• การลดน้ำหนัก แม้หลักการจะง่ายๆ เหมือนแก่นของธรรมะ แต่เวลาปฏิบัติก็จะยากเหมือนกันนะ  นอกจากต้องหมั่นศึกษา หมั่นปฏิบัติ  ยังต้องอาศัยความตั้งใจและกำลังใจอย่างมาก  มีอุปสรรคหลายอย่างเหมือนมีมารมารังควาญยังงั้นแหละ  การสนับสนุนและกำลังใจจากพรรคพวกเพื่อนฝูง  ครอบครัวก็เป็นสิ่งที่สำคัญมาก
  • บางคนพอจะเริ่มลดน้ำหนัก พรรคพวกเพื่อนฝูง โดยเฉพาะอย่างยิ่งทางบ้าน  นอกจากไม่ให้กำลังใจแล้วยังหัวเราะเยาะเสียอีก แล้วอย่างนี้จะสำเร็จได้อย่างไร ?
  • พอเริ่มลดน้ำหนัก ต้องควบคุมอาหาร  ออกกำลังกายและปรับเปลี่ยนพฤติกรรม  ถ้าไม่เข้าใจก็อาจจะคิดว่าบ้าหรือเพี้ยนไปแล้ว ที่เคยกินก็ไม่กิน อยู่สบายๆ ก็ดีแล้ว ทำไมต้องไปเดิน ไปวิ่ง ไปเต้นให้เหนื่อยเปล่าๆ    
  • ตอนเริ่มต้นลดน้ำหนัก ทางบ้านให้กำลังใจดีมาก ทุกคนเข้าใจและสนับสนุน ไม่มีใครบ่นว่าตอนเย็นๆ หายไปไหน ทำไมไม่อยู่บ้าน(ไปวิ่งน่ะครับ) ไม่ดื่มน้ำอัดลม  ไม่กินของขบเคี้ยว ทำไมต้องเลิกซื้อเข้าบ้านด้วย  ตรงกันข้ามกลับจะคอยเตือนให้ไปวิ่งออกกำลัง  เตือนเวลากินมากหรือกินจุกจิก  มื้อเย็นคุณแม่กับลูกสาวก็จะคอยตักข้าวให้น้อยลงๆ  คอยทักว่ารูปร่างดีขึ้นแล้วนะ  พยายามหน่อย
  • ใหม่ๆ พรรคพวกเพื่อนฝูง ก็คงเบื่อๆ เซ็งๆ เหมือนกัน แต่ก็ไม่เห็นมีใครบ่น (หรือจะกลัวเรา น้ำหนักตั้ง 90 กก.)  เพราะนิสัย กิจวัตรประจำวันเริ่มเปลี่ยน แต่ก็ไม่รบกวนใคร  พรรคพวกเพื่อนฝูงชวนไปหาอะไรกิน ไปนั่งฟังเพลง ก็ไปบ้าง ไม่ไปบ้าง บางทีไปแต่ก็อยู่สักพักก็กลับ (เดิมเป็นคนชวนเสียเองและไม่ค่อยยอมให้ใครกลับก่อน) 
  • ลดน้ำหนักได้สักพักใหญ่ๆ  น้ำหนักลดไปมากพอสมควร  รูปร่างดีขึ้นมาก  พรรคพวกเพื่อนฝูงเริ่มถามว่าทำยังไง  เล่าให้ฟังบ้างซิ  บางคนก็เริ่มทำตามก็ได้ผลดีพอสมควร  แต่ส่วนมากก็ยังเป็นประเภท  รู้ แต่ไม่ทำ
  • ที่บ้านพอเห็นได้ผลดีก็เริ่มทำตาม เริ่มควบคุมอาหาร ตอนเย็นๆ ก็จะคอยตามไปออกกำลังกายด้วย (หรือจะตามไปคุมเพราะหล่อขึ้นก็ไม่รู้) นี่ก็ลดลงไป 5-6  กก. แล้วเหมือนกัน  ถ้าไม่เลิกซะก่อนอีกปีสองปีคงจะสวยเหมือนตอนเป็นสาวๆ ฮา....