การศึกษาวัฒนธรรมศึกษาที่สอนโดย รศ. ศรีศักร  วัลลิโภดม  ในวันจันทร์  ที่ 5 ก.พ. 2550 นั้น ผมได้เข้าไปนั่งฟังด้วย  บรรยากาศเอาจริงเอาจัง 

 ท่านอาจารย์เป็นนักอ่าน  นักคิด  และนักวิเคราะห์วิจารณ์อย่างมีเหตุผลน่าฟังมาก  ท่านอาจารย์กล้าพูดแบบแรง ๆ  และชี้ให้เห็นความลื่นไหลทางวัฒนธรรม  ซึ่งเป็นองค์รวมที่เราต้องมองผ่านในหลายด้าน  และผู้รู้ก็มีอยู่ในทุกชุมชนและเป็นแกนของสังคมนั้น ๆ 

 แม้เรื่องศาสนาในสภาพปัจจุบันก็ยังมองผ่านแค่ตำนานชาดกสื่อได้เพียงแค่รูปแบบแต่ยังเข้าไม่ถึงความหมายที่เป็นสัญลักษณ์เลย 

เมื่อไม่รู้คุณค่าแทนที่จะรักษากับทำลาย...เราได้พักทานอาหารกลางวันก็บ่ายโมงเศษไปแล้ว

หลังจากนั้นท่านอาจารย์นำพวกเราลงพื้นที่ชุมชนบ้านเหนือ  ต. คูเต่า อ. หาดใหญ่  จ. สงขลา  ที่ผมกับโต้ะอิหม่ามวิสุทธิ์  บิลล่าเต๊ะนิสิต ป. เอก สาขาวิชาวัฒนธรรมศึกษา ได้ลงพื้นที่ไว้เตรียมแล้วเมื่อสัปดาห์ก่อน...

การลงพื้นที่นี้  เราได้คุยกับชาวบ้านชุมชนมุสลิมมีชาวจีนนับถือพุทธอยูในบ้านนี้ประมาณ 5 หลังคาเรือนและที่มาร่วมคุยมีหนึ่งคน  ลูกหลานย้ายออกไปหมดแล้ว 

จากการคุยกันได้ข้อคิดว่าอำนาจในชุมชนมีสองอย่าง  คืออำนาจเงินและอำนาจมาจากบารมี  และอำนาจฝ่ายไหนมีพวกมากก็ครอบงำสังคมท้องถิ่นนั้น

ต่อมาเราลงเดินไปชมแม่บ้านทำขนม  มีน้ำใจให้ขนมเป็นของฝากพวกเราทุกคนแล้วเดินชมคลองอู่ตะเภายังอนุรักษ์ไว้ได้ดีมาก 

จนเวลาบ่ายห้าโมงเศษเราจึงลาชาวบ้านเหนือด้วยความขอบคุณในน้ำใจที่แสนดีของทุกท่าน  และผมก็ไปส่งท่านอาจารย์ที่สนามบินซึ่งกำหนดบินเวลาสองทุ่มเศษเพื่อไปลงสุวรรณภูมิครับ...