GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ส่งมอบความลับสู่โลกไซเบอร์

ข้อแตกต่างระหว่าง "ความลับ" กับ "ของลับ" คือ ความลับเมื่อบอกออกไปแล้วมันไม่ลับอีกต่อไป ส่วนของลับยังคงเป็นของลับอยู่ไม่ว่าจะเปิดเผยออกไปกี่ครั้งก็ตาม ฮ่า ฮ่า

ขอบคุณคุณหมอมัทนาที่กรุณา tag ผมมา ทำให้ผมมีเรื่องที่จะเขียนต่อครับ

ความลับห้าประการที่อยากเปิดเผยมีดังนี้

ข้อแรก เป็นคนติดปากกาครับ มีปากกาที่พกติดตัวใช้เขียนประจำ เป็นปากกาหมึกซึม เส้นใหญ่สีดำ ยี่ห้อ Parker ครับเริ่มใช้หมึกซึมตั้งแต่อยู่ปีสอง โดยการแนะนำของเพื่อนที่ชื่อ ทพ.ภาณุ สุภัทราวิวัฒน์ (ปัจจุบันเป็นอาจารย์ อยู่ที่ คณะทันตแพทยศาสตร์ ม.อ.) พอปีสามก็ซื้อปากกาด้ามนี้ แล้วก็ใช้เรื่อยมาจนกระทั่งบัดนี้ สิบสามปีแล้ว การเขียนหนังสือด้วยปากกาหมึกซึมด้ามนี้เป็นความรื่นรมย์อย่างหนึ่งของชีวิตผมครับ

ข้อสอง เป็นคนชอบเพลงที่ไม่ฮิต, ชอบเพลงสุนทราภรณ์ และชอบเพลงที่ใช้สัมผัสยาก

ยกตัวอย่างเพลงที่ชอบ เช่น เพลงที่คุณเลิศ ประสมทรัพย์ กับ คุณศรีสุดา รัชตะวรรณ ร้อง ที่โปรดมากคือ สวรรค์สวิง กับบ้านเรือนเคียงกัน, ผมมักจะชื่นชมครูเพลงที่สามารถแต่งเพลงด้วยสัมผัสสระยากๆ ลองคลิกเข้าไปฟังเพลงบ้านเรื่อนเคียงกันดูนะครับ

http://www.mousetak.com/th/song/list_songonartist.php?ArtistID=1099&Over=5&PageShow=8

สัมผัสเสียง เอียง เอียว อาง หาฟังยากนะครับ เพลงปัจจุบันมีแต่สัมผัสเสียง ไอ อา 

สุดยอดเพลงสัมผัสยากในดวงใจต้องเพลงนี้ครับ ผลงานของครู ลพ บุรีรัตน์ (ถ้าจำผิดขออภัย) "เพลงรักบ้านทุ่ง"

ลองคลิกเข้าไปดูความแพรวพราวในการใช้คำสัมผัสยาก

http://postjung.com/song.php?id=6322&sc=583288

นอกจากนี้อีกหลายสิบเพลงของ ครูไพบูลย์ บุตรขัน ก็อยู่ในดวงใจตลอดมาครับ

ประโยคที่มักจะบอกภรรยาเวลาได้ฟังเพลงในลักษณะนี้คือ ถ้าชั้นแต่งเพลงได้แบบนี้ได้ แม้ตายก็ยอม

ความลับข้อที่สาม ต่อเนื่องจากข้อสอง ผมจำเนื้อเพลงได้แม่นมาก ในขณะที่ความจำด้านอื่นๆ โดยเฉพาะเรื่องเส้นทางไม่เอาไหนเลย

เนื้อเพลงที่จำได้มักจะเป็นเพลงสุนทราภรณ์ สุรพล สมบัติเจริญ คาราวาน คาราบาว เพลงลูกทุ่งยุคก่อนๆ รวมๆ กันผมว่าน่าจะจำเนื้อเพลงได้ถึงหนึ่งพันเพลง

ข้อที่สี่ ร้อยละเจ็ดสิบของหนังสือที่ซื้อมาอ่านไม่จบเล่ม, ร้อยละสิบของหนังสือที่ซื้อมายังไม่เคยเปิดอ่านเลย แต่ก็เป็นคนชอบซื้อหนังสือเป็นชีวิตจิตใจ

ข้อสุดท้าย พิมพ์ดีดทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษระบบสัมผัสได้อย่างคล่องแคล่ว ยกเว้นเวลาพิมพ์ตัวเลข ไม่สามารถจำตำแหน่งตัวเลขบนแป้นพิมพ์แถวบนสุดได้ ต้องใช้แป้น number pad ที่อยู่ทางขวามือทุกที

ข้ออนุญาตส่งต่อให้อีกห้าท่านที่อยากรู้จักเพิ่มขึ้นครับ

1.คุณณัชร

2.คุณหมอชาตรี

3.คุณจตุพร

4.คุณ tanu

5.คุณหมอชุมพล

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 77380
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 4
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (4)

สัวสดีครับ

เหมือนผมเลย ชอบเพลงเก่า ๆ ประมาณว่า ถ้าไม่เห็นหน้าจะคิดว่า ต้องแก่แล้วแน่ๆเลย ผมก็เริ่มฟังเพลงลูกกรุงก่อนและเก่าลงเรื่อย ๆ จนถึงเพลงสุนทราภรณ์ แต่ไม่ถึงขนาดว่าฟังเพลงไทยเดิมหรอกนะครับ

เรื่องของหนังสือก็เหมือนกันครับ ชอบเก็บเป็นของตัวเองแต่ก็อ่านนิดหน่อย แต่ก็อ่านทุกเล่ม แต่ไม่จบซักแล้วเลย 

ยินดีที่ได้รู้จักคุณอุทัยนะครับ

เราทำงานใกล้ๆ กันนะครับ

ที่ทำงานผมอยู่ มธ ศูนย์รังสิตครับ

คงได้แวะเข้าๆ ออกๆ ไปๆ กลับๆ ระหว่างธรรมศาสตร์ กับที่เรียนที่ ออสเตรเลียครับ

มีโอกาสคงได้เจอกันครับผม

  • ชอบเพลงเก่า + เนื้อร้องเพราะเหมือนกันครับ
  • ชอบเรื่องความลับกับของลับมากเลยครับ :>
  • ใช้แล้ว ปากกาหมึกซึม แท่งนั้น เป็น identity พี่ได้เลยนะ
  • เรื่องสัมผัส เห็นด้วยมากๆ พี่พูดเหมือนพ่อมัทเลย เพลงสุนทราภรณ์นี่พ่อเปิดทุกวันตอนเช้า ระหว่างเรียกลูกทุกคนอาบน้ำจนทานข้าวเช้าเสร็จ
  • สวรรค์สวิง นี่ big band น่าเต้นรำมาก ฟังตอนเด็กกับฟังตอนนี้ ได้คนละอารมณ์ดีค่ะ
  • ขอบคุณที่แนะนำ link ฟังเพลงค่ะ
  • ความลับข้อ 4 นี่ แก้ไม่หายเหมือนกัน