การที่ ผู้คนมากกว่า 1 มาทำงานด้วยกัน ขนาดไหนสังกัดเดียวกัน ( ทุกคนมีเงินเดือนกินเป็นหลัก ) ยังวุ่นวาย ไม่เหมือนที่คิดที่หวัง หวาดระแวง ตั้งแง่ คอยจับผิด หาเรื่องกัน
การที่ ผู้คนทำงานต่างสังกัด มาทำงานร่วมกัน มีทั้งสังกัด ไร้สังกัด มีเงินเดือนประจำ และไม่มีเงินประจำ มาทำงานร่วมกัน โดยไร้คำสั่งทางการ จะวุ่นวายกว่าขนาดไหน เหตุผลคล้ายกันกลุ่มแรก แต่ขนาดปัญหาวุ่นวายดูจะมากกว่า
การที่ ทีโอกาสร่วมเรียนรู้กับภาคีจิตอาสาฯ ก่อเกิดจากใจจึงไม่ถือสา ไม่มีมามองกันแบบตั้งแง่ ( งอน ) ไม่กะเกณฑ์ ไม่สร้างความลำบากในให้แก่กันและกัน เหมือนไปทำบุญใหญ่ร่วมกัน จึงไม่รู้ว่าจะไปโกรธเคืองกันไปทำไม ใครพอที่จะช่วยเหลือ พอที่จะทำอะไรได้ ก็ทำก็ช่วยกันไป เพื่อส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตชนเผ่าตองเหลือง
ยอมรับว่า ทุกดวงใจใสสะอาดและมาร่วมกันทำคุณงามความดี การร่วมมือในนามภาคีที่จริงใจ ร่วมกันก่อกรรมดี ทำให้เรียนรู้และรู้จักกับคนดีมีน้ำใจมากมาย
งานที่มาร่วมทำด้วยใจ ทำให้เราได้เห็นอะไรดีๆ หลายอย่างเลยนะคะ
เราไม่ติดยึดกฎเกณฑ์ หรือกะเกณฑ์อะไรมากนัก ทำกันไปเท่าที่จะทำได้ดีครับ ได้เรียนรู้ ธรรมดา และธรรมชาติของการทำงานด้วย
คนเราถ้ารู้จักที่จะให้ คือคนที่ไม่หวังสิ่งตอบแทน เรียกว่ารวยน้ำใจ
ขอบคุณครับอาจารย์ Ranee ที่เข้ามาทักทาย & ให้ข้อคิดร่วมกัน ผมเคยได้ยินคำดี ๆ เกี่ยวข้องกับที่อาจารย์บอกว่า ว่า รู้จักขอ รู้จักให้ รู้จักเข้าใจกัน ครับผม