เธอจะมางานศพของฉันไหม          ถามด้วยใจซื่อซื่ออย่าถือสา
นิมนต์สงฆ์สวดส่งกุสลา                หวังว่าเธอคงมาร่วมบำเพ็ญ
เธอจะกล้าสบตากับฉันไหม          กับรูปที่ตั้งไว้ให้เธอเห็น
หรือเธอหลบสายตาหันหน้าเบน    มือเท้าเธอคงเย็นเมื่อสบตา
เธอจะเศร้าเสียใจถึงฉันไหม         ต่อแต่นี้คงไม่ได้พบหน้า
หรือเธอสุขปลอดโปร่งโล่งอุรา     เมื่อชีวาสิ้นหนามเหนี่ยวมาเกี่ยวตำ
เธอจะยืนสงบนิ่งให้หรือไม่           เพื่ออาลัยหมื่นแสนแทนร้องร่ำ
หรือเธอมองศพเน่าเพียงเงาดำ     ไร้ค่าคำรำพันจากหัวใจ
เธอจะส่งให้ไหมดอกไม้จันทน์     แทนกุหลาบช่อนั้นที่ฉันใฝ่
พร้อมคำรักก่อนจากฝากอาลัย     ก่อนฟืนใฟใหม้ร่างย่างอินทรีย์
เธอจะรู้หรือไม่อีกไม่นาน            ดวงวิญญาณของฉันต้องพลันหนี
ตราบเวลาเท่าที่ตัวฉันมี               ยังไม่สายเกินที่จะเผยใจ
พจน์   พันธา