โดนกะเค้าจนได้ โดนมาหลายวัน แต่เริ่มไม่ได้ซะที

โดนกะเค้าจนได้ โดนมาหลายวัน แต่เริ่มไม่ได้ซะที เมื่อมีมือนุ่มๆ เอื้อมมาลูบเบาๆ ที่ต้นแขนของไร้นาม

คุณไร้นามโยน tag มาทางนี้ แต่กัลยา ก็ยังไม่สามารถเริ่มได้

นั่งสำรวจตัวเอง เรามีความลับอะไรหว่า.......ต่อสมาชิก g2k... เพราะเท่าๆ ที่อ่านของท่านอื่นๆ เออ เราก็เป็นอย่างคนอื่นเค้าเป็น นอนตื่นสาย ไม่ชอบอาบน้ำก่อนนอน ชอบอ่านหนังสือมาจากด้านหลัง ไม่ชอบหลนเต้าเจี๊ยว  สรุปแล้ว... กัลยา มีอะไรเป็นความลับละเนี้ย... คิดไม่ตก

เอางี้แล้วกัน เป็ความลับที่ปิดบังพ่อ แม่ มาตลอดชีวิต จนป่านนี้ยังไม่เคยเล่าให้แม่ฟังเลย มันนานมาแล้ว ตั้งแต่อยู่ ป.4

tag1: กัลยาใจร้อนมาก ยั้งมือไม่ทัน

ตอนอยู่ ป4 (นานมากแล้ว แต่ยังจำได้เสมอ) สอนน้องสาวทำงานฝีมือส่งครู น้องอยู่ ป.2  น้องสาวชื่อนกแก้วนะคะ ตอนนี้รับราชการครูอยู่จังหวัดหนองคาย

น้องสาวอยากถัก... อะไรสักอย่าง จำไม่ได้ เราก็สอนน้องถักโซ่ ...(รู้จักรึเปล่าน้อ การถักโซ่) ก็คือการเอาเข็มถักเกี่ยวเส้นด้ายให้มันพันกันต่อๆ ไปเรื่อยๆ น่ะคะ

สอน 1 ครั้ง  ก็ทำไม่เป็น

2 ครั้งก็ไม่เป็น ไม่ได้สักที

ไม่รู้อะไร ก็เลยเทาะเลาะกัน

กัลยาโมโหมากเลย กระชากเข็มถักจากมือน้อง เสียบหัวน้อง กลางกระหม่อมอ่ะ.(ฮือ ฮือ) พอดึงเข็มออกเลือดพุ่งเลย......

ตกใจมาก ร้องให้ นั่งกอดน้อง และเอามือกดที่แผลไว้นานพอสมควร ตกใจมาก ดีนะที่เข็มมันอันเล็กๆ น้องก็ตกใจ และน้องก็ดีมากๆ เลย ไม่บอกแม่ด้วย จนป่านนี้ แม่ก็ยังไม่รู้ (แม่คงไม่มาอ่านนะ บันทึกนี้)

เฮ้อ.... จนป่านนี้ ก็ยังรู้สึกผิด ติดตัวมาตลอด ดีนะที่น้องไม่เป็นอะไร คิดแล้วเศร้า ....

จบความลับอันโหดร้ายของกัลยา ณ ตรงนี้ดีกว่า

และขอโยน tag  ไปที่ พี่ช้างบางทราย ร่วมแจมในวงการนี้ต่อไปนะคะ

ความลับต่อไป จะหาเหยื่อรายใหม่ต่อไปค่ะ