GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

น้ำใจ...... คนไข้ของฉัน

นำใจของผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้าย

น้ำใจ ..คนไข้ของฉัน  

วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2550  เป็นวันแห่งความรัก.....  มีคนไข้ของฉันคนหนึ่ง  ป่วยเป็น มะเร็งปอดระยะสุดท้าย  สภาพร่างกายไม่แข็งแรง โรคกระจาย ไม่พร้อมให้ยาเคมีบำบัด   แพทย์ได้เชิญญาติ  ซึ่งเป็นลูกชายมาคุยด้วย เพื่อ  เตรียมความพร้อมในการดูแลที่บ้าน   ผู้ป่วยจะได้มีชีวิตให้ดีที่สุดในช่วงชีวิตที่เหลืออยู่  ผู้ป่วยจะได้อยู่พร้อมหน้าลูกหลาน................. 

ลูกชายกังวลว่า แม่จะอยู่อย่างไร  เพราะหายใจไม่ค่อยอิ่ม ต้องพ่นยาเป็นประจำ  

แพทย์บอกว่า หมอจะเบิกยาพ่นไปให้ด้วย ให้พ่นตามเวลาที่หมอบอก   หลังจากนั้น ........ฉันซึ่งเป็นพยาบาล  ...จะไปให้คำปรึกษาญาติและผู้ป่วย    เพื่อจะไปดูแลตนเองที่บ้านได้       ฉันบอกคุณยาย  คุณยาย.....วันนี้ยายจะได้กลับบ้านนะคะ                                          

ยายคิดถึงบ้านไหมคะ. .... ยายตอบ  ยายคิดถึงบ้านมาก  ...แต่ยายก็กลัวเหมือนกันว่า  ยายจะหายใจอิ่มไหม ? ยายต้องพ่นยาเป็นประจำ   ฉันจึงตอบว่า....  ยายจะได้ยาพ่นไปด้วย  ยายไม่ต้องห่วง และถ้ายายรู้สึกว่าหลังพ่นยา  อาการไม่ดีขึ้นให้มาพบแพทย์ได้ทันที ...   ........

หลังจากนั้น...ฉันก็เตรียมลูกชายของผู้ป่วย............เพื่อจะได้ดูแลแม่ได้  ทั้งเรื่อง  การกินอาหาร   สอนการพ่นยา     การดูแลสิ่งแวดล้อมที่บ้านให้สะอาด    การพลิกตัว  การอาบน้ำ เช็ดตัว  และอาการผิดปกติที่ต้องมาพบแพทย์ก่อนเวลานัด ฯลฯ     หลังจากที่  คุณยายหายกังวลใจ....และได้รับคำแนะนำจากฉันแล้ว  คุณยายบอกฉันว่า  ...รู้สึกดีใจ.....  ที่มีพยาบาลคอยให้คำแนะนำดี  ดี  อย่างนี้  รู้สึกซาบซึ้งใจเหลือเกิน...... อยากบริจาคเงินให้คนป่วยคนอื่นๆ  เผื่อยายจะได้บุญบ้างในชาตินี้                       

ฉันจึงถามยายว่า  อยากทำบุญที่ไหน  เพราะที่โรงพยาบาลมีที่รับบริจาคกองทุนต่างๆมากมาย...............          

ยายบอกว่า   ยายมีเงินไม่มาก  ยายอยากทำบุญให้ตึกนี้ล่ะ     

ยายจึงร่วมทำบุญ 100 บาท  เข้ากองทุนโครงการ   Aromatherapy และสมุนไพรบำบัดของตึกเคมีบำบัด  ซึงฉันทำงานอยู่   เพื่อใช้ซื้อ  ผลไม้รสเปรี้ยว เช่น ส้ม มะยม มะขาม ไว้ให้ผู้ป่วยรับประทาน  แก้คลื่นไส้  อาเจียน ระหว่างได้รับยาเคมีบำบัด   

ถึงแม้ว่าคนไข้...ของฉันจะป่วยเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย  มีเงินจำนวนไม่มาก            แต่น้ำใจคนไข้ของฉัน .... ฉันซาบซึ้งเหลือเกิน ......

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 79223
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 11
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (11)

  • ตามมาให้กำลังใจเพิ่มครับ
  • ยังทำงานอยู่โรงเรียนเม็กดำครับผม
  • ขอให้มีความสุขกับการทำงานครับ
ถึงแม้นจะมีเงินน้อย  แต่รวยน้ำใจค่ะ   อ่านแล้วซึ้งค่ะ
  • ขอบคุณ คุณขจิตและคุณ Ranee นะคะที่ให้กำลังใจ
  • ทำงานกับผู้ป่วย พบสิ่งดีๆอีกมากมายที่ให้บทเรียนแก่เรา  วันหลังจะนำมาเล่าให้ฟังอีกนะคะ
  • เพิ่งเข้ามาอ่านครับ 
  • ก่อนอื่นก็ต้องขอขอบคุณ และอนุโมทนาบุญก้บคุณยายด้วยครับ แม้จะป่วยแต่ก็ยังมีใจทำบุญเพื่อผลในวันหน้า
  • ต่อไปคุณอุบล ก็เล่าเรื่องที่ได้ช่วยเหลือแนะนำคนไข้ สไตล์นี้มาให้พวกเราอ่านอีกครับ
  • ขอบคุณค่ะที่ติดตามอ่านและให้ข้อเสนอแนะเรื่อยมา
ขอให้ผู้ป่วยมีกำลังใจที่จะต่อสู้กับโรค ขอให้ผู้ทำการรักษาพยาบาลมีกำลังใจที่จะช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ครับ ไม่ทราบว่าคุณยายคนนี้จะเป็นเหยื่อของมลภาวะหรือเปล่าครับ ในกรณีคนป่วยโรคมะเร็ง ผมอยากให้เป็นอุทาหรณ์ในการสร้างจิตสำนึกของของผู้ที่อยู่ในโลกใบเดียวกัน ขอให้รักสิ่งแวดล้อมเหมือนกับรักบ้านของเรา สำหรับผู้ที่กำลังทำลายสิ่งแวดล้อม ชอบเผาพลาสติก, ชอบใช้สารเคมีปราบศัตรูพืช-วัชพืชในการเกษตร ผมเคยอธิบายถึงพิษภัยและการใช้สิ่งอื่นทดแทนให้คนพวกนี้แล้วปรากฏว่าดื้อสุดๆครับ ผมละล้า ผมว่าถ้าเรามีข้อมูลที่แสดงให้เห็นผลของพิษภัยชัดๆต่อผู้หลงผิดพวกนี้ก็คงจะลดจำนวนผู้ที่ทำลายสิ่งแวดล้อมลงได้บ้างนะครับ ผมไม่เห็นด้วยกับการใช้สารเคมีที่เป็นพิษต่อสิ่งแวดล้อมอย่างเสรีโดยปราศจากการควบคุมของทางการ ประเทศที่เขาผลิตมาขายเราเขาไม่ได้ใช้ เขารณรงค์เรื่องสิ่งแวดล้อมกันโครมๆ ทำไมเราถึงยังใช้กันอย่างสนุกสนาน โดยเฉพาะยาปราบวัชพืช เขาชอบใช้ตอนหน้าฝน ยายังไม่ทันสลายตัวฝนก็ตกชะลงแหล่งน้ำ(บางคนก็ฉีดลงแหล่งน้ำ) พอยาลงสู่แหล่งน้ำก็จะสลายตัวยาก ก็ยิ่งแพร่กระจายกันไปใหญ่ ผมอยากให้คนเรารักกันมากกว่านี้ครับ

สวัสดีค่ะคุณจิระพล

  • มะเร็งปอดเกิดได้จากหลายสาเหตุค่ะ
  • จากการสูบบุหรี่ ถ้าสูบมากกว่า 2 ซองต่อวัน มีโอกาสเกิดมะเร็งปอด 20 เท่าของคนที่ไม่สูบบุหรี่
  • ผู้ที่มีอาชีพที่คลุกคลีกับสารกัมมันตภาพรังสี ถ่านหิน ปิโตเลี่ยม สารเคมีต่างๆเช่น asenic nickle mustard gas
  • มลภาวะทางอากาศ โดยเฉพาะในเมืองมีสารพวก ไฮโดรคาร์บอน จากการเผาไหม้ของเชื้อเพลิงรถยนต์

 

วันนี้ วันที่ 3 เมษายน 2550

  • ดิฉันจัดประชุมบุคลากร ประกอบด้วยพยาบาลและผู้ช่วยพยาบาลแล้วให้น้องๆอ่านบทความนี้
  • น้องๆเลยเสนอกันว่าพวกเราอยากเขียนเรื่องแบบนี้บ้าง
  • อยากเล่าเรื่องดีๆที่พวกเราได้ดูแลคนไข้
  • ทุกคนตกลงกันว่าจะเขียน Story telling ให้ดิฉันอ่านคนละ

 

  • เขียนเรื่องดีคนละ 1 เรื่อง
  • มีการประกวดการเล่าเรื่อง
  • ถ้ามีเรื่องดีๆจะเล่าให้ฟังโอกาสหน้านะคะ
  • นำใจ  คนไข้ ยิ่งใหญ่จริงๆ
  • เรายังมีเรื่องดีดีมาเล่าให้ฟังค่ะ
  • รอวันหลังนะคะ