โลกใบใหญ่ของเด็ก:เป็นแม่แทนได้มั๊ย?

  ติดต่อ

  แม่ไปดูไอ้ขาวหน่อย”ขาว”โดนตีแม่...ดูเธอเสียใจมากน้ำตาไหลพราก.”คนใจร้าย”แล้วเธอก็ปล่อยโฮ...แบบห้ามไม่อยู่......เพื่อนหมาของเธอโดนทำร้าย  
        สัปดาห์ก่อนน้องปลาเดินน้ำตานองหน้าเข้ามาหาแม่ไปดูไอ้ขาวหน่อยขาวโดนตีแม่...ดูเธอเสียใจมากน้ำตาไหลพราก.คนใจร้ายแล้วเธอก็ปล่อยโฮ...แบบห้ามไม่อยู่......เพื่อนหมาของเธอโดนทำร้าย
   เจ้าขาวกับทองเป็นหมาในซอยที่อยู่มาตั้งแต่สมัยสร้างหมู่บ้านช่างก่อสร้างบ้านเสร็จเขาก็ย้ายกันไปโดยทิ้งมันไว้กับหมู่บ้าน........เรามามาอยู่บ้านนี้เมื่อ
3 ปีก่อนก็เจอมันทั้งสองตัวอยู่กอ่นแล้ว เด็กๆในซอยเป็นเพื่อนเล่นกับหมาสองตัวนี้....เล่นกันจนคุ้นเคย ทั้งสองตัวมันเป็นแฟนกัน....มีพยาบาลใจดีฉีดยาให้มัน....สร้างความปลอดภัยให้ เด็กๆในซอย....ทั้งสองเป็นหมาอารมณ์ดี...ไม่เคยกัดใครคอยเป็นยามเฝ้าหมู่บ้าน...มันจะเห่าให้รู้ว่ามีคนแปลกหน้ามา...มันอารมณ์ดี แสนรู้และรักเด็ก เจ้าขาวเพิ่งออกลูกสองตัวอายุสักเดือนเห็นจะได้...น่ารักมาก...มันแสดงอาการหวงลูก...มีเห่าบ้าง...แยกเขี้ยว...ขู่ไล่เด็กบ้างเพราะความหวงลูกของมัน...ดิฉันอธิบายอารมณ์ของมันให้ลูกฟังว่า.....มันจะขี้ระแวงนะลูก...อย่าไปคลุกคลีมากช่วงนี้เพราะมันจะไม่เข้าใจเราจะหวงลูกของมันมาก....ถ้ามีอารมณ์หวงมากจะตาลายไม่รู้ใครเป็นใครและมันจะดุกว่าเดิมเป็นธรรมชาติของผู้หญิงที่มีลูกอ่อน....โดยไม่วางใจระยะนี้ต้องคอยนั่งเฝ้าดูพวกเธอเล่นไม่ห่างตาเธออาจทำอะไรที่รู้เท่าไม่ถึงการณ์....ซน...อยากรู้อยากเห็น อยากเอาลูกมันมากอด....อยากอุ้ม......ตามประสาเด็ก....
      หลายวันก่อนมันอารมณ์ไม่ดีงับเอาเด็กในซอย...เข้าใจว่ามันคงสั่งสอนจึงงับเบาๆพอเห็นรอยนิดๆ...เพราะไปกวนใจ...จะจับลูกมันมาเล่น ห่างกันไม่กี่วันเจ้าขาวถูกทำร้าย....ถึงตาย...ดิฉั้นพูดไม่ออกกับการกระทำ.......ใครๆ ก็รักลูก...ไม่ดูแลลูก...ลูกซน...ทำมันอารมณ์ไม่ปกติ...มันก็กัดเอา......เป็นผลของการกระทำชัดๆ...แต่ไม่ยอมรับความจริงไม่ยอมเข้าใจ...รักลูกจนลืมโยงผล...จากเหตุ
ใจร้าย

             ลูกสงสาร...ไอ้ขาวนิสัยดีจะตาย....นิสัยดีก็ต้องตาย...แล้วถั่วดำกับข้าวต้มมัด(ชื่อเจ้าลูกหมาตัวเล็กที่เด็กๆตั้งให้) มันจะอยู่กับใคร....
ไอ้ทองไงลูก...แม่ตายก็อยู่กับพ่อได้...ไม่ต้องห่วง 

หมาไม่เหมือนคนนะแม่.....ถ้ามันรักใครแล้วจะไม่ทำร้าย ขนาดลุง...ทำร้ายแรงมาก....มันเฉยๆ....เวลาลุง....ขับรถผ่าน...ไอ้ทองก็เฉย...ไม่รู้มันคิดอะไร เจ้าลูกสาวสองคนเฝ้าเช้าเฝ้าเย็น...เธอเล่าว่ามันดูเศร้าๆ...คิดถึงแม่ไม่เล่นไม่ซนเหมือนเดิมแม่...เป็นแม่มันแทนได้มั๊ย อยู่กับเราในบ้านเจ้าคนเล็กออกปาก.....ดิฉั้นอมยิ้ม...คิดในใจว่าในโลกแห่งความเป็นจริงมีเรื่องราวที่ร้ายๆมากมาย...ที่หนูจะต้องเรียนรู้....ทำความเข้าใจ...เด็กน้อยของแม่

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน มุมละไม-Diary

หมายเลขบันทึก: 75635, เขียน: , แก้ไข, 2012-02-11 17:13:47+07:00 +07 Asia/Bangkok, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 17, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #เรียนรู้#สอนลูก#เด็ก#ความทรงจำ#แม่#ปลา

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (17)

  • เด็ก ๆ มักมีจิตใจที่บริสุทธิ์  เขามักจำเรื่องราวในอดีต ทั้งดี และร้าย ได้เสมอ ความทรงจำของเด็ก บางครั้งผู้ใหญ่อย่างเรายังคาดไม่ถึง  เรื่องบางเรื่องเหตุการณ์ผ่านมาเป็นปี  แต่ทุกครั้งที่มีสถานการณ์ให้หวลคิดคำนึงถึงเรื่องเหล่านั้นขึ้นมา เด็ก ๆ มักจะระลึกถึงมันได้
  • ไม่อยากให้หนูน้อยจิดใจดีสองคนนี้ จำเหตุการณ์เหล่านี้เลยค่ะ
  • คุณเมตตาขา  เป็นแม่แทน เจ้าถั่วดำ กับ เจ้าข้าวต้มมัดเถอะค่ะ

 

น้ำตาร่วง

สงสารเจ้าขาว

รักน้องหมา

ขอให้เจ้าขาวไปสวรรค์...แต่มีคนบอกว่าชาตินี้ที่เกิดเป็นหมามาแล้ว ชาติต่อไปจะเป็นคนค่ะ.........

คุณเมตตาขา  เป็นแม่แทน เจ้าถั่วดำ กับ เจ้าข้าวต้มมัดเถอะค่ะ

 

ขอบคุณค่ะ คุณรัตติยา..คุณสมพร...นี่ถ้าครั้งนี้คุณแม่ยอมใจอ่อน..กว่าเจ้าสองคนนี่จะโตสงสัยดิฉั้นมีหมาเป็นลูกครบโหลแน่เลย...เอ๊า!.....เป็นแม่แทน...แต่อยู่นอกบ้านส่วนเวลาจะกินนมแม่ไปกินของน้าแป๊ด..ก็แล้วกัน...

คุณ somporn ค่ะ

  •   ว่างัย เราสองคน จะรับหน้าที่เป็นแม่นม (หมา) กันดีไหมเอ่ย ดิฉันรับหนึ่งตัว นะคะ  ที่เหลือ ให้ไปกินนม แม่สมพร
  • อ้อ  คุณสมพร ค่ะ วันนี้  บ่ายสาม เรามีนัดกันนะคะ  อิ อิ
คุณรัตติยารับทั้งสองตัวนั่นแหล่ะ....คุณสมพรอยู่ไกล..กว่าจะได้กินหิวตายพอดี..อีกอย่างคุณสมพรยังโสด...คงจะเขิน...เธอนั่นแหล่ะรับทั้งสองตัว....ฮา..
  • น่าสงสารนะครับ
  • เด็กๆเขาเหมือนผ้าขาว เราจะสอนอย่างไรให้เขาเป็นคนดี เป็นเรื่องสำคัญ
  • ผมเป็นคนที่ชอบหมา จริงๆแล้วหมามาชอบผมมากกว่า มีหลายตัว
  • มาอยู่มหาวิทยาลัย ยังมีตามมาทักทายอีก 2 ตัวให้ข้าวกินเลยแวะมาหาทุกวันเลยครับ
k-jira
เขียนเมื่อ 

น่าสงสารจังเลยค่ะ T_T

ว่าแต่.. พ่อหมามันจะเลี้ยงลูกเป็นเหรอ ?

  • คนเราก็อย่างนี้แหละครับ  คิดว่าตัวเองถูกเสมอ
  • ผมมีหมาเลี้ยงสองตัวครับคุณเมตตา  ถ้าเดินไปไหนเจอหมาอื่น ๆ มันจะเข้ามาใกล้ ดมกลิ่นคาดเดาว่ามันรู้กลิ่นว่าเป็นเจ้าของหมามั้ง  มันจึงไม่เห่าผม
  • ในหมู่บ้านที่ผมอยู่ส่วนใหญ่มีแต่คนรักหมา แมว ฉนั้นตอนนี้  สัณนิฐานว่าคนรักหมาอื่น ๆ ที่ไม่สามารถเลี้ยงได้จะด้วยเหตุใดก็ตาม  จะนำมันมาปล่อยที่หมู่บ้านนี้เพราะเชื่อแน่ว่ารอดปล่อยภัยไม่อด
  • ก็โชคดีของหมาเหล่านั้นที่เขาไม่ปล่อยข้างถนน  คนปล่อยก็ยังมีใจเป็นห่วงมันอยู่  

 

ดิฉั้นถูกโฉลกกับหมามาแต่เล็กค่ะ....ชอบ....คุยกันรู้เรื่องตอนเด็กๆ 4 ขวบได้ จำได้ว่านอนเฝ้าหมาลูกอ่อน..กลัวพ่อเอามันไปทิ้ง....เอามือให้มันเลีย...มันนึกว่าจะจับลูกมัน...ก็เลยกัดมือเอายังเป็นรอยจนทุกวันนี้...แต่ก็ยังชอบและเป็นญาติดี..กับหมาทุกตัว...ไม่กลัว....คุยกันได้....ทุกวันนี้คนที่บ้านไม่ชอบหมา....ก็เลยต้องตามใจเขาค่ะ...(ว่าจะหาสักตัวไปแอบเลี้ยงไว้ที่บ้านใครดี....)
         ขอบคุณทุกท่านที่มาช่วยสร้างสีสรรนะคะบันทึกคนที่ดิฉั้นคาดว่าจะเข้ามาให้ความเห็นไม่ผิดเป้าสักคน....แต่คนที่คาดไม่ถึงว่าจะมาอ่าน....คือคุณชาญวิทย์-นครศรีฯ รักหมาเหมือนกัน....ขอบคุณค่ะ...
  • บันทึกเศร้า  และงดงามด้วยความไร้เดียงสาของเด็กตัวน้อย
  • ครอบครัวผมเป็นอีกครอบครัวหนึ่งที่เลี้ยงสุนัข และมันก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว
  • เวลากลับบ้านมันจะชอบกระโดดกุยกายรถยนต์จนเป็นลอยเล็บทั้งคันรถ  และจนทุกวันนี้เจ้าสุนัขก็ยังไม่เปลี่ยนพฤติกรรม
  • บางครั้งคุณพ่อเดินทางข้ามจังหวัดาเยี่ยมผม, ถึงขั้นเอามันมาด้วย  คงรู้ว่ามันคิดถึงผม
  • ผมเศร้าใจเสมอหากกำลังขับรถอยู่บนถนนแล้วต้องเหลือบเห็นรถรับซื้อสุนัขวิ่งอยู่ด้านหน้า....
  • โลกแห่งความเป็นจริงมีเรื่องราวที่ร้ายๆมากมาย
  • พอ ๆ กับเรื่องดี ๆ  ก็มีมากมายเช่นกันนะครับ
  • ขอบคุณครับ..
ป้าโอ๋น้ำตาร่วงเหมือนกันค่ะ ทำไมคนเราใจร้ายจัง นี่ถ้าไม่มีหลายๆความเห็นตามๆมาละก้อ คงยังนั่งน้ำตาร่วงเขียนไม่ได้อยู่แน่เลยค่ะ เป็นเรื่องเศร้าจริงๆนะคะ ที่คนมีกำลังมากกว่า ใช้ความคิดตัวเองตัดสินและสำเร็จโทษผู้อื่น แม้จะเป็นหมา เขาก็มีชีวิตเหมือนกัน

คุณแผ่นดิน...ขอบคุณค่ะในโลกแห่งความเป็นจริงมีเรื่องราวดีๆ อีกมากมาย...
ผมเศร้าใจเสมอหากกำลังขับรถอยู่บนถนนแล้วต้องเหลือบเห็นรถรับซื้อสุนัขวิ่งอยู่ด้านหน้า....เขาซื้อไปไหนกันเหรอคะ....ที่บ้านดิฉั้นไม่มี...ไปทำลูกชิ้นเหรอ...คะ
เวลาดิฉันไปไหนมาไหน เจอหมาโดนรถชนตายข้างถนน...ดิฉันต้องจอดรถหายใจหายคอทุกครั้ง....อารมณ์นั้น...บอกไม่ถูกเลยจริงๆ....

คุณโอ๋คะ....หายเศร้าแล้วค่ะ...ตอนนี้ช่วยดูแลลูกมันกันอยู่..มีคนบอกว่าพอมันโตหน่อยจะขอไปเฝ้าสวน ถึงเวลานั้นเด็กๆ...คงต้องเศร้าอีกรอบ....
เศร้าเพราะเขาไปอยู่ที่อื่นก็ยังดีกว่าเศร้าเพราะเขาโดนทำร้าย โดยไร้ความปรานีนะคะ บันทึกนี้พี่คงเข้ามาอ่านอีกไม่ได้แล้ว เพราะอ่านอีกก็ยังน้ำตาซึมอยู่เลยนะคะ สงสารทั้งเจ้าขาวที่มันคงทุกข์ทรมานทั้งจากความเจ็บกาย และความห่วงลูกของมัน กับเจ้าถั่วดำและเจ้าข้าวต้มมัดที่อดได้ไออุ่นและนมจากแม่ของมัน
ถ้าทำให้พี่โอ๋เศร้าก็อย่าเข้ามาอีกนะคะ....ขอโทษค่ะ...วันหลังจะไม่เขียนเรื่องแบบนี้แล้วค่ะ....ตั้งแต่วันนั้นจนวันนี้จิ๊บยังไม่มองหน้าเขาเลยค่ะ....
  • แวะมาอีกครั้ง เพราะชอบบันทึกนี้มาก ๆ 
  • ผมไม่รู้ว่ารถบรรทุกสุนัขเหล่านั้นมาจากที่ใดและไปที่ใด แต่ก็มั่นใจว่าไปแถบสกลนครครับ
  • ตอนนี้เนื้อสุนัข หรือแม้แต่อวัยวะอื่น ๆ แปรรูปได้หลายอย่าง และเป็นที่นิยมมาก  แต่ผมไม่เคยรับประทาน  หรืออาจโดนโดยไม่รู้ตัวแล้วก็ไม่รู้เช่นกัน !

วันเจอกันมัวแต่คุยเรื่องอื่น ๆ

ลืมถามเรื่องน้องหมา

ลืมดูมือที่หมาฝากรอยรักไว้

ไว้ค่อยไปดูให้ถึงที่เลยดีกว่า