ติดต่อ

โลกและชีวิต (13) : โลกกว้างกว่าที่คิด

  โลกกว้างกว่าที่คิด..กว้างใหญ่จนทำให้ฉันรู้สึกราวกับว่าตัวเองยังอ่อนเยาว์ต่อโลกยิ่งนัก  

ทันทีที่ประตูแห่งการเดินทางถูกเปิดออก

ฉันก็ประจักษ์แก่ใจว่า -

โลกนี้กว้าง และกว้างกว่าที่คิด

กว้างใหญ่จนทำให้ฉันรู้สึกราวกับว่า

ตัวฉันเองยังอ่อนเยาว์ต่อโลกกว้างใบนี้ยิ่งนัก

มีสายถนนอีกมากมายที่ฉันยังไม่เคยก้าวผ่าน

มีเรื่องราวมากมายที่ฉันยังไม่เคยมีโอกาสได้สัมผัส

และทักทาย

 

กระนั้น -  ฉันก็ยังเชื่อมั่นว่า 

ตราบลมหายใจยังต้องโลดแล่นอยู่ในโลกกว้างใบนี้

วันเวลาจะช่วยหล่อหลอมทุกสิ่งอย่างที่ฉันพานพบ

ให้ตกผลึกเป็นประสบการณ์อันทรงคุณค่า

และประสบการณ์ทั้งปวงที่มีอยู่

จะช่วยลบล้างความอ่อนเยาว์ให้เลือนหายไปจากตัวฉัน

 

ที่สุดแล้ว - ฉันก็จะสามารถเรียนรู้

และเข้าใจความเป็นจริงของโลกและชีวิตมากกว่าวันที่ผ่านล่วงมา

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 77745, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 16, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (keywords) #ลำนำ โลกและชีวิต

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (16)

  • โลกกว้างกว่าที่เราคิดไว้เสมอครับ
  • บางทีเราอาจอยู่ในกรอบหรือกะลาคงต้องเอากรอบหรือกะลาออก
  • คงได้เห็นอะไรดีๆอีกมาก
  • ว่าแต่ว่าคนชื่อเจี๊ยบนี่ชื่อคุ้นๆๆนะครับ
  • สวัสดีครับอาจารย์ขจิต
  • ใช่ครับ...เราต่างเคยมีและเคยถูกกะลาครอบไว้กันทั้งนั้น  บ้างหลุดพ้นออกมา บ้างก็ยังไม่หลุดพ้น
  • ส่วนคนชื่อเจี๊ยบ..เป็นเพื่อนสนิท สมัยเรียนมหาวิทยาลัย ที่ผมไปขอให้เขามาช่วยดูแลบ้านและลูกให้ครับ...(ฮา)
อ่านแ้ล้วนึกว่า นิสิตเป็นคนเขียนข้อความเหล่านี้ครับ
อาจเป็นเพราะอยู่ในแวดวงกลุ่มนิสิต เลยสัมผัสความรู้สึกของนิสิตอย่างเต็มที่เลยรึเปล่าหนอ

เอ หรือว่า เขียนให้ใคร
หยิบความรู้สึกของใครมาถ่ายทอดหนอ....

ผมรู้สึกเหมือนคุณบอนครับ ความจริงวัยของการเป็นนิสิต นักศึกษา มันมีคำถามมากมายที่เราสงสัย ตอบได้บ้าง ไม่ได้บ้าง คุณแผ่นดินได้คลุกคลีกับวงการนิสิตนักศึกษา และยังไม่เหนื่อยหน่ายกับสถานการณ์สังคม ผมก็ขอเป็นกำลังใจให้ (และขอรับกำลังใจไปพร้อมๆ กันนะครับ)

paew
เขียนเมื่อ 
โลกกว้างมากกก....ความหลากหลายทางชีววิทยายิ่งหลากหลาย.....ชีวิตคนที่ว่าหลากหลายแล้ว ยังเป็นเพียงส่วนที่น้อยนิดมากเมื่อเทียบกับชีวิตที่หลากหลายของสิ่งมีชีวิตทั้งหมดบนโลกใบนี้..............ชีวิตทั้งชีวิต เกิดจนตาย ยังไม่สามารถเรียนรู้ได้หมด...เราจึงควรเลือกเรียนเฉพาะสิ่งที่มีคุณค่าต่อ ตน ครอบครัว ชุมชน สังคม ประเทศ โลก........อีกมุมมองนะค่ะ
  • สวัสดีครับ
    P
  • เรื่องนี้เขียนเอง,  แต่เขียนขึ้นจากมุมมองของการให้คำปรึกษาแก่นิสิต  ซึ่งผมมักจะมีนิสิตเข้ามาพูดคุยพบปะนานาเรื่องอยู่อย่างไม่ขาดสาย  บางวันจนแทบไม่ได้ทำงานเลยก็มี
  • บันทึกนี้  ก็เกี่ยวข้องกับบันทึก่อนนั้นของคุณบอนนั่นแหละ ครับ... เรานึกอะไร ก็เขียน  คิดและถ่ายทอดออกมา  ส่วนสาระประโยชน์นั้นมีอยู่กับเราเป็นแน่  แต่สำหรับผู้อื่นก็ขึ้นอยู่กับว่า ผู้เสพจะเลือกเสพในมุมใดเป็นสำคัญ
nutim
เขียนเมื่อ 
  • โลกกว้างหนทางที่เดินยังอีกยาวไกล นู๋ทิมก็เดินค้นหาไปเรื่อยๆ ไม่รีบไม่ร้อน แวะข้างทางเก็บดอกไม้บ้างก็มีความสุขดีบางครั้ง  บางครั้งก็โดนหนามตำเอาบ้าง เจ็บค่ะ  แต่ไม่ถอยหรอกค่ะ ถ้าถอยที่ผ่านมาก็เท่ากับเราเจ็บฟรีไม่ยอมหรอกค่ะ เหนื่อยก็หยุดพัก หายเหนื่อยก็เดินต่อไป ยังมีอะไรๆอีกมากมายหลากหลายให้ค้นหา.....เข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้างก็ไม่ได้คาดหวังอะไรเต็มร้อยหรอกค่ะ...เป็นไงคะสาวห้าวที่โรแมนติค...ฮา
  • สวัสดีครับ...
    P
  • นิสิตนักศึกษาคือวันวัยการแสวงหา...โชคดีที่ผมมีเวทีชีวิตคลุกคลีอยู่กับคนหนุ่มสาวจึงพอเข้าใจปรากฏการณ์ห้วงคิดของพวกเขาอยู่บ้าง
  • ขอบคุณครับ...และจะเป็นกำลังใจให้เสมอไป
  • โลกกว้างกว่าที่เราคิด  แถมด้วยหลายเส้นทางเหลือเกิน
  • โลกกว้างกว่าที่เราคิด  แถมด้วยมีคนหลงทางอย่างมากมายเหลือเกิน 

 

  • ขอบคุณ
    P
    อ. paew
    มากครับ
  • และชีวิตจริงเราก็จำเป็นจริง ๆ ที่จะต้องเลือกในสิ่งที่มีคุณค่าต่อเรา ต่อคนที่เรารัก และสังคมที่เรารัก
  • และไม่ลืมที่จะเรียนรู้คนอื่น  เรียนรู้เพื่อการอยู่ร่วม มิใช่เรียนรู้เพื่อการเอาเปรียบผู้อื่น...
  • ผมเชื่อว่าอาจารย์ได้ท่องโลกและชีวิตมายาวนานแล้วและเข้าใจโลกและชีวิตเป็นอย่างดีแล้วเช่นกัน
  • ขอบคุณครับ คุณ นู๋ทิม nutim
  • ทัศนะของอาจารย์คล้ายกับที่ท่านคานทีกล่าวไว่ว่า  "จงเดินหน้าไปช้า ๆ  แต่อย่าถอยหลัง"
  • สวัสดีครับอาจารย์
    P
  • ผมสุขใจทุกครั้งที่ได้รับการเติมเต็มแนวคิดจากอาจารย์  สั้น ๆ กระชับ  แต่มีพลัง
    ขอบคุณครับ
โก๊ะ
IP: xxx.188.3.160
เขียนเมื่อ 
โลกกว้างกว่าที่เราคิดจริงๆค่ะ..บางครั้งเราก็เดินหลงทางไปด้วยเพราะความเยาว์วัย..หลายครั้งหลายครา...แต่ก็ไม่เคยท้อ..และพยายามหาทางเดินต่อที่ถูกต้องต่อไป..จนวันนี้..วันเวลาล่วงผ่านมาก็นานพอดู..แต่ก็ยังมีบ้างที่เหมือนว่ากำลังจะหลงทาง..เพียงแต่รู้ได้เร็วกว่าแต่ก่อน..ส่วนหนึ่งนั้นต้องยอมรับว่ามาจากประสบการณ์ที่ได้รับมีบทเรียนที่นำมาใช้...เห็นด้วยกับอาจารย์เม็กดำ1ค่ะ...ต่อไปต้องพยายามจะไม่หลงทางอีกค่ะ...เพราะว่าเสียเวลาใช่มั๊ยคะ
  • สวัสดีครับคุณโก๊ะ
  • โบราณพูดไว้  หลงทางเสียเวลา...
  • ช้าไปบ้างก็คงไม่เป็นไรนะครับ..ขอเพียงอย่าหลงทาง  สำคัญคือการนำประสบการณ์มาใช้อย่างรู้คุณค่า
  • ขอบคุณครับ,  ขอให้มีกำลังใจ ไฟฝันในการใช้ชีวิต
นิสิตนักศึกษาคือวันวัยการแสวงหาเอกลักษณ์......ตนเองและอื่น ๆ อีกมากขอยกมือสนับสนุนค่ะ
  • สวัสดีครับ อาจารย์อัมพร
  • ผมเชื่อว่าอาจารย์เข้าใจในวิถีนิสิตดีอยู่แล้ว  เพราะคร่ำหวอดกับการดูแลนิสิตมายาวนาน
  • ขอบคุณครับ