน..มันจะมีชีวิตชีวาและสีสันของภาพที่สวยมากค่ะ..ส่งกำลังใจให้ผู้เกี่ยวข้องทุกคนด้วยค่ะ...

  • สวัสดีครับ อ.ขจิต
    P
  • ถนนเด็กเดินที่ มหาสารคามก็เพิ่งบุกเบิกนำร่อง แต่เชื่อว่าถ้ายังได้รับความร่วมมือจากทุกภาคส่วนอย่างต่อเนื่อง  จะสามารถสานต่อและขยานพื้นที่ไปได้กว้างไกลยิ่งขึ้น
  • ขอบคุณครับ
  • ชื่นชมในแนวคิดนี้ ครับ 

 

  • สวัสดีครับ. อ.กฤษณา สำเร็จ
  • ผมเพิ่งกลับจากวันขอบคุณนักกิจกรรม..
  • แต่ก็คงไม่นำมาเล่าตอนนี้หรอกนะครับ..ขออนุญาตเว้นวรรคไปสักวันก่อน
  • เกี่ยวกับวิถีไทยนั้น...ผมก็ผูกพันอยู่หลายเรื่อง  ในอดีตคุณแม่สานตะกร้าจากทางมะพร้าวเพื่อนำไปฝากขายในตัวเมือง  เห็นแม่ทำแล้วเหนื่อยแทน สงสารท่านด้วย แต่ก็ไม่สามารถเข้าไปช่วยได้  โชคดีมีคนสนใจเยอะและเป็นที่นิยมอยู่ไม่ใช่น้อย เลยส่งผลให้แม่มีกำลังใจในการสานตะกร้า
  • ขอบคุณครับ..

 

  • สวัสดีครับ
    P
  • อันที่จริงเรื่องของถนนเด็กเดินในหลายจังหวัดก็น่าจะมีกิจกรรมทำนองนี้อยู่ไม่น้อย  แต่อาจจะอยู่ในลักษณะตลาดนัด ไนท์ ฯลฯ  ไม่เน้นกลุ่มเด็กเพียงกลุ่มดียว
  • แต่ที่สารคามนั้นโฟกสชัดเจนว่ามุ่งเป้าไปที่เด็ก  และกิจกรรมก็ไม่มุ่งในเรื่องทุนนิยม
  • เดือนมีนาคมอีกไม่กี่วันข้างหน้าก็จะมีขึ้น  และผมกำลังเตรียมการและครุ่นคิดว่า ครั้งนี้, จะเอาอะไรไปร่วมดี
  • ขอบคุณครับ
  • สวัสดีครับ
    P
  • ที่เม็กดำ ทั้งในโรงเรียนและหมู่บ้านก็เต็มไปด้วย "ถนนเด็กเดิน" ทั้งนั้นนะครับ
  • โดยเพาะในสถานีการเรียนรู้ต่าง ๆ นั้น คือ "สถานีชีวิต"  ที่งดงามและยิ่งใหญ่เป็นไหน ๆ
paew
เขียนเมื่อ 

น่าจะขยายความคิดและกิจกรรมเช่นนี้ไปยังท้องที่ต่างๆ ทั่วประเทศ......ขอนแก่น น่าจะเอาอย่างนะค่ะ

ที่ขอนแก่นมี พัทยา 2 บางแสน 2 บางลำภู 2 จตุจักร 2 ตอนนี้กำลังโปรโมต เซนเตอร์พอยท์ 2.....แล้วทำไมถึงจะมี ถนนเด็กเดิน 2 ไม่ได้ค่ะ.......ยิ้ม ยิ้ม

ผมเห็นด้วยนะครับกับการที่แต่ละจังหวัดควรมีกิจกรรมทำนองนี้กันบ้าง  ไม่เพียงเด็กและเยาวชนได้ประโยชน์..แต่นิสิตนักศึกษาที่ไปจัดกิจกรรม ก็เกิดกระบวนการทักษะชีวิตด้วยเช่นกัน

P

เชียร์ให้ขอนแก่นมีขึ้นในเร็ววันนี้ นะครับ