แม่ไปดูไอ้ขาวหน่อย”ขาว”โดนตีแม่...ดูเธอเสียใจมากน้ำตาไหลพราก.”คนใจร้าย”แล้วเธอก็ปล่อยโฮ...แบบห้ามไม่อยู่......เพื่อนหมาของเธอโดนทำร้าย

        สัปดาห์ก่อนน้องปลาเดินน้ำตานองหน้าเข้ามาหาแม่ไปดูไอ้ขาวหน่อย”ขาว”โดนตีแม่…ดูเธอเสียใจมากน้ำตาไหลพราก.”คนใจร้าย”แล้วเธอก็ปล่อยโฮ…แบบห้ามไม่อยู่……เพื่อนหมาของเธอโดนทำร้าย
   เจ้าขาวกับทองเป็นหมาในซอยที่อยู่มาตั้งแต่สมัยสร้างหมู่บ้านช่างก่อสร้างบ้านเสร็จเขาก็ย้ายกันไปโดยทิ้งมันไว้กับหมู่บ้าน……..เรามามาอยู่บ้านนี้เมื่อ 3 ปีก่อนก็เจอมันทั้งสองตัวอยู่กอ่นแล้ว เด็กๆในซอยเป็นเพื่อนเล่นกับหมาสองตัวนี้….เล่นกันจนคุ้นเคย ทั้งสองตัวมันเป็นแฟนกัน….มีพยาบาลใจดีฉีดยาให้มัน….สร้างความปลอดภัยให้ เด็กๆในซอย….ทั้งสองเป็นหมาอารมณ์ดี…ไม่เคยกัดใครคอยเป็นยามเฝ้าหมู่บ้าน…มันจะเห่าให้รู้ว่ามีคนแปลกหน้ามา…มันอารมณ์ดี แสนรู้และรักเด็ก เจ้าขาวเพิ่งออกลูกสองตัวอายุสักเดือนเห็นจะได้…น่ารักมาก…มันแสดงอาการหวงลูก…มีเห่าบ้าง…แยกเขี้ยว…ขู่ไล่เด็กบ้างเพราะความหวงลูกของมัน…ดิฉันอธิบายอารมณ์ของมันให้ลูกฟังว่า…..มันจะขี้ระแวงนะลูก…อย่าไปคลุกคลีมากช่วงนี้เพราะมันจะไม่เข้าใจเราจะหวงลูกของมันมาก….ถ้ามีอารมณ์หวงมากจะตาลายไม่รู้ใครเป็นใครและมันจะดุกว่าเดิมเป็นธรรมชาติของผู้หญิงที่มีลูกอ่อน….โดยไม่วางใจระยะนี้ต้องคอยนั่งเฝ้าดูพวกเธอเล่นไม่ห่างตาเธออาจทำอะไรที่รู้เท่าไม่ถึงการณ์….ซน…อยากรู้อยากเห็น อยากเอาลูกมันมากอด….อยากอุ้ม……ตามประสาเด็ก….
      หลายวันก่อนมันอารมณ์ไม่ดีงับเอาเด็กในซอย…เข้าใจว่ามันคงสั่งสอนจึงงับเบาๆพอเห็นรอยนิดๆ…เพราะไปกวนใจ…จะจับลูกมันมาเล่น ห่างกันไม่กี่วันเจ้าขาวถูกทำร้าย….ถึงตาย…ดิฉั้นพูดไม่ออกกับการกระทำ…….ใครๆ ก็รักลูก…ไม่ดูแลลูก…ลูกซน…ทำมันอารมณ์ไม่ปกติ…มันก็กัดเอา……เป็นผลของการกระทำชัดๆ...แต่ไม่ยอมรับความจริงไม่ยอมเข้าใจ...รักลูกจนลืมโยงผล...จากเหตุ ”ใจร้าย”

             ลูกสงสาร…ไอ้ขาวนิสัยดีจะตาย….นิสัยดีก็ต้องตาย…แล้วถั่วดำกับข้าวต้มมัด(ชื่อเจ้าลูกหมาตัวเล็กที่เด็กๆตั้งให้) มันจะอยู่กับใคร….
ไอ้ทองไงลูก…แม่ตายก็อยู่กับพ่อได้…ไม่ต้องห่วง 
”หมาไม่เหมือนคนนะแม่.....ถ้ามันรักใครแล้วจะไม่ทำร้าย ขนาดลุง...ทำร้ายแรงมาก....มันเฉยๆ....เวลาลุง....ขับรถผ่าน...ไอ้ทองก็เฉย...ไม่รู้มันคิดอะไร” เจ้าลูกสาวสองคนเฝ้าเช้าเฝ้าเย็น…เธอเล่าว่ามันดูเศร้าๆ…คิดถึงแม่ไม่เล่นไม่ซนเหมือนเดิม”แม่...เป็นแม่มันแทนได้มั๊ย” อยู่กับเราในบ้านเจ้าคนเล็กออกปาก…..ดิฉั้นอมยิ้ม…คิดในใจว่าในโลกแห่งความเป็นจริงมีเรื่องราวที่ร้ายๆมากมาย...ที่หนูจะต้องเรียนรู้….ทำความเข้าใจ…เด็กน้อยของแม่