GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

บันทึกประจำวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2550

“ใกล้เกลือกินด่างจริงๆ” สถานที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม แหล่งความรู้อยู่ใกล้เพียงมองสิ่งรอบตัว.....โอกาสขึ้นอยู่กับใคร....ถ้าไม่ใช่เราแสวงหาเองเสียเองหรอกรึ ............
บันทึกประจำวันพุธ  ที่  21  กุมภาพันธ์  2550
งีบหลับตอน 7 โมงเช้าของวันนี้  ตื่นเอาอีกทีก็ปาเข้าไป  11 โมง.........เปรี้ยะ เปร้ยะ  เสียงหลั่นของกล้ามเนื้อของฉัน  โอ้..มายก๊อด  อืมต้องดูแลตัวเองเสียใหม่สะแล้ว  ร่างกายกับสมองช่างไม่รู้จักกันดีเลย
• เหตุที่ร้านถ่ายเอกสาร.......
รับเรื่องจากเตือนเมื่อวาน ให้ช่วยไปเอางานที่ร้านถ่ายเอกสารใกล้ๆนี้  ร้านถ่ายเอกสารก็ส่งงานให้  นุชก็ตรวจสอบดูความเรียบร้อย  และก็โทรหาเตือนว่าจะต้องเย็บเล่มอย่างไร  ก็สั่งให้ร้านเขาทำให้  ..... เวลาผ่านไป  1 ชั่วโมง  การเย็บเล่มห่วงเอกสาร 2 ร้อยกว่าหน้าต่อ 9 เล่ม  กินเวลานานขนาดนี้เชียวรึเนี่ย.....
ระหว่างนั่งรอ  เจอพี่เอ๋  พุทธณี  กางกั้น  นักวิจัยและนัก...(อืมหญิงเก่งที่ทำอะไรได้มากมายเพื่อสังคม)   เป็นที่รู้จักกันมานาน  ทักทายคุยกันได้สักครู่งานที่พี่เอ๋ให้ร้านถ่ายเอกสารก็เสร็จ  .....พี่เอ๋ให้นุชช่วยนำเอกสารชุดหนึ่ง  ไปให้คุณคนหนึ่งที่กำลังเข้าร่วมประชุม ที่ตึกของสภาคริสจักร  โดย อาจารย์จอนฯ  ...... ชั้น 2 ห้องประชุม 4  “เวทีประชาธิปไตยประชาชน  (วปช.) ”  เวทีเสนอประเด็นสาระสำหรับบรรจุในร่างรัฐธรรมนูญฉบับประชาชน เพื่อการแก้ไขหรือเพิ่มเติมสาระของร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ.2540 )  อืม.....ไปถึงก็เป็ยเวลาที่เขากำลังจากเลิกเวทีกันเลย .....  เพิ่งทราบว่าวันนี้เขาเสนอหัวข้อ  “สิทธิในสถานะบุคคล” 
......  “ใกล้เกลือกินด่างจริงๆ”   สถานที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม  แหล่งความรู้อยู่ใกล้เพียงมองสิ่งรอบตัว.....โอกาสขึ้นอยู่กับใคร....ถ้าไม่ใช่เราแสวงหาเองเสียเองหรอกรึ  ............  พรุ่งนี้เขามีเสนอกันเรื่อง  “สิทธิชุมชน” .......  ตั้งแต่ 9 โมงเช้า .........................................................
• รศ.ดร.มารค  ตามไท
ความนัย.......(เป็นบทสื่อสารที่นุชได้ส่งให้กับ อาจารย์ททางอีเมล์ล่าสุด  แต่อยากนำออกมาสู่บันทึก  เพื่อย้ำเตือนให้กับตัวเอง  ......)
ก่อนอื่นนุชต้องขออภัยอาจารย์ ที่ขาดการติดต่อเป็นเวลาเกือบ 2 ปี  หลังจากที่นุชได้ทำงานสำเร็จช่วยเหลือพี่น้องปกาเกอฐอบ้านสวนทุเรียน และได้ครอบคลุมการช่วยเหลือชุมชนอื่นๆ  ให้ได้รับสถานะที่ถูกต้องตามกฎหมายไปแล้วกว่า 1800 คน  เมื่อกลางปี 2548 นั้น  ที่ผ่านมาตลอดช่วงระยะเวลาการดำเนินงาน  ได้รับการช่วยเหลือจากอาจารย์มาโดยตลอด  แต่ผลเสียของนุชคือขาดการประสานงานอย่างต่อเนื่องกับทางอาจารย์  กราบขอภัยมา ณ ที่นี้ด้วยคะ
.........................................
.........................................
 สิ่งที่นุชและชาวบ้านในพื้นที่  ได้รับการช่วยเหลือจากอาจารย์นั้น  เป็นผลแห่งพลังในการทำงานมาตลอด  กว่า  8  ปีทีเดียว 
คำขอบคุณมิอาจเอ่ยถึงมากกว่าสิ่งที่อาจารย์ได้มอบให้กับนุชและชาวบ้านคะ 
เรื่องก็คือ  นุชโทรไปที่ สถาบันเพื่อการศึกษาศาสนาและวัฒนธรรม  มหาวิทยาลัยพายัพ วิทยาเขต บ้านธารแก้ว  ซึ่งอาจารย์เป็นผู้อำนวยการสถาบัน............คุณกฤษณา  เป็นผู้รับสายบอกนุชว่า  ...อาจารย์ไม่อยู่  แต่ทราบว่าพรุ่งนี้  อาจารย์จะเข้ามา...........
• เมื่อห้วงแห่งกาลเวลาผ่านไป   ฉันวันนี้ :  พึ่งรู้ตัวเองว่าสังขาลร่างกาย ไม่เที่ยงจริงๆ  ต้องรับรักษาร่างกายตัวเองซักกะหน่อย  ก็เหตุแค่...... ที่ ร้านถ่ายเอกสาร.....เอกสารวิจัยฯ เล่มละ 2 ร้อยกว่าหน้า  9 เล่ม  น้ำหนักเท่าไรกัน........ยกดู  อืม  หนัก  หนัก  ...... ดีนะเจ้าของร้านให้รถมอไซด์มาส่งให้ด้วย
แต่ก็ต้องออกแรง  เพื่อให้เอกสารงานทั้งหมดถึงสำนักงาน FACE ให้จงได้
เป็นไงละ.......แขนสองข้างของฉัน....และสภาพอดนอนเมื่อคืน  ผนวกกันกับไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย  .........โอ้  บิด แล้ว บิดอีก......” เจ็บนะสิ   เหลือบมองไปเห็นร้านนวด  ถามราคาดู  ชั่วโมงละ 180  บาท  2  ชั่วโมง  300  อะนะ  ตังค์ในกระเป๋าไม่พออยู่แล้ว   จึงรีบเดินกลับมา    บิดไปแล้วก็บิดมาแทนดีกว่า 
• อาจารย์แหวว  : 
นุชกำลังคิดเรื่องห้องเรียนในโครงการ  กำลังจัดเขียนผังกระบวนการกิจกรรมในห้องเรียน  แล้วก็เปิดอินเตอร์เน็ทหาข้อมูลเกี่ยวกับจอบิอยู่   อ.แหวว  กิ๊งผ่าน msn  บอกว่า  “กมธ.สนช.ตั้งเธอเป็น คณะทำงานช่วยเหลือจอบิจ๊ะ” 
สนช.มีบทบาทอย่างไรบ้างนะ  ค้นข้อมูลดีก่า....แล้วกลับมาคิดแผนกิจกรรมต่อ  มองเป้าหมายไปที่ชุมชนในโป่งลึก  ดูอีกที
ติดตามที่  :  http://gotoknow.org/file/nuchkaren/view/63205 
--------------------------------------------------------------

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): การเปลี่ยนแปลง
หมายเลขบันทึก: 79987
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 2
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (2)

อันนี้ ก็ไม่เห็นมีอะไรเสียหาย มีแต่กระบวนการเรียนรู้ให้ตัวเอง คนอื่นก็ได้ประโยชน์

คะ

ขออภัยคะ

จะเรียนรู้ต่อไปคะ