เมื่อเราร่วมแรงกันทำคนละแรง สิ่งเล็ก ๆ ก็เป็นสิ่งที่มีคุณค่า

ได้รับการบอกกล่าวจากพี่สาว คนสวย คนเก่ง   มานานหลายวันว่าจะทำข้าวโพดปิ้ง ร่วมในงาน Meeting ชาวหอพักลักษณานิเวศ ซึ่งเป็นกิจกรรมของชาวหอพัก ภายในมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

แรก ๆ ก็ทำทีเฉย ๆ จนปล่อยเวลาให้ล่วงเลยจนนาทีสุดท้าย เห็นงานเริ่มจึงได้เริ่มหยิบยืมอุปกรณ์ใกล้ตัว อาทิ ใช้เตาจากร้านที่ต้มขนมโค , ยืมตะแกรงจากร้านภายในศูนย์อาหารกลางคืน , ขอไม้เสียบลูกชิ้นจากร้านขายผลไม้ และ ซื้อข้าวโพดเป็นวัตถุดิบสำคัญ

ครั้นลงมือ ก็มีกระบวนการนิดหน่อย ตรงที่ต้องตัดข้าวโพดออกเป็น 2 ท่อน เอาไม้เสียบ นำไปโรยเกลือบาง ๆ และทาด้วยเนย ก่อนเอาขึ้นไฟบนเตาถ่าน หลังจากนั้นก็ชวนน้อง ๆ นักศึกษาที่สนใจด้วยคำโฆษณา  แบบให้ฟรี แต่ต้องปิ้งเอง ... ปรากฎว่ามีน้อง ๆ สนใจเยอะมาก ต่างก็จับจองข้าวโพด และปิ้งอย่าง  หิวโหย ... เกิดภาพการร่วมมือกันทำสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ  เพื่อให้ได้มาซึ่งข้าวโพดปิ้ง ด้วยฝีมือตนเอง

ในกระบวนการปิ้งข้าวโพดนอกจากได้ความสนุกสนานจากการพูดแซวโน่นแซวนี่และได้ทานข้าวโพดแล้ว  สิ่งที่เกิดขึ้นเป็นกระบวนการที่ต่างคนต่างก็ร่วมแรงกันทำ สิ่งเล็ก ๆ  อย่างข้าวโพดปิ้ง  ได้พูดคุย  ได้รู้จัก  สนิทสนมกันมากขึ้น ซึ่งดีกว่าซื้อแล้วกลับ  ซึ่งไม่ได้มิติความสัมพันธ์อันใดเลย ว่าแล้วก็เกิดปิ๊งแวบ ว่างานคราวหน้า  นอกจากข้าวโพดปิ้งแล้ว เราจะทำขนมครก และ อาหารอื่น ๆ อีก โดยใช้กระบวนการที่เรียกว่า ใครซื้อ คนนั้นทำ และกิน  อย่างมีความสุข