แม่บ้านจำเป็น : ความวุ่นวายอันรื่นรมย์ของผมในห้วงเวลานี้

แผ่นดิน
  นี่มิใช่บทบาทสมมุติ หากแต่เป็นบทบาทจริงที่ผมต้องรับผิดชอบ หลังจากเดิน ๆ เฉียด ๆ บทบาทนี้มาบ่อยครั้งแล้ว   

 ผมกำลังรับหน้าที่บทบาทใหม่อย่างตื่นเต้น  ระคนขำ ๆ  ผสมผสานกับบรรยากาศความวุ่นวายเล็ก ๆ  แต่ทุกอย่างก็อยู่ในห้วงของความสุข  นั่นก็คือ  ผมกำลังพลิกโฉมตนเองจากคุณพ่อบ้านมาเป็น คุณแม่บ้าน  ดูแลเจ้าตัวเล็ก แผ่นดินและแดนไท  แทนคุณแม่บ้านตัวจริงที่เดินทางไปราชการ

นี่เป็นครั้งแรกและคืนแรกที่ผมจะต้องรับผิดชอบพวกเขาโดยปราศจากเพื่อนชีวิต   

ผมตื่นเต้นกับบทบาทนี้มาก  คิดตระเตรียมยุทธวิธีและกลยุทธ์ต่าง ๆ มาร่วม 2 วันว่าจะรับศึกนักรบรุ่นเยาว์ทั้งสองด้วยกระบวนยุทธใดบ้าง  เพราะทุกครั้งหากเพื่อนชีวิตต้องไปราชการ  ผมจำต้องพึ่งบารมีคุณแม่อยู่อย่างไม่ว่างเว้น  

ผมพยายามแย็บ ๆ  เจ้าตัวน้อยทั้งสองว่าคุณแม่จะต้องไปราชการ 2 วัน  พวกเขาทั้งสองจะต้องกิน นอน วิ่งเล่นตีลังกาอยู่กับผมเท่านั้น  โดยแรก ๆ ก็เห็นแววตาพวกเขางง ๆ  มีท่าทีไม่เข้าใจอย่างชัดเจน  แต่แผ่นดินผู้เป็นพี่ดูจะรับรู้และเข้าใจได้รวดเร็ว  พร้อมทำหน้าที่ช่วยสื่อสารกับน้องแดนไทแทนผมได้อย่างดีเยี่ยม

และทันทีที่เจ้าแดนไทรับรู้และเข้าใจ  กลับกลายเป็นว่าเรื่องดังกล่าวกลายเป็นเรื่องสนุกและตื่นเต้นสำหรับเขามาก  ...  แต่ลึก ๆ ผมกลับสั่นไหวไม่หายว่าจะงัดกลเม็ดใดดีมาจัดการพวกเขาให้อยู่มัด

นี่แหละครับ,  สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น  ดูแลเด็กเหมือนจับปูใส่กระด้ง  บทบาทของแม่บ้านทั้งความเป็นแม่บ้านประจำครัวมาถึงแม่ของลูกและไม่นับภรรยาของสามีมันช่างดูจะเต็มไปด้วยเวลาที่ต้อง ทำเวลา  อย่างน่าเห็นใจ

   

ผมเร่งรีบไปรับเจ้าตัวน้อยมาจากโรงเรียนก่อนเที่ยง  เพราะวันนี้โรงเรียนให้ไปรับก่อนเวลา  เนื่องจากเกรงว่ามีพิธีเปิดการแข่งขันกีฬานักเรียนนักศึกษาแห่งประเทศไทย  อาจส่งผลให้การจราจรติดขัด  ด้วยเหตุนี้ทั้งสองจึงใช้ห้องทำงานของสำนักงานเป็นลานโล่งอันกว้างขวางในการวิ่งเล่น  ไล่จับ  มุดโต๊ะ ลากเก้าอี้อย่างสนั่นหวั่นไหว    

ตกเย็นผมพาพวกเขาจับจ่ายของกินและอาหารเย็นในตลาดน้อย  จากนั้นหอบหิ้วกระเป๋านักเรียน  ถุงอาหาร  กระเป๋าเอกสารตนเองพะรุงพะรังพากลับมาที่พัก  หลอกล่อให้พวกเขากินข้าว  อาบน้ำ  เล่นสนุกโลดโผนตามประสาเด็กผู้ชาย  พร้อมทั้งนั่ง ๆ นอน ๆ ตอบคำถามจิปาถะนานเรื่องที่พวกเขาสรรหามาถามอย่างต่อเนื่อง และไม่รู้สึกเหนื่อยกับการสงสัยโน่น สงสัยนี่...

   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มิหนำซ้ำคืนนี้ยังขู่บังคับว่าพวกเขาจะต้องดูรายการ ชิงร้อยชิงล้าน  เสียก่อนจึงจะยอมเข้านอน  เพราะถ้าคุณแม่บ้านอยู่ด้วยพวกเขาแทบจะไม่มีโอกาสได้ดูรายการนี้เลย    แม้กระทั่งขณะนี้ที่ผมกำลังเขียนบันทึกอยู่นี้เขาทั้งสองก็ยังสวมนวมมวยขนาดเล็กปีนป่าย ต่อยเตะผมอยู่อย่างสนุกมือ  และกำชับให้ชงนมให้ดื่มอยู่ถี่ครั้ง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมกล้าบอกอย่างไม่อายว่าโดยปกติผมไม่คุ้นชินกับภารกิจเหล่านี้  บทบาทเด่นที่ได้รับอย่างไม่มีใครเทียมก็คือการเป็นเครื่องเล่นสำหรับพวกเขาเท่านั้น  ส่วนภารกิจการกิน การนอนต้องยกให้คุณแม่บ้านผู้ชำนาญการเพียงสถานเดียว  จนผมเองก็พูดเสมอว่า  ลูกจะคิดถึงพ่อเมื่อเวลาต้องการเพื่อนเล่น  แต่เวลากินนอน หรือแม้แต่เจ็บไข้ได้ป่วยพวกเขาจะโหยหาการพึ่งพิงอกอุ่นของแม่เป็นอันดับแรก</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มันเป็นเรื่องสัญชาตญาณความเป็นแม่ที่ผมยอมรับและยกย่องมาแต่ไหนแต่ไร และเป็นการยอมรับด้วยน้ำใสใจจริง  ทั้ง ๆ ที่ก่อนนี้ในวิถีครอบครัวผมเองแทบไม่ได้ทำอะไร  ราวกับติดยึดอยู่กับระบบชายเป็นใหญ่</p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">บัดนี้ ห้วงนี้และวินาทีนี้ผมประจักษ์แจ้งแล้วว่าจากห้องครัวมาสู่ห้องนอนและโลกการทำงานของแม่บ้านของผม (หรือแม้แต่แม่บ้านของหลายท่าน)  ช่างจุกจิก วุ่นวาย และเต็มไปด้วยการจัดการกับเวลาเป็นยิ่งนัก..  (ไม่รวมเวลาที่พวกเธอต้องแต่งเนื้อแต่งตัว)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>ผมกำลังวางแผนให้พวกเขาเข้านอน  วางแผนอาบน้ำ แต่งตัว  กินมื้อเช้า  ส่งขึ้นรถไปโรงเรียนและรอรับกลับมาช่วงเย็น รวมถึงการพาวิ่งเล่น กินข้าวมื้อเย็น อาบน้ำ ดูทีวีเข้านอน  …และรอให้แม่บ้านตัวจริงมารับหน้าที่นี้ไปอีกครั้ง   </p><p> </p><p>นี่มิใช่บทบาทสมมุติ  หากแต่เป็นบทบาทจริงที่ผมต้องรับผิดชอบ หลังจากเดิน ๆ เฉียด ๆ บทบาทนี้มาบ่อยครั้งแล้ว  มันช่างเป็นความตื่นเต้น และวุ่นวายเหลือเกิน    แต่เป็นความวุ่นวายที่เต็มไปด้วยความสุข...</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แม้กระทั่งบัดนี้,  ท่านได้ยินหรือเปล่าครับว่าตอนนี้เสียงของเจ้าตัวเล็กทั้งสองยังกระหึ่มก้องห้องพักอย่างต่อเนื่อง  ผมจะพาเขาเข้านอนด้วยวิธีใดดี….</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่คงเริ่มจากการปิดบันทึกนี้ เพื่อไปกกกอดพวกเขาแทนแม่บ้านดูสักยก  และภาวนาให้เขาเข้านอนอย่างไม่งอแง  และฝันดีเหมือนทุกคืนที่ผ่านมา</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>นี่คือการปิดบันทึก  เพื่อนำไปสู่การเปิดบันทึกอื่น ๆ อีกครั้ง หลังจากห่างเหินมาเนิ่นนานแล้ว...    </p><p></p>

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน pandin

คำสำคัญ (Tags)#เปลือยความสุข คนของความรัก โลกและชีวิต

หมายเลขบันทึก: 77015, เขียน: 07 Feb 2007 @ 21:55 (), แก้ไข: 06 Sep 2013 @ 17:48 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 16, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (16)

"น่ารัก"มากครับ ผมนึกภาพตาม คงวุ่นวายน่าดู

ให้กำลังใจครับคุณพ่อ

nidnoi
เขียนเมื่อ 
ว๊าว....
ลูกชายน่ารักมากเลย
โดยเฉพาะเจ้าหนูน้อยผมเปียนั่นน่ะ
...
อย่างนี้ต้องให้คุณแม่ไปราชการบ่อยๆ  คุณพ่อจะได้เก่งขึ้นๆๆๆๆๆ  เนอะ
  • ความรักความอบอุ่น  เป็นต้นทุนที่ล้ำค่า  ครับ
  • 16  -  18   กุมภาพันธ์   2550   เรียนเชิญคุณแผ่นดิน   ร่วมกิจกรรมค่ายกับเด็กๆ ที่เม็กดำ โดยมี ท่าน  ขจิต   ฝอยทอง  เป็นวิทยากรหลัก
  • อยากให้เด็กๆที่เม็กดำ  มีโอกาสได้เรียนรู้กับท่านแผ่นดิน  ด้วยครับ
Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

(^_____________^)

น่ารักมากค่ะ..ทั้งคุณลูกและคุณพ่อค่ะ...พี่ๆ ป้าๆ น้าอา..blogger ถือธงเชียร์อยู่ค่ะ...ว่าแต่ว่าคุณแผ่นดินโดน tag แล้ว...ยังไม่เล่าความลับเลยค่ะ...

มาทวงค่ะ...อยากอ่านความลับค่ะ...555....เป็นโรคจิตอยากรู้ความลับของคนอื่นค่ะ...ไม่หลับไม่นอน...แล้วกันค่ะวันนี้....(พูดเล่นค่ะ...เดี๋ยวนางซินต้องเข้านอนตอนหกทุ่มค่ะ...)

คุณแผ่นดิน...ส่งภาพ 2 หนุ่มมาให้เราอิจฉาเล่น ให้กำลังใจคุณพ่อนะคะ
  • ขอบคุณครับคุณเอก
  • รูปใหม่ ผมว่าบุคลิกเหมือนเดิม  ต่างแต่เพียงสีเสื้อเท่านั้น...(ดูดี ครับ)
  • วุ่นวายน่าดูครับ แต่ก็สนุกตื่นเต้นไปอีกแบบ...คืนนี้ไม่งอแง  .. ไม่ร้องไห้  ประสบความสำเร็จเกินคาด...
  • พรุ่งนี้ยังไม่รู้จะออกหัวออกก้อย..
  • สวัสดีครับคุณ
    P
  • ขอบคุณครับสำหรับกำลังใจแต่ถ้าแม่บ้านไปราชการบ่อย ๆ เห็นทีผมจะหัวฟูเป็นแน่
  • กระนั้นก็มีความสุขดีครับ...
  • เจ้าแดนไท คนไว้ผมจุก  เป็น "ไอ้หนุ่มชุมชน" ขวัญใจของชาวบ้านในหมู่บ้านเลยนะครับ...แกชอบเดินไปเล่นกับบ้านหลังนั้นที หลังนี้ที ราวกับผู้ใหญ่...
  • สวัสดีครับอาจารย์เม็กดำ 1
  • ยินดีและเป็นเกียรตินะครับ...กับการที่จะได้ไปร่วมงาน
  • และขอบคุณคำคมที่นำมาฝากอย่างสม่ำเสมอ ความรักความอบอุ่น  เป็นต้นทุนที่ล้ำค่า
  • สวัสดีครับ
    P
  • ผมเล่าความลับที่เป็นจริงไปแล้ว...ตอนแรกก็กะจะ tag มาที่คุณกะปุ๋มนี่แหละ  แต่เห็นว่าเป็นขวัญใจมหาชน มีแฟนคลับเยอะอยู่แล้ว  ยังไงก็ได้อ่านความลับนั้นแน่ เลยสงวนท่าที
  • นอนหลับฝันดีนะครับ....
  • สวัสดีครับอาจารย์ลูกหว้า
  • ขอบคุณในกำลังใจนะครับ...
  • บทบาทใหม่ลุล่วงด้วยดี...ไม่มีการงอแง  ป้อนข้าวและส่งขึ้นรถได้อย่างราบรื่น  มิหนำซ้ำเจ้าแดนไทยังพูดว่า "อยู่กับคุณพ่อสนุกกว่าเยอะเลย"
  • ได้ยินพี่นัสพูดให้ฟังว่าได้มีการซักซ้อมการเลี้ยงลูกไว้ว่าต้องทำยังไงบ้าง แล้วก็นึกขำๆอยู่ในใจ  
  • 5555 พอเห็นเจ้าตัวน้อยแล้ว ตลกจริงๆเลยค่ะ นึกอยู่นะคะว่าพี่นัสจะเอาลูกตัวน้อยๆไหวไหมจนกว่าแม่เค้าจะกลับมา  แต่ยังไงก็เห็นผ่านพ้นไปได้ด้วยดี ก็ดีใจด้วยนะคะพี่นัสที่ทำภาระกิจนี้สำเร็จ  55555555
  • นุ้ยมีเรื่องต้องเล่าให้พี่เจี๊ยบฟังหลายเรื่องนะคะเนี่ยเกี่ยวกับภาระกิจนี้ของพี่นัส อิอิอิ ขำๆๆๆ
  • ขอบใจสำหรับบทบาทพี่เลี้ยงกิตติมศักดิ์...
  • ทุกอย่างราบรื่นดี.. ไม่ซน แต่ยังชอบซุกของและกระจายของเล่นเหมือนเคย
  • ตอนเล่าให้พี่เจี๊ยบฟัง ก็เอาให้มันดูดีหน่อยนะ
โก๊ะ
IP: xxx.25.0.55
เขียนเมื่อ 
คุณแผ่นดินสอบผ่านการเป็นคุณพ่อได้แบบสบายๆเลยค่ะ...เห็นรูปเจ้าตัวเล็กที่ไว้ผมจุกแล้วน่ารักมั๊กมาก..คิดถึงตัวเองเพราะว่าตอนเป็นเด็กเราก้อไว้ผมทรงนี้แหละค่ะ...ต่อไปนี้คุณแม่บ้านคงไม่ต้องกังวลใจแล้วนะคะและถ้าไปบ่อยๆคุณพ่อจะเก่งขึ้นเรื่อยๆค่ะ...เห็นแล้วใช่มั๊ยล่ะคะว่าการเป็นแม่บ้านที่ดีมันยากแค่ไหน...แต่เหนื่อยแค่ไหนก้อมีความสุขสุดๆใช่มั๊ยคะ
  • ขอบคุณคุณโก๊ะมากครับที่แวะมาเติมเติมในบันทึกนี้
  • ขณะนี้รู้ซึ้งแล้วครับว่า "แม่บ้าน"  นั้นยุ่งยากมหาศาล  ..เดี๋ยวต้องดูแลลูก ดูแลสามี...เหนื่อยหนักน่าดูนะครับ
  • อยากเห็นภาพตอนเด็ก ๆ ที่ไว้จุกของคุณดก๊ะจังเลย...คงน่ารักมาก ๆ ใช่ไหมครับ
  • 555  ขอขำแบบไม่เก็บอาการนะคะ 
  • นึกไปถึง  ตอนน้องแดนเล็กๆฤทธิ์น่าดูเลย ^__* ไหนจะพี่ดิน ที่ยังไม่โตนัก ^__*
  • ยินดีด้วยนะคะที่คุณ แผ่นดิน ประสบผลสำเร็จกับบท คุณพ่อคนดีที่หนึ่งเล้ยยย...ถ้าคุณแม่กลับมาคงปลื้มมากๆเลยนะคะ

 

  • ใช่ครับ  ประสบความสำเร็จเกินคาด ..ว่านอนสอนง่าย
  • แต่พอแม่บ้านตัวจริงกลับมา....ทั้งสองซนเหมือนลิง