GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

จุมเรียบซัว(สวัสดี)กัมพูชา ตอน ๑๖

ครั้งหนึ่งข่าวดาวเทียมรายงานว่า การสอบเอนทรานซ์ หรือการสอบเข้ามหาวิทยาลัยเขมรก็ดุเดือดไม่แพ้ชาติอื่นๆ

                

    วันจันทร์ที่ 18 ธันวาคม 2549: 

  • หลังชมพระราชวัง... ท่านพระสา แอมให้คนขับ (เนี้ยก-บะ-เฮิ้ก-ลาน) ขับพาเราไปบริษัททัวร์

ค่ำวันนั้นรถติดมากเป็นพิเศษ... เข้าใจว่า เป็นควันหลงจากการเดินทางไปเยือนกัมพูชาของท่านนายกรัฐมนตรีเวียดนาม

    ภาพที่ 1: รถรับจ้างพนมเปญ... คนโดยสารนั่งข้างหน้า มองภาพรวมคล้ายเป็นรถ 3 ล้อ

    ภาพที่ 2: เปรียบเทียบรถรับจ้างพนมเปญกับรถรับจ้างมัณฑเลย์ของพม่า หรือ "ไซก่า (side car)" คนโดยสารอยู่ด้านข้างคล้ายๆ รถทหารของฮิตเลอร์ ทว่า... นั่งได้ 2 ด้านหันหลังชนกัน (มิถุนายน 2548 - คนนุ่งโสร่งคือ รศ.วิเชียร นิตยะกุล)

  • ท่านผู้อ่านกล้านุ่งโสร่งลุยมัณฑเลย์แบบนี้ไหมครับ (ถ้ากลัวหลุด... สวมกางเกงในได้ ไม่ว่ากัน)

    ภาพที่ 3: พนมเปญยามเย็น...

    ภาพที่ 4: รถรับจ้างพนมเปญ... ท่านผู้อ่านกล้านั่งไหมครับ

  • ท่านพระสา แอมบอกว่า ท่านเดินทางกลับพนมเปญทางเครื่องบิน แอร์เอเชียเที่ยวละ 1,200 บาทเท่านั้นเอง

พอถามราคาแล้ว ปรากฏว่า ราคาตั๋วแอร์เอเชียวันนั้นตกคนละ 115 เหรียญสหรัฐฯ หรือประมาณคนละ 4,083 บาท (1 ดอลลาร์ = 35.50 บาท) ไม่เหมือนราคาที่ซื้อล่วงหน้า ซึ่งจะถูกกว่านี้

  • คุณแม่ชีมาลีเลยชวนไปทางรถยนต์ ค่ารถประจำทางปรับอากาศจากพนมเปญ-ปอยเปตตกคนละ 24,000 เรียล (ประมาณ 200 บาทเศษ)

ราคานี้เป็นราคาซื้อก่อนวันเดินทาง... ถ้าซื้อวันเดินทางจะคิด 27,000 เรียล แพงขึ้นไปอีกนิดหน่อย

    ภาพที่ 5: แผงขายตั๋วที่สถานีขนส่งพนมเปญ... ติดเหล็กดัดแน่นหนาทีเดียว

    ภาพที่ 6: ถนนพนมเปญยามค่ำคืน

    ภาพที่ 7: ปั๊มพ์น้ำมัน... ที่นี่น้ำมันลิตรละประมาณ 40 บาท โปรดสังเกตรถวัดเป็นรถคัมรี่(โตโยต้าแบบแพง คันละ 1.2 ล้านบาทขึ้นไป) เข้าใจว่า เป็นรถมือสองนำเข้าจากญี่ปุ่นหรือสิงคโปร์

ช่วงกลางคืนผู้เขียนมีโอกาสเดินไปชมพระ เณรเรียนภาษาอังกฤษ อาจารย์ที่สอนชื่อ "เวียสนา (มาจากคำว่า "วาสนา")

ผู้เขียนเห็นท่านผิวคล้ำมาก ดูคล้ายคนอินเดีย เรียนถามท่านว่า เป็นคนอินเดียหรือ ท่านบอกว่า เป็นคนเขมรแท้ๆ และเป็นลูกชาวนาด้วย เลยต้องทำงานหนักหน่อย

  • ท่านเรียนจบปริญญาตรีทางด้านภาษาอังกฤษจากมหาวิทยาลัยในพนมเปญ ตอนนี้สอบเข้าเรียนในคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาไฟฟ้าได้

ครั้งหนึ่งข่าวดาวเทียมรายงานว่า การสอบเอนทรานซ์ หรือการสอบเข้ามหาวิทยาลัยเขมรก็ดุเดือดไม่แพ้ชาติอื่นๆ

  • พ่อแม่และญาติคนสอบเอาใจช่วยลูกหลานอย่างมาก... มีการขว้างคำตอบเข้าไปในห้อง 

   

ทว่า... คำตอบผูกไว้กับก้อนอิฐเล็กๆ ต่อมาจึงต้องมีการส่งตำรวจไปคุมสอบ

  • หนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ฉบับหนึ่งรายงานว่า มหาวิทยาลัยเขมรรับนิสิตนักศึกษาปีละไม่มาก อย่างวิศวกรนี่... จบกันปีละ 35 คนเท่านั้นเอง คนที่สอบเข้าได้จึงต้องเก่งระดับน้องๆ อัจฉริยะทีเดียว 

อาจารย์เวียสนาทำงานสอนภาษาอังกฤษในโรงเรียนสอนภาษาเอกชนแห่งหนึ่ง ท่านโฆษณาเสร็จสรรพว่า ปีนี้โรงเรียนของท่านเปิดสอนภาษาญี่ปุ่นด้วย

  • ผู้เขียนได้ยินพระ เณรอ่านออกเสียงภาษาอังกฤษชัดมาก... เรียนถามอาจารย์เวียสนาว่า เรียนกันมานานเท่าไร ท่านบอกว่า เรียนมาได้ 1 เดือนกว่าแล้ว

ทดลองเรียนถามสามเณรว่า เรียนมานานเท่าไรเป็นภาษาอังกฤษ ท่านก็ตอบได้ชัดเจน นับว่า การเรียนการสอนเป็นไปอย่างดีมากทีเดียว

    ภาพที่ 8: การเรียนการสอนภาษาอังกฤษที่วัดเวฬุวัน... ที่วัดยังไม่มีไฟ ใช้โซล่าเซลล์รับแสงแดด ชาร์จแบตเตอรีรถยนต์เก็บไว้ นำมาเปิดหลอดไฟนีออนแขวนได้หลายวันทีเดียว

    ภาพที่ 9: อาจารย์เวียสนาให้พระภิกษุ สามเณรออกไปเขียนประโยคบนกระดาน และอ่านออกเสียงให้ฟัง...

    ภาพที่ 10: อาจารย์เวียสนาสอนบ้าง

    ภาพที่ 11: การเรียนการสอนมีคนสังเกตการณ์ด้านหลัง เข้าใจว่า เป็นผู้ช่วยอาจารย์ หรืออาจารย์ใหม่มาชมการสอน

การไปกัมพูชาครั้งนี้... สหายธรรมของผู้เขียน (อาจารย์ปรียา ศิลากุล และคุณพัฒชนี สระแก้วฝากเงินไปทำบุญท่านละ 500 บาท) ผู้เขียนได้ถวายเป็นค่าก่อสร้างพระเจดีย์ และสมทบทุนไปอีกส่วนหนึ่ง (100 เหรียญสหรัฐฯ หรือประมาณ 3,550 บาท)

  • ธรรมเนียมการพักในวัดนั้น... พระวินัยท่านให้ทำความสะอาดก่อนย้ายออก

ทว่า... วันนี้ผู้เขียนรู้สึกง่วงมากเกิน เลยไม่ได้ทำความสะอาด นับว่า เป็นความบกพร่องอย่างหนึ่งเหมือนกัน

  • ตั้งใจว่า ถ้ามีโอกาสไปพักอีก... จะทำความสะอาดชดเชยให้ (ไม่ทราบว่าเมื่อไหร่)

ขอทำความสะอาดพระเจดีย์ และวัดที่อื่นไปก่อนคงจะดีกว่าอยู่เฉยๆ แน่

    วันอังคารที่ 19 ธันวาคม 2549:

  • เราออกจากวัดตั้งแต่ 05.15 นาฬิกา เพื่อเดินทางกลับเมืองไทย ท่านพระสา แอม และอาจารย์สาเรนไปส่ง เราเดินทางผ่านหมู่บ้านชาวนารอบๆ วัด ชาวบ้านที่นั่นยังใช้เกวียนกันอยู่

จากวัดไปไม่นานก็ผ่านถนนที่นายทุนมาเลเซียรับเหมาก่อสร้าง... เขาทำกันขยันขันแข็งมากตั้งแต่เช้าทีเดียว

  • ผู้เขียนไปกัมพูชาครั้งแรกในปี 2542 ตอนนั้นพนมเปญยังเงียบอยู่เลย

พนมเปญปีนี้มีโรงงานใหม่ๆ เพิ่มขึ้นมากมาย มีบริษัทรักษาความปลอดภัย (รปภ.) แบบที่เราเห็นทั่วไปในเมืองไทยด้วย

  • เราเดินทางผ่านทไมซา (พซา-ทไม = ตลาดใหม่) ที่อาจารย์สาเรนว่า ไม่ใหม่เท่าไหร่... ถึงสถานีขนส่งประมาณ 06.25 นาฬิกา แวะกินก๋วยเตี๋ยวพนมเปญ และเข้าห้องน้ำก่อนเดินทาง

    ภาพที่ 12: พนมเปญยามเช้า... เห็นวงเวียนเป็นปราสาทแบบขอม

    ภาพที่ 13: ตลาดทไม-ซา... ชื่อแปลว่า "ตลาดใหม่" ทว่า...ไม่ใหม่เท่าไหร่ อาจารย์แก้ว สาเรนกล่าวอย่างนั้น

    ภาพที่ 14: ตลาดทไม-ซา... ผู้เขียนไปพนมเปญครั้งก่อนปี 2542 จำได้ว่า ท่านอาจารย์หมอสวน โอสถพามาซื้อของที่นี่

  • ที่ประทับใจมากคือ ที่นี่มีตู้บริจาคกาชาดเขมร... ครั้งก่อนเลยมีโอกาสทำบุญกับกาชาดเขมร

    ภาพที่ 15: ตลาดทไม-ซาดูจะมีศิลปะสมัยอาณานิคมฝรั่งเศส และเป็นตลาดที่สวยมากในสายตาของผู้เขียน

    แนะนำให้อ่าน:

    ข่าวประกาศ:

  • ถ้าไม่มีความผิดพลาดทางเทคนิค...
  • ผู้เขียนจะเดินทางไปทำบุญที่ศรีลังกา วันที่ 20-27 กุมภาพันธ์ 2550
  • ช่วงเวลาดังกล่าวคงจะแวะมาพิมพ์บันทึก หรือตอบข้อคิดเห็นของท่านผู้อ่านได้ครับ...

    แหล่งที่มา:

  • ขอขอบพระคุณท่านพระสา แอม, ท่านอาจารย์แก้ว สาเรน วัดเวฬุวัน พนมเปญ กัมพูชา (เขมร).
  • นพ.วัลลภ พรเรืองวงศ์. จัดทำ > 13 กุมภาพันธ์ 2550.

    เชิญอ่าน:

  • บันทึกย้อนหลังบน Gotoknow ย้อนหลังได้... โดยเลือกจากปฏิทินกิจกรรมด้านขวามือของบล็อก หรือจากป้าย (คำหลัก) ทางขวามือ... คลิกที่ "มีต่อ" ได้ เพราะมีป้ายเยอะเลย
  • บ้านสุขภาพ > http://gotoknow.org/blog/health2you

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 78259
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 2
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (2)

  • น้ำมันแพงมากเลยนะครับ
  • น่าสนใจในการเรียนภาษาอังกฤษที่เรียนเพียงเดือนเดียว สามารถโต้ตอบได้ นับว่าน่าสนใจในกลวิธีการสอนมากเลยครับ
  • มาติดตามอ่านเสมอ
  • ขอบคุณอาจารย์มากเลยครับ

ขอขอบคุณ... คุณบีเวอร์และท่านผู้อ่านทุกท่าน...

  • (1). น้ำมันกัมพูชาดูจะแพงกว่าเรา (40 บาทเมื่อธันวาคม 50)
    (2). น้ำมันพม่า... ก่อนตุลาคม 2548 มีการปันส่วนน้ำมันราคาถูก พอถึงวันปันส่วน... คนจะไปเข้าคิวกันยาว เก็บไปขายต่อตลาดมืด ท่านอาจารย์หมอสันต์เขียนในหนังสือนำเที่ยวว่า นี่เป็นเหตุหนึ่งที่ทำให้ไฟไหม้มัณฑเลย์มากในหน้าร้อน (ตลาดมืดอยู่ตามตึกแถวในเมือง)
    (3). น้ำมันลาว... เข้าพรรษาปี 2549 ตกลิตรละ 38 บาท
    (4). น้ำมันมาเลเซีย... ข่าวหนังสือพิมพ์+ดาวเทียมบอกว่า ถูกกว่าไทย ทำให้สิงคโปร์ต้องใช้กล้องส่อง (endoscopy) วัดระดับน้ำมันขาออก-ขาเข้าว่า คนสิงคโปร์ไปเติมน้ำมันมาเลเซียหรือไม่ คนไทยก็ไปเติมน้ำมันมาเลเซียเหมือนกัน

ภาษาอังกฤษ...

  • เท่าที่จำได้... พระเขมรเรียนบาลีเก่งมาก บาลีใหญ่นี่พระไทยเรียนกันประมาณ 5 ปีจบ
  • พระเขมรเรียน 2 ปีเศษ "ต้องจบ" เพราะทุนเล่าเรียนมีจำกัด เรียนถามท่านพระสา แอมดู... ได้ข่าวว่า ทุนเล่าเรียนตกประมาณเดือนละ 1,000 บาท

แรงจูงใจ...

  • พระภิกษุ-สามเณรเขมรท่านชอบเล่าเรียนมาก โดยเฉพาะการได้เข้ามาเล่าเรียนเมืองไทย พม่า
  • เท่าที่ทราบ... พระเขมรที่จะต่อไปเรียนในพม่าจะเรียนที่วัดท่ามะโอ ลำปางก่อน เนื่องจากมีพระพม่าออกประกาศนียบัตรบาลีใหญ่ และพอหาทางเรียนภาษาพม่าได้

ภาษา...

  • การเรียนภาษาไทยของพระเขมรช่วยให้อ่านตำรา เช่น พระไตรปิฎก-อรรถกถาแปลของไทยได้ ฯลฯ
  • ภาษาอังกฤษก็มีส่วนช่วยในการเรียนต่อมากเช่นเดียวกัน
  • นอกจากนั้นเวลาลูกหลานเขมรอพยพในอเมริกา-ยุโรปกลับไปทำบุญที่เขมร หรือนิมนต์พระเขมรไปแสดงธรรม... บ่อยครั้งต้องใช้ภาษาอังกฤษ

วิธีเรียน...

  • วิธีเรียนภาษาต่างประเทศที่ดี... ได้ยินมาว่า "immersion (= จุ่มลงไปในของเหลว)" เป็นระบบที่ดี
  • ระบบที่ว่าคือ ทำบรรยากาศให้เป็นเหมือนอยู่ในต่างประเทศ ไม่พูดผ่านภาษาแม่ (mother tongue) ถ้าจะแปลให้แปลเป็นภาพ(รูป) หรือภาษาเดียวกัน
  • คนที่เรียนระบบนี้... ห้ามใช้ดิคชินนารีอังกฤษ-ไทย ให้ใช้ดิคชินนารีอังกฤษ-อังกฤษ
  • ครูภาษาอังกฤษสมัยมัธยม (ท่านอาจารย์สุชา ณ พัทลุง) ท่านสอนระบบนี้

พระเขมร...

  • พระเขมรที่วัดเวฬุวันท่านใช้ภาษาต่างประเทศบ่อยมาก
  • เรียนบาลีวันละหลายๆ รอบ...
  • เวลาจะเข้าห้องท่านก็พูดออกเป็นเสียงเบาๆ ทีละหลายๆ ภาษา เช่น (ไทย)"มีใครอยู่ข้างในไหม" แล้วแปลเป็นเขมร "......" ฯลฯ นี่เป็นพระที่หัดภาษาไทย
  • ภาษาอังกฤษก็คงจะทำนองเดียวกัน คือ ใช้บ่อยๆ

ท่านพระ...

  • ท่านพระอาจารย์สมบัติ นันทิโกสันนิษฐานว่า การที่คนอีสานใต้-เขมรส่วนหนึ่งฉลาดมาก... อาจเป็นผลจากการมีเชื้อสายอินเดีย (ต้นตำรับพราหมณ์-ฮินดูที่สร้างปราสาท)
  • พอ.ธงชัย แสงรัตน์สันนิษฐานว่า การที่คนอีสานใต้-เขมรส่วนหนึ่งฉลาดมาก... อาจเป็นผลจากการมีบรรพบุรุษเป็นนักปราชญ์ ศึกษา เล่าเรียน สาธยายติดต่อกันมานาน
  • ท่านพระสา แอมสังเกตว่า คนเขมรเรียนเก่งมาก เวลากองทัพเวียดนามบุก... จะทำลายหนังสือเขมรก่อนเลย

ผมเอง...

  • ผมเชื่อว่า คนเราไม่ว่าจะมีเชื้อชาติ ศาสนาใดก็ตาม... จะฉลาด และเก่งมากได้ด้วยปัจจัยหลายๆ ประการ
  • ปัจจัยสำคัญได้แก่ อาหาร และวัฒนธรรม
  • วัฒนธรรมที่ส่งเสริมให้คนขยัน ประหยัด(ไม่ฟุ้งเฟื้อ ฟุ่มเฟือย) อดทน(ไม่ท้อแท้อะไรง่ายๆ) และบันทึก(เป็นภาษาเขียน)มีส่วนทำให้คนฉลาด และเก่ง...

ขอขอบคุณครับ...