ตอนนั้นลูกสาวคนโต 10 ขวบ  คนที่ 2 ลูกชายสัก 8 ขวบ..ทั้งสองคนร่ำร้องจะเอาจักรยานแบบผู้ใหญ่มาขี่...นัยว่า...จะเป็นพี่โตแล้ว...ไม่อยากขี่แบบเด็กๆ....  

ฉันตัดสินใจซื้อให้ลูก...ต้องสองคัน...เหมือนกันเด๊ะ...ต่างกันแค่สีเท่านั้น...ลูกชายสีฟ้า....ลูกสาวสีเหลือง... “phaesant…. เฟสสัน....จักรยานยุคพัฒนา...ควรค่าแห่งการเลือกใช้”.. ..นั่นคือคำโฆษณาที่ฉันจำได้แม่น  

ลักษณะของจักรยาน...แฮนด์ที่จับต้องก้มตัวลงนิดๆ....ไม่มีที่ซ้อนท้าย...ไม่มีตะกร้าใส่ของข้างหน้า...เวลาไปซื้อของต้องแขวนแฮนด์เอา...นายตั้มลูกชายเคยปั่นไปซื้อไข่ให้แม่...ถุงไข่แกว่งโดนเข่า...แตกซะหลายฟอง

ข้อสำคัญบริเวณอานแข็งมากค่ะ  มันเรียวเล็ก...ขี่แล้วเจ็บเป้า...ผู้ชายขี่น่ะคงไม่เท่าไหร่...แต่ผู้หญิงนี่ซี่...โอย...ทรมานน่าดู...  

ฉันเคยเอาไปขี่.....ซื้อของใช้จุกจิกปากซอย....ต้องขี่ไปยกก้นลอยไปเป็นระยะ...ยิ่งในหมู่บ้านที่อยู่นั้นมีลูกระนาดเยอะค่ะ...ยกก้นลอยเกือบตลอดเส้นทาง  

....สมัยซื้อบ้านใหม่ๆมีเด็กเล็กเกือบทุกบ้าน...เขาเลยทำไว้หลายลูก...ป้องกันรถที่ขับเร็วๆ....

มันก็ดีค่ะตอนลูกเล็กๆ...แต่ตอนนี้เด็กๆโตเป็นหนุ่มเป็นสาวกันแล้ว.....ไอ้เจ้าลูกระนาดมันก็ยังอยู่...ไม่ยักกะเอาออก....ฉันละหน่าย...ต้องมีเทคนิคในการขี่ไม่ให้เจ็บค่ะ  

นี่แหละน้า...ทำไมเวลาซื้อไม่คิดก่อน...กลัวแต่ลูกจะคิดว่ารักไม่เท่ากัน..แต่ไม่ได้คิดว่า....ลูกน่ะคนละเพศ...จักรยานคันนั้น....ไม่เหมาะกับผู้หญิงสักนิด.....  

ตอนนี้เด็กไม่ขี่กันแล้ว...เลยจอดยางแบนแต๊ดแต๋กอดกันอยู่หลังบ้านทั้งสองคัน...น่าสงสาร...  

มีท่านหนึ่ง อ.หมอมาโนช....ท่านสอนฉันขี่จักรยานในบันทึกของท่าน...ฉันประทับใจมากค่ะ ใน http://gotoknow.org/blog/psyche/71143  

...ท่านสอนวิธีการเลือกทักษะการสนทนากับคนไข้ว่า.... เริ่มฝึกไปทีละ 1-2 ทักษะ พอคล่องแล้วที่นี้เขาก็ออกมาเองโดยอัตโนมัติ

 เหมือนกับตอนหัดถีบจักรยานน่ะครับ ใหม่ๆ ก็ถีบไม่คอยคล่องจะฝืนๆ หน่อย แต่สักพักพอถีบคล่องก็เป็นไปโดยอัตโนมัติ แบบว่าใครจอดจักรยานผิดที่ผิดทางเราถีบได้ทีหนึ่งเป็น 6-7 คันเลยล่ะครับ (ฮา)

....ชอบมากค่ะ.. 

.....งานนี้เลยขอ blog tag ท่านอ.หมอมาโนช...ต้นตำหรับ blog tagใน G2K ค่ะ