• เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ

งานศพของฉัน

เธอจะมางานศพของฉันไหม          ถามด้วยใจซื่อซื่ออย่าถือสา
นิมนต์สงฆ์สวดส่งกุสลา                หวังว่าเธอคงมาร่วมบำเพ็ญ
เธอจะกล้าสบตากับฉันไหม          กับรูปที่ตั้งไว้ให้เธอเห็น
หรือเธอหลบสายตาหันหน้าเบน    มือเท้าเธอคงเย็นเมื่อสบตา
เธอจะเศร้าเสียใจถึงฉันไหม         ต่อแต่นี้คงไม่ได้พบหน้า
หรือเธอสุขปลอดโปร่งโล่งอุรา     เมื่อชีวาสิ้นหนามเหนี่ยวมาเกี่ยวตำ
เธอจะยืนสงบนิ่งให้หรือไม่           เพื่ออาลัยหมื่นแสนแทนร้องร่ำ
หรือเธอมองศพเน่าเพียงเงาดำ     ไร้ค่าคำรำพันจากหัวใจ
เธอจะส่งให้ไหมดอกไม้จันทน์     แทนกุหลาบช่อนั้นที่ฉันใฝ่
พร้อมคำรักก่อนจากฝากอาลัย     ก่อนฟืนใฟใหม้ร่างย่างอินทรีย์
เธอจะรู้หรือไม่อีกไม่นาน            ดวงวิญญาณของฉันต้องพลันหนี
ตราบเวลาเท่าที่ตัวฉันมี               ยังไม่สายเกินที่จะเผยใจ
พจน์   พันธา

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

  คำสำคัญ (keywords): กลอน 
  หมายเลขบันทึก: 79286
  เขียน:  
  แก้ไข:  
  ความเห็น: 1
  อ่าน:
  สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (1)

ถ้าจะมีอะไรพูดหรือแสดงออก ก็ให้แสดงออกมาก่อนที่จะตายจากกัน
มัวแต่เก็บเอาไว้ก็ไม่ได้พูดซักที
แสดงออก/ทำดี ให้แก่กันก่อนที่จะสายไปไม่ได้ทำอย่างที่ตั้งใจไว้

 ตราบเวลาเท่าที่ตัวฉันมี       ยังไม่สายเกินที่จะเผยใจ