รวมใจเป็นหนึ่งเดียว

แม่ใหญ่
ในโรงเรียนไม่ได้มีเพียงครูและนักเรียน

เว้นว่างการบันทึกไปเป็นเดือน  เพราะมัวติดธุระหลากหลาย ไม่มีเวลาเขียน  แต่ถงกระนั้นก็ยังมีเวลาได้เปิดอ่านบันทึกดีดีอยู่แทบทุกวัน  วันนี้เรามีเรื่องดีดีที่จะมาแลกเปลี่ยนบ้าง  ซึ่งอาจจะเป็นประโยชน์  ต่อผู้ชื่นชอบ G2K ทั้งหลาย

วันนี้เชิญประชุมพนักงานโรงเรียนทั้งหมด 15 ชีวิต มีทั้งคนรถ คนสวน แม่ครัว พนักงานทำความสะอาด  พนักงานธุรการ และสารพัดช่างประจำโรงเรียน  การประชุมไม่เหมือนประชุม เพราะเป็นการเล่นเกมส์ทั้งหมด และทุกเกมส์มีจุดมุ่งหมาย ซ่อนอยู่ทั้งสิ้น  เริ่มด้วยขอให้นั่งเรียงลำดับอายุ  (เพื่อให้คำนึงถึงอาวุโสที่เป็นเรื่องสำคัญในสังคมไทย) แล้วก็เอาอายุทุกคนมาบวกกัน  ให้ทายเล่นกันว่าอายุรวมกันเป็นเท่าไหร่ ช่างเสาร์ทายได้ใกล้เคียงที่สุด  คือ 900 ทั้งๆที่รวมแล้วได้เลขสวยคือ 666 สงสัยบรรดาป้าๆทำสะอาดที่ชอบหวยคงตาลุกกับตัวเลข

เกมส์แรกชื่อ เกมส์ ความพอดี  แบ่งเป็นกลุ่มละห้าคน  ให้ถือปลายเชือก 5 ห้าเส้นที่ไปผูกโยงไว้กับปากกาไวท์บอร์ด  แล้วให้พยายามหย่อนปากกา ลงขวด  พอบอกให้ปฏิบัติ บางคนดึงตึง บางคนดึงหย่อน แต่พอปรับตัวกันได้  ช่วยกันค่อยๆผ่อนเชือกให้พอดี  ทั้งสามกลุ่มก็หย่อนปากกาลงขวดได้โดยง่ายดาย  เกมส์นี้ ทุกคนสรุปความรู้สึกของตัวเองได้ดี  โดยที่เราไม่ต้องอธิบาย

เกมส์ที่สอง  ชื่อเกมส์รวมใจ  เป็นเกมส์จิ๊กซอร์รูปหัวใจ  ให้แบ่งกลุ่ม 5 เช่นเดิม แต่เปลี่ยนคน  ให้เล่นเกมส์สองครั้ง ครั้งแรกให้พูดจาปรึกษากันได้  ทำกันได้อย่างดีและรวดเร็ว   ครั้งที่สอง  เราแอบเอาชิ้นส่วนออกไปหนึ่งชิ้นและให้ต่อโดยไม่ให้พูดกัน  ครั้งสองนี้ยากหน่อย   ไหนจะไม่มีการพูดจาปรึกษาหารือ ไหนจะไม่รู้ว่ามีอะไรที่หายไป  กว่าจะรู้ตัวก้เล่นเอาเหนื่อย

เกมส์ที่สาม ชื่อ เกมส์แก้ปมปัญหา  ให้ทั้งสิบห้าคนล้อมวงกัน   มอบไหมพรมต่างสีให้ ห้าก้อน  ให้ถือปลายไว้ แล้วโยนม้วนไหมพรมข้ามไปให้เพื่อนที่อยู่ตรงข้าม  โยนไปมาสักพัก ก็จะได้  เส้นสายไหมพรมที่พาดผ่านไปมาเป็นรูปหลายเหลี่ยมหลายมุม  ทุกคนก็ชื่อนชมว่างานนี้สวยดี  แต่ไม่จบแค่นั้น คำสั่งต่อไปคือให้ส่งกลับไหมพรมทั้งห้าก้อนและม้วนเก็บไว้อย่างเดิม โดยใช้เพียงการส่งสัญญาณด้วยสายตา  ตอนแก้กลับคืนนี่ยากกว่าตอนโยนมาก ใช้เวลาอยู่พักใหญ่  จึงช่วยกันทำได้จนสำเร็จ

เกมส์ทุกเกมส์นี้ เมื่อเล่นจบแต่ละเกมส์   ให้ทุกคนสรุปความรู้สึกและความเข้าใจของตัวเอง  เขาทำได้ดี  ได้แง่คิด ตามจุดมุ่งหมาย   โดยที่เราไม่ต้องอธิบายอะไรเลย เขาเล่นกันอย่างสนุก   ทีมงานชุดนี้ปกติก็รักใคร่ปรองดองกันดีอยู่แล้ว   ปีหนึ่งก็ให้ความสำคัญกับเขาด้วยการเชิญมาเล่นเกมส์  แล้วก็พากันไปเลี้ยงอาหาร กลางวันกันด้วยความชื่นมื่น

เป็นการประชุมที่ไม่เหมือนประชุมเลยจริงๆ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน รวมใจเป็นหนึ่งเดียว

คำสำคัญ (Tags)#การสื่อสาร#ความร่วมมือ#การแก้ปัญหา#ความพอดี

หมายเลขบันทึก: 79221, เขียน: 17 Feb 2007 @ 19:44 (), แก้ไข: 21 Jun 2012 @ 23:45 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 1, อ่าน: คลิก


ความเห็น (1)

  • ดีจังเลยครับ
  • อยากให้บันทึกบ่อยๆๆนะครับ
  • ขอบคุณครับ