“ใกล้เกลือกินด่างจริงๆ” สถานที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม แหล่งความรู้อยู่ใกล้เพียงมองสิ่งรอบตัว.....โอกาสขึ้นอยู่กับใคร....ถ้าไม่ใช่เราแสวงหาเองเสียเองหรอกรึ ............
บันทึกประจำวันพุธ ที่ 21 กุมภาพันธ์ 2550
งีบหลับตอน 7 โมงเช้าของวันนี้ ตื่นเอาอีกทีก็ปาเข้าไป 11 โมง.........เปรี้ยะ เปร้ยะ เสียงหลั่นของกล้ามเนื้อของฉัน โอ้..มายก๊อด อืมต้องดูแลตัวเองเสียใหม่สะแล้ว ร่างกายกับสมองช่างไม่รู้จักกันดีเลย
• เหตุที่ร้านถ่ายเอกสาร.......
รับเรื่องจากเตือนเมื่อวาน
ให้ช่วยไปเอางานที่ร้านถ่ายเอกสารใกล้ๆนี้
ร้านถ่ายเอกสารก็ส่งงานให้ นุชก็ตรวจสอบดูความเรียบร้อย
และก็โทรหาเตือนว่าจะต้องเย็บเล่มอย่างไร
ก็สั่งให้ร้านเขาทำให้ ..... เวลาผ่านไป 1 ชั่วโมง
การเย็บเล่มห่วงเอกสาร 2 ร้อยกว่าหน้าต่อ 9 เล่ม
กินเวลานานขนาดนี้เชียวรึเนี่ย.....
ระหว่างนั่งรอ เจอพี่เอ๋ พุทธณี กางกั้น นักวิจัยและนัก...(อืมหญิงเก่งที่ทำอะไรได้มากมายเพื่อสังคม) เป็นที่รู้จักกันมานาน ทักทายคุยกันได้สักครู่งานที่พี่เอ๋ให้ร้านถ่ายเอกสารก็เสร็จ .....พี่เอ๋ให้นุชช่วยนำเอกสารชุดหนึ่ง ไปให้คุณคนหนึ่งที่กำลังเข้าร่วมประชุม ที่ตึกของสภาคริสจักร โดย อาจารย์จอนฯ ...... ชั้น 2 ห้องประชุม 4 “เวทีประชาธิปไตยประชาชน (วปช.) ” เวทีเสนอประเด็นสาระสำหรับบรรจุในร่างรัฐธรรมนูญฉบับประชาชน เพื่อการแก้ไขหรือเพิ่มเติมสาระของร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ.2540 ) อืม.....ไปถึงก็เป็ยเวลาที่เขากำลังจากเลิกเวทีกันเลย ..... เพิ่งทราบว่าวันนี้เขาเสนอหัวข้อ “สิทธิในสถานะบุคคล”
...... “ใกล้เกลือกินด่างจริงๆ” สถานที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม แหล่งความรู้อยู่ใกล้เพียงมองสิ่งรอบตัว.....โอกาสขึ้นอยู่กับใคร....ถ้าไม่ใช่เราแสวงหาเองเสียเองหรอกรึ ............ พรุ่งนี้เขามีเสนอกันเรื่อง “สิทธิชุมชน” ....... ตั้งแต่ 9 โมงเช้า .........................................................
• รศ.ดร.มารค
ตามไท
ความนัย.......(เป็นบทสื่อสารที่นุชได้ส่งให้กับ
อาจารย์ททางอีเมล์ล่าสุด แต่อยากนำออกมาสู่บันทึก
เพื่อย้ำเตือนให้กับตัวเอง ......)
ก่อนอื่นนุชต้องขออภัยอาจารย์ ที่ขาดการติดต่อเป็นเวลาเกือบ 2 ปี หลังจากที่นุชได้ทำงานสำเร็จช่วยเหลือพี่น้องปกาเกอฐอบ้านสวนทุเรียน และได้ครอบคลุมการช่วยเหลือชุมชนอื่นๆ ให้ได้รับสถานะที่ถูกต้องตามกฎหมายไปแล้วกว่า 1800 คน เมื่อกลางปี 2548 นั้น ที่ผ่านมาตลอดช่วงระยะเวลาการดำเนินงาน ได้รับการช่วยเหลือจากอาจารย์มาโดยตลอด แต่ผลเสียของนุชคือขาดการประสานงานอย่างต่อเนื่องกับทางอาจารย์ กราบขอภัยมา ณ ที่นี้ด้วยคะ
.........................................
.........................................
สิ่งที่นุชและชาวบ้านในพื้นที่
ได้รับการช่วยเหลือจากอาจารย์นั้น
เป็นผลแห่งพลังในการทำงานมาตลอด กว่า 8
ปีทีเดียว
คำขอบคุณมิอาจเอ่ยถึงมากกว่าสิ่งที่อาจารย์ได้มอบให้กับนุชและชาวบ้านคะ
เรื่องก็คือ นุชโทรไปที่ สถาบันเพื่อการศึกษาศาสนาและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยพายัพ วิทยาเขต บ้านธารแก้ว ซึ่งอาจารย์เป็นผู้อำนวยการสถาบัน............คุณกฤษณา เป็นผู้รับสายบอกนุชว่า ...อาจารย์ไม่อยู่ แต่ทราบว่าพรุ่งนี้ อาจารย์จะเข้ามา...........
• เมื่อห้วงแห่งกาลเวลาผ่านไป ฉันวันนี้ : พึ่งรู้ตัวเองว่าสังขาลร่างกาย ไม่เที่ยงจริงๆ ต้องรับรักษาร่างกายตัวเองซักกะหน่อย ก็เหตุแค่...... ที่ ร้านถ่ายเอกสาร.....เอกสารวิจัยฯ เล่มละ 2 ร้อยกว่าหน้า 9 เล่ม น้ำหนักเท่าไรกัน........ยกดู อืม หนัก หนัก ...... ดีนะเจ้าของร้านให้รถมอไซด์มาส่งให้ด้วย
แต่ก็ต้องออกแรง เพื่อให้เอกสารงานทั้งหมดถึงสำนักงาน FACE
ให้จงได้
เป็นไงละ.......แขนสองข้างของฉัน....และสภาพอดนอนเมื่อคืน
ผนวกกันกับไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย .........โอ้ บิด แล้ว
บิดอีก......” เจ็บนะสิ เหลือบมองไปเห็นร้านนวด
ถามราคาดู ชั่วโมงละ 180 บาท 2 ชั่วโมง
300 อะนะ ตังค์ในกระเป๋าไม่พออยู่แล้ว
จึงรีบเดินกลับมา
บิดไปแล้วก็บิดมาแทนดีกว่า
• อาจารย์แหวว
:
นุชกำลังคิดเรื่องห้องเรียนในโครงการ กำลังจัดเขียนผังกระบวนการกิจกรรมในห้องเรียน
แล้วก็เปิดอินเตอร์เน็ทหาข้อมูลเกี่ยวกับจอบิอยู่
อ.แหวว กิ๊งผ่าน msn
บอกว่า “กมธ.สนช.ตั้งเธอเป็น
คณะทำงานช่วยเหลือจอบิจ๊ะ”
สนช.มีบทบาทอย่างไรบ้างนะ
ค้นข้อมูลดีก่า....แล้วกลับมาคิดแผนกิจกรรมต่อ
มองเป้าหมายไปที่ชุมชนในโป่งลึก ดูอีกที
ติดตามที่ : http://gotoknow.org/file/nuchkaren/view/63205
--------------------------------------------------------------
อันนี้ ก็ไม่เห็นมีอะไรเสียหาย มีแต่กระบวนการเรียนรู้ให้ตัวเอง คนอื่นก็ได้ประโยชน์
คะ
ขออภัยคะ
จะเรียนรู้ต่อไปคะ