ผมเคยเขียนเรื่องเกี่ยวกับการพัฒนาเด็กที่เมืองปาย มานานแล้ว (เรื่องเด็กๆ ที่ไม่เล็กอย่างที่คิด)  และ ถึงวันนี้ก็ยังไม่ได้ดำเนินงานอย่างจริงจังเสียที อาจเพราะต้องประสานงานและเก็บข้อมูลพื้นฐานให้พร้อมเพรียงก่อนที่จะเปิดเวทีวิเคราะห์สถานการณ์เด็กขึ้น

ผมเป็นเพียง อาสาสมัคร ไม่มีตำแหน่งหน้าที่อันใดที่จะเอื้อต่อการทำงานภาคสนาม ดังนั้น การดำเนินงานอาจจะต้องใช้เวลาพอสมควร สวนทางกับความต้องการของผู้ประสานงานในพื้นที่ที่พยายามโทรมาถามว่าจะเริ่มเมื่อไหร่ เมื่อไหร่จะเริ่มเสียที...คำถามที่ถามผมบ่อยๆผ่านสายโทรศัพท์

งานนี้งานใหญ่ เพราะไม่มีใครจับงานพัฒนาเด็กที่เมืองปายมานาน ส่วนที่ทำงานด้านเด็กก็ไม่มี แต่ละหน่วยงานก็แตะนิดแตะหน่อย ไม่มีใครยอมมาเป็นเจ้าภาพอย่างจริงจัง ปัญหาเด็กที่บ้านผม จึงมากมายเมื่อสืบค้นข้อมูลมากขึ้น เหมือนขยะใต้พรม ที่ฉาบด้วยความหรูหรา สวยงาม แต่ภายใต้กลับอุดมไปด้วยขยะ ปฏิกูล

เริ่มเป็นจริงเป็นจัง เมื่อผู้ประสานงานแจ้งเรื่องการได้รับอนุเคราะห์จาก Unicef ด้วยงบประมาณที่จะเริ่มทำงานเปิดเวทีวิเคราะห์สถานการณ์ขึ้น บวกกับความคาดหวังของผู้ประสานงานที่ต้องมีสิ่งนั้น และต้องเกิดสิ่งนี้ ก็เลยต้องขอเวลาในการเตรียมตัวนานไปอีก

ผมมองว่างานนี้งานที่ละเอียด และที่สำคัญที่สุด ต้องแสวงหาความร่วมมือในการดำเนินการทุกฝ่าย การดำเนินการในอนาคตจึงจะเกิดการทำงานแบบบูรณาการ (ผมหวังมากไปหรือเปล่า...ไม่รู้)

ได้คุยกันกับเพื่อนๆ น้องๆ เกี่ยวกับการเตรียมเวทีในครั้งนี้ ผมได้พันธมิตรจาก Blog มาร่วมด้วยช่วยกัน คนละไม้คนละมือ นพ.สุพัฒน์ ใจงาม ( KMsabai) เป็นผู้ประสานงานข้อมูลของอำเภอปาย ส่วน น้องๆนักศึกษาปริญญาโท ส่งเสริมสุขภาพ มช. จำนวน ๔ ๕ คน น้องเหล่านี้จะช่วยในการดำเนินกิจกรรมเวทีและเก็บเกี่ยวประสบการณ์ไปด้วย

เห็นมั้ยครับ ผมอบอุ่นแค่ไหน !!

ตอนนี้ก็เริ่มเก็บข้อมูลและ ออกแบบกระบวนการในเวทีเกือบจะแล้วเสร็จ ในการออกหนังสือเชิญผู้เกี่ยวข้องที่ทำงานเกี่ยวข้องกับเด็ก ให้ ทาง กระทรวงพัฒนาสังคมฯ  (พมจ.แม่ฮ่องสอน) เป็นผู้ออกหนังสือเชิญ

งานนี้เป็นการจุดชนวน การแก้ไขปัญหาเด็ก ที่บ้านของผม  ไม่ว่าผลการจัดกระบวนการ เวทีวิเคราะห์สถานการณ์เด็กจะเป็นอย่างไร ผมมองว่าเป็นการเริ่มต้นให้ทุกฝ่ายหันมาให้ความสำคัญและสะกิดใจบ้างเมื่อได้เห็นข้อมูลที่นำออกมาเสนอ

บันทึกนี้เหมือนออกมาบ่นเล็กน้อย...แต่เป็นกระบวนการทำงานของ อาสาสมัคร ที่ทำงานเพื่อบ้านเกิดของผมเอง ที่เป็นเหมือนภาระกิจใจ ที่ต้องทำ และต้องทำ

Blogger ท่านไหนที่ทำงานด้านเด็ก และมีประสบการณ์การทำงานลักษณะนี้ เข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันนะครับ