โลกกว้างกว่าที่คิด..กว้างใหญ่จนทำให้ฉันรู้สึกราวกับว่าตัวเองยังอ่อนเยาว์ต่อโลกยิ่งนัก
ทันทีที่ประตูแห่งการเดินทางถูกเปิดออก
ฉันก็ประจักษ์แก่ใจว่า -
โลกนี้กว้าง และกว้างกว่าที่คิด
กว้างใหญ่จนทำให้ฉันรู้สึกราวกับว่า
ตัวฉันเองยังอ่อนเยาว์ต่อโลกกว้างใบนี้ยิ่งนัก
มีสายถนนอีกมากมายที่ฉันยังไม่เคยก้าวผ่าน
มีเรื่องราวมากมายที่ฉันยังไม่เคยมีโอกาสได้สัมผัส
และทักทาย
กระนั้น - ฉันก็ยังเชื่อมั่นว่า
ตราบลมหายใจยังต้องโลดแล่นอยู่ในโลกกว้างใบนี้
วันเวลาจะช่วยหล่อหลอมทุกสิ่งอย่างที่ฉันพานพบ
ให้ตกผลึกเป็นประสบการณ์อันทรงคุณค่า
และประสบการณ์ทั้งปวงที่มีอยู่
จะช่วยลบล้างความอ่อนเยาว์ให้เลือนหายไปจากตัวฉัน
ที่สุดแล้ว - ฉันก็จะสามารถเรียนรู้
และเข้าใจความเป็นจริงของโลกและชีวิตมากกว่าวันที่ผ่านล่วงมา
อ่านแ้ล้วนึกว่า นิสิตเป็นคนเขียนข้อความเหล่านี้ครับ
อาจเป็นเพราะอยู่ในแวดวงกลุ่มนิสิต เลยสัมผัสความรู้สึกของนิสิตอย่างเต็มที่เลยรึเปล่าหนอ
เอ หรือว่า เขียนให้ใคร
หยิบความรู้สึกของใครมาถ่ายทอดหนอ….
ผมรู้สึกเหมือนคุณบอนครับ ความจริงวัยของการเป็นนิสิต นักศึกษา มันมีคำถามมากมายที่เราสงสัย ตอบได้บ้าง ไม่ได้บ้าง คุณแผ่นดินได้คลุกคลีกับวงการนิสิตนักศึกษา และยังไม่เหนื่อยหน่ายกับสถานการณ์สังคม ผมก็ขอเป็นกำลังใจให้ (และขอรับกำลังใจไปพร้อมๆ กันนะครับ)
โลกกว้างมากกก….ความหลากหลายทางชีววิทยายิ่งหลากหลาย…..ชีวิตคนที่ว่าหลากหลายแล้ว ยังเป็นเพียงส่วนที่น้อยนิดมากเมื่อเทียบกับชีวิตที่หลากหลายของสิ่งมีชีวิตทั้งหมดบนโลกใบนี้…………..ชีวิตทั้งชีวิต เกิดจนตาย ยังไม่สามารถเรียนรู้ได้หมด…เราจึงควรเลือกเรียนเฉพาะสิ่งที่มีคุณค่าต่อ ตน ครอบครัว ชุมชน สังคม ประเทศ โลก……..อีกมุมมองนะค่ะ
ขอบคุณครับ
โลกกว้างกว่าที่เราคิดจริงๆค่ะ..บางครั้งเราก็เดินหลงทางไปด้วยเพราะความเยาว์วัย..หลายครั้งหลายครา…แต่ก็ไม่เคยท้อ..และพยายามหาทางเดินต่อที่ถูกต้องต่อไป..จนวันนี้..วันเวลาล่วงผ่านมาก็นานพอดู..แต่ก็ยังมีบ้างที่เหมือนว่ากำลังจะหลงทาง..เพียงแต่รู้ได้เร็วกว่าแต่ก่อน..ส่วนหนึ่งนั้นต้องยอมรับว่ามาจากประสบการณ์ที่ได้รับมีบทเรียนที่นำมาใช้…เห็นด้วยกับอาจารย์เม็กดำ1ค่ะ…ต่อไปต้องพยายามจะไม่หลงทางอีกค่ะ…เพราะว่าเสียเวลาใช่มั๊ยคะ
นิสิตนักศึกษาคือวันวัยการแสวงหาเอกลักษณ์……ตนเองและอื่น ๆ อีกมากขอยกมือสนับสนุนค่ะ