หลายท่านต้องคิดว่า..ดิฉันไม่ชอบทุเรียนแน่ๆเลย..ใช่ไหมคะ....เดี๋ยวก่อนค่ะ...อ่านให้จบก่อนแล้วค่อยสรุป...
คุณย่าของฉัน ท่านชื่อ “ทุเรียน” ค่ะ...ท่านน่ารัก เป็นผู้หญิงขาวๆ ตัวเล็กๆ ชอบพูดตลกให้หลานๆฟัง...ท่านเสียชีวิตนานแล้วค่ะ
ตอนฉันเรียนพยาบาลที่จุฬาฯ.ท่านมาเยี่ยมคุณอาซึ่งเป็นพยาบาลที่จุฬาฯ ฉันไปพบท่าน ท่านให้เงินแบงค์ 10 บาท เป็นแบงค์เก่า...แล้วย่าก็สอนฉันว่า...
“อย่าดูถูกเงิน 10 บาทที่ย่าให้ไว้แค่นี้...ถ้ารู้จักแบ่งใช้ ติ๋วจะซื้อของที่จำเป็นราคา 2-3 บาทได้หลายชิ้น..ไม่ใช่ซื้อของใหญ่ ราคา 10 บาทได้เพียงชิ้นเดียว”
…ฉันจำคำสอนของย่าได้อย่างแม่นยำค่ะ...แต่ไม่ค่อยได้ทำตาม..แฮ่..แฮ่...
ตอนเล็กๆแม่ให้ฉันนั่งเรือพายไปตามแม่น้ำน้อยที่ จ.อ่างทอง...ไปบ้านปู่-ย่า.....นั่งเรือไปทานทุเรียนไป....ฉันเมาเรือ.....อาเจียนเอาทุเรียนลงแม่น้ำให้ปลากินหมด....จากนั้น....ฉันกับทุเรียนก็ไม่ถูกกัน...
ตอนสามีมาจีบฉันใหม่ๆ....เธอหิ้วทุเรียนมาฝากฉัน...น่ารักซะจริงจริ๊ง...พ่อคุณ....
เราเดินไปกะจะทานด้วยกันริมทะเล บนสะพานที่ทอดเข้าบ้านริมทะเลของ รพ.สมเด็จ ณ ศรีราชา ชลบุรี...โรแมนติคซะ.....
ฉันไม่ได้ทานซักคำ...เธอทานคนเดียวจนหมดลูก...
สุดท้ายถามฉันว่า“ห้องน้ำแถวนี้มีไหมครับ”
ฉันพาเธอไปเข้าห้องน้ำ....เฮ้อ!...ก็ไม่รู้เน๊อะว่าสาวไม่ชอบทุเรียน...เลยทานทุเรียนคนเดียวลูกนึงเลย....จนขี้แตกขี้แตน...
ตอนนี้เวลาเธอซื้อมาทาน...เราจะเล่าเรื่องอดีตให้ลูกฟัง…ลูกๆบอกว่า
“เรื่องเก่า...แม่เล่าครั้งที่ร้อยแล้ว” ลูกๆมักจะว่าอย่างงั้น….แล้วเราก็หัวเราะกัน
ตอนฉันทำงานที่ตึกยมราช5.(เก่า) ของ รพ.จุฬาฯก็เหมือนกัน....พี่เขารัก......ซื้อทุเรียนหมอนทองมาให้ทานเพื่อเลี้ยงต้อนรับน้องใหม่....
“สุดยอดแห่งความอร่อย...และแพงมากเลย...ขอบอก...” พี่ๆเขาว่ากันอย่างนั้น...ฉันถูกขยั้นขยอ..จนต้องลองชิมดู....อืมมม....เนื้อไม่เละ...ไม่เหม็น..ก็อร่อยดี..
..ตอนนี้ฉันพอทานได้บ้าง...ตามขอบๆ..ปลายพูที่แข็งๆ....นิดๆหน่อยๆ...พอให้คนที่ซื้อมาทานรู้สึกดี....แต่ให้ทานเป็นพูๆ...ไม่เอาแน่ค่ะ.....
…..ไม่ชอบทุเรียน...แต่ชอบทุเรียนกวนค่ะ…..
....เกลียดตัวกินไข่...เกลียดปลาไหลกินน้ำแกง...อิ...อิ..
...หมดงานนี้ ขอBlog tag….ท่าน beyondKM....อ.ดร.ประพนธ์ ผาสุกยืดค่ะ...
ในฐานะที่ท่านกับคนที่ซื้อทุเรียนมาจีบดิฉัน สถาบัน ACS (อัสสัมชัญศรีราชา ชลบุรี) ด้วยกัน...
ดิฉันอ่านกติกาแล้ว.....ไม่มีข้อห้ามในการเรียนเชิญท่านผู้ใหญ่เล่นด้วยใช่ไหมคะ....อ.ดร.จันทวรรณ.....
แต่ท่านจะเล่นกับพวกเราไหม๊...รอลุ้นค่ะ...ท่านไม่ค่อยมีเวลา...หากจะไม่เล่นก็ไม่เป็นไรค่ะ...เพียงแต่ดิฉันสนใจท่าน...อยากรู้จักท่านมากขึ้นน่ะค่ะ...
ท่านน่ารัก..ไม่ถือตัว...ประทับใจมากค่ะ
สวัสดียามบ้ายค่ะคุณติ๋ว...
แต่ เอ...เดี๋ยวนึกก่อนว่า เคยกินจนขี้แตกขี้แตนหรือเปล่าค่ะ
ขำกลิ้งเลยค่ะ..คุณติ๋ว
ขี้แตกขี้แตน..ฮา...
สวัสดีค่ะ ^__^
เห็นเรื่อง "ทุเรียน" เลยรีบคลิกเข้ามาอ่านค่ะ
ชอบทุเรียนค่ะ แต่แพ้ทุเรียน กินทีไรปวดหัวมากทุกที ตอนเด็กๆพอกินได้ แต่โตขึ้นก็กินไม่ได้เลย แม้แต่ผลิตภัณฑ์จากทุเรียน เช่น ทุเรียนกวน หรือ ข้าวเหนียวทุเรียนก็กินไม่ได้
เพื่อนที่ทำงานบอกว่า เป็นคนที่สวรรค์สาปค่ะ ของดี แต่กินไม่ได้ ไม่ต่างกับสวรรค์สาปเลย T_T
ไม่ได้กินผลิตภัณฑ์ทุเรียนมานานเป็นปีแล้ว เมื่อเช้าออกเวรดึกมาเห็นเขาขายข้าวเหนียวทุเรียน เห็นแล้วอยากทานมาก อั้นใจไม่ไหว เนี่ยก็ซื้อมา 10 บาทค่ะ ( 1 ถ้วยขนมหวาน)
แล้วได้เรื่องค่ะ ทานเสร็จเมา ปวดหัว สุดท้ายตะกี้ พึ่งพาราเซ็ตไปเลยจนได้
นี่ล่ะน้า.. น่าสมน้ำหน้า รู้ทั้งรู้ว่ากินไม่ได้ แล้วยังหาเรื่อง
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อย่าปล่อยให้กิเลสครอบงำ ค่ะ
T__________T
ไม่ชอบทุเรียนเหมือนกันค่ะพี่ติ๋ว…..หากจำเป็นต้องทาน…ขอหมอนทองแข็งๆ ไม่มีกลิ่น…ไม่ชอบอาหารที่แหยะๆๆ นิ่มๆ เละๆ ค่ะ…….
กลับมาแล้วค๊าฟ
เห็นด้วยกับ พี่แป๋วคับ หมูก็เกลียดทุเรียน
เกลียดทุกอย่างที่กลิ่นแรง
อิจฉาความรัก วัยแรกแย้ม ของเจ๊ติ๋ว จัง
สวัสดีค่ะ ครูอ้อยขา
สวัสดีค่ะ คุณk-jira
โชคดีของ อ.Paew. ค่ะ..
น้องหมูขา
สวัสดีค่ะ คุณแผ่นดิน
สวัสดีก่อนทานข้าวค่ะ คุณกฤษณา
อากาศเย็น ๆ ได้ข้าวเหนียวทุเรียนสักถ้วย ใส่น้ำแข็งเล็กน้อย รับรองว่าอร่อยเหาะ จนต้องซดน้ำหมดถ้วยเลยหละคะ
เมื่อก่อนชอบทุกอย่างที่เกี่ยวกับทุเรียน ข้าวเหนียวทุเรียน ทุเรียนสด ลูกอมทุเรียน ทุเรียนฉาบ ลอดช่องน้ำกะทิทุเรียน โดยเฉพาะทุเรียนกวน ใส่ตู้เย็นแช่ไว้ให้จับตัวเป็นก้อน แล้วเอาออกมาทานทีละคำ ทานเสร็จก็เอาไปแช่ต่อ แล้วก็เวียนเปิด ปิด ตู้เย็นอยู่นั่นแหละ จนกว่าทุเรียนจะหมด
ตอนนี้เริ่มเพลา ๆ ลงแล้วหละคะ แต่เด็ก ๆ ที่บ้านยังชอบทานอยู่ ก็จะใช้วิธีซื้อที่เขาแกะแล้ว แล้วนับเม็ด ให้พอดีคนในครอบครัว จัดสรรโควต้าให้คนละเม็ดเท่านั้น เลิกซื้อทุเรียนแบบเป็นลูกค่ะ
ว่าแต่ว่า ในตู้เย็น ยังมีทุเรียนกวนเหลืออยู่ ขออนุญาตไปเปิดตู้เย็นแป๊บนะคะ
รับรองขอแค่คำเดียว
บ๊าย บาย
สวัสดีค่ะ คุณรัตติยา
ชอบทานทุเรียนค่ะ(มั่ก ๆ)
แต่คนรอบข้างหลาย ๆ คนไม่ทานทุเรียน
ก็เลยพลอยตามใจไม่ทานตาม(แต่อย่าเผลอก็แล้วกัน...เป็นตายร้ายดีก็เป็นไป)
ใช่ๆเนอะพี่อึ่งอ๊อบ หนิงชอบทุเรียนมากเลยค่ะ เลยกลมอย่างนี้ไง แต่ไม่รบกวนคนที่เค้าไม่ชอบเลยมักแอบกินคนเดียวค่า ^__*
สวัสดีค่ะ คุณAjKae
อ้อ...ลืมบอก คุณAjKae...ว่าเปลี่ยนรูปใหม่..ใส่หมวก..เท่ระเบิดค่ะ
คุณน้องอึ่งอ๊อบและคุณน้องหนิงคะ..
เอาหมูไปเลี้ยงคนนึงสิพี่
อ่านแล้วไม่รู้ว่าจะโรแมนติคดี หรือเห็นใจอาจารย์ดีค่ะว่าอาจารย์ไม่กิน แต่ก็ทนนั่งดูอยู่ให้แฟนอาจารย์ทานทุเรียนจนหมดลูก นับถือ นับถือ