เมื่อวันตรุษจีน ดิฉันได้กลับบ้านไปไหว้บรรพบุรุษและอยู่บ้านพร้อมหน้าพร้อมตากันกับครอบครัว พอตกค่ำเราก็เสร็จจากภารกิจงาน ก็เลยมานั่งคุยกัน ดิฉันได้เล่าให้ครอบครัวฟังว่า......
"ที่ทำงานมีน้องใหม่เพิ่งย้ายมา 1 คน ดิฉันเห็นเขาไม่มีที่เก็บของและไม่มีแฟ้มใส่เอกสาร...ซึ่งสังเกตมาประมาณ 2 อาทิตย์แล้ว ฉะนั้นเมื่อวันพุธ (วันที่ 14 ก.พ.50) ก็เลยจัดตู้เก็บของ ๆ คนอื่น (ที่ไม่ใช้เล้ว) และหาแฟ้มให้น้องเขาใส่เอกสาร โครงการ หนังสือเวียน และอื่น ๆ ได้ 3-4 แฟ้ม แล้วบอกว่า....พี่จัดตู้เหล็กให้แล้ว..เอาแฟ้มมาเก็บที่นี่ก่อนนะ.....และใช้เป็นที่เก็บเอกสารไปก่อนนะ..."
เมื่อฟังจบแล้ว..คนในครอบครัวก็บอกดิฉันว่า...ดีแล้ว...ได้ทำความดี 1 เรื่อง... ดิฉันก็บอกว่า..แต่ตู้ที่ดิฉันไปจัดให้นั้นไม่ใช่ของดิฉันหรอกนะ..แต่เป็นตู้ที่ตั้งอยู่ในห้องและไม่มีใครใช้...และดิฉันก็ได้ขออนุญาตหัวหน้าแล้วด้วย...
ก็เป็นเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เขียนมาให้ทุกท่านได้อ่านกันนะค่ะ
"ถ้าคิดดี...ทำดี..ก็จงทำต่อไปนะ"
สนับสนุนและเห็นด้วยอย่างยิ่งเลยค่ะ...
ทำเถอะค่ะ...ความดี...แม้อาจจะยากกว่าการทำไม่ดี...
แต่..ก็เป็นหน้าที่ที่เราต้องทำ อย่าได้ละเลย...ในการทำ..."ความดีต่อชีวิต"
(^_______^)
พี่คนนี้ น่ารักจังค่ะ
เรียน คุณสิงห์ป่าสัก เป็นสิ่งที่ดีมากเลยค่ะ…ชวนกันทำความดี แล้วนำมาบันทึกและ ลปรร.กัน