เชวงศักดิ์ ก็นั่งรอการมาของพวกเราอยู่นานแล้ว

         บทต่อไปก็เป็นบท เม้าท์กันสนุก  ครอบครัวพี่ที่เราเคารพ ก็มารอทานอาหารเช้าด้วยที่ร้านติ่มซำ ในเมือง ท่าศาลา  สมทบกับรุ่นน้องมหาลัย คราวนี้ก็อบอุ่นเลยคะ กินไปคุยไป เล่าเรื่องผจญภัยสนุกสนาน จากนั้นก็หาทางไปเยี่ยมเชวงศักดิ์กันบ้านเพื่อนสะอาด น่าอยู่ ด้านหน้ามีอ่างเลี้ยงปลา

         เชวงศักดิ์ ก็นั่งรอการมาของพวกเราอยู่นานแล้ว แม่เพื่อนก็ไปขายข้าวหมกไก่ ที่ตลาด เดี๋ยวก็มา

     เพื่อน อารมณ์ดีมากเลย  แซวตัวเองว่า เวลาไป รพ. พยาบาลจะบอกว่า

“   ลูกขนุนมาแล้ว  “.

     คือเพื่อนจะอ้วนกลม  ฉันมีโอกาส นวดมือให้เพื่อนด้วยใช้วิชานวด ที่เคยเรียนมา เพื่อนเป็นอัมพาตซีกขวา  ทางซ้ายใช้ได้แต่ก็ลำบากในการช่วยตัวเองอย่างมาก

    เชวงศักดิ์มีเพื่อนเยอะ ส่วนมากเป็นเพื่อนกลุ่มที่เรียนรัฐศาสตร์ แต่เชวงเรียนเอกบรรณารักษ์โทสังคมวิทยา ไปสอนหนังสือทางอีสานเหนืออยู่ ไม่กี่ปี ก็มาเกิดอุบัติเหตุลื่นล้มในห้องน้ำและต้องผ่าตัดจากนั้นก็ไม่ค่อยดีเรื่อยมาจนต้อง

ลาออกจากครูกลับมาที่ นครฯ

   เราว่า จะอุ้มเชวงไปเที่ยว สวนกับครอบครัวรุ่นพี่ของเราที่ทำงานใน ม.วลัยลักษณ์ด้วย แต่ เชวงก็ขอตัวไม่ไป....เขาบอกเขาเหนื่อยด้วย เราก็สัญญาว่าจะมาเยี่ยมอีก และจะส่งหนังสือมาให้เชวงอ่านเยอะๆ

   ไปเที่ยวสวนก็สนุกมาก อยู่ไปทาง อ.ร่อนพิบูลย์  รุ่นพี่ครอบครัวนี้ สร้างบ้านไว้หลังใหญ่มาเฉพาะเสาร์-อาทิตย์แต่เวลามาจริงๆก็ชอบพักกันที่ศาลา

ในสระน้ำ คุยกันไปทานข้าวเที่ยงกันไปแล้วก็ไปเก็บเงาะในสวนมาทานกัน

สดจากต้น เงาะสีทอง หวาน อร่อยมากเลย

    ตอนเย็นเราเข้าเมืองนครฯไปขึ้นรถกลับกรุงเทพฯ ตอน 6 โมงเย็น ก็นัดเพื่อนที่สอนเบญจมฯ และอีกคนเป็น ผอ.โรงเรียนอีกแห่ง....มาส่งกันทีท่ารถ แบบเหมือนญาติเยอะอะไรปานนั้น