GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

เสือสิงห์กระทิงแรดทะเลาะกันจะเกิดอะไรขึ้น

การอยู่ร่วมกันของสัตว์ที่ใช้พละกำลังในการตัดสินใจ ใครเป็นผู้ทรงพลัง บวกความแรด เพิ่มความเฮง ก็จะเป็นผู้ชนะ มนุษย์เราก้เช่นกัน ไม่ผิดกับสัตว์เดรัจฉานเหล่านั้น

เมื่อวันก่อนครูอ้อยได้ดูรายการในโทรทัศน์เกี่ยวกับสัตว์  ธรรมชาติในป่า  และการอยู่รอดของพวกมัน  ดูไปก็คิดไป  เปรียบกับตัวเรา 

ในสังคมของคนที่ไม่แปลกจากสังคมของสัตว์เลยที่มีการอยู่รอด  ต่อสู้ดิ้นรน  แต่มีรสชาติ  มีความโหดร้าย ทารุณ  ไร้มนุษยธรรมเพิ่มขึ้นมามีสีสันขึ้นเท่านั้น  นอกนั้น  เหมือนกันหมด  พูดง่ายๆ 

ในตอนหนึ่งนั้นบรรดาสัตว์ทั้งหลายเกิดการแก่งแย่งที่อยู่กัน  ไม่ยอมกัน  ตกลงกันไม่ได้  พวกมันก็ชนกัน คิดว่าจะปลิดชีวิตกันด้วยหนทางของความเป็นสัตว์  ใช้พละกำลัง  ความฉลาดของมัน  ตลอดทั้งความเฮงหรือโชคดีเข้ามาช่วยด้วย  ฝ่ายนั้นจึงเป็นฝ่ายชนะและอยู่รอดได้  ผู้แพ้ก็กลายเป็นอาหารอันโอชะไป 

สังคมมนุษย์เริ่มจากสังคมเล็กๆคือสังคมครอบครัว  เมื่อพ่อผู้เป็นใหญ่ในครอบครัว ตกลงกับแม่ไม่ได้  ใช้พละกำลังในการปราบปรามแม่ซึ่งเป็นเพศเมีย  ต่อสู้กัน...  แน่นอน พ่อเป็นผู้ชนะและผู้แพ้คือ  แม่  ..แต่มีอะไรเกิดขึ้นติดตามมา... ..สิ่งที่เกิดขึ้น  คือ  ลูกน้อยไม่มีความสุข เกิดปัญหาที่แก้ไม่ได้  ก่อให้เกิดปัญหาที่ร้ายแรงติดตามมาอย่างไม่ลดละ 

เปรียบกับเสือ สิงห์ กระทิง แรด  ที่ต่อสู้กันในป่า  แย่งชิงกัน  ฆ่ากันตายไป   แล้วหญ้าต้นเล็กๆที่อยู่บริเวณนั้นจะเหลืออะไร  มีแต่ความพินาศสูญเสีย......ที่ไม่น่าเกิดขึ้น 

ในสังคมถัดมาที่ใหญ่ขึ้น  คือสังคมของการทำงาน  ผู้เป็นใหญ่ก็เปรียบสัตว์ใหญ่  ส่วนลูกน้อง  หรือทีมงาน  ก็คือ  สัตว์เล็ก  ที่ไม่มีหนทางต่อสู้ ไม่มีอุปกรณ์ประจำกายที่จะประหัตประหาร  ต่อสู้ได้  เมื่อเกิดการข่มขู่  ข่มเหง 

เพียงแค่สิงห์โตอยากจะคำราม  สัตว์เล็กในป่า  ก็...หงอ..ราบเรียบกันแล้ว 

เจ้านาย  หรือผู้บังคับบัญชาก็เช่นกัน...เพียงแค่..เอ่ยปาก..มอง..ลูกน้อง  ลูกทีม ก็สยบราบคาบกันแล้ว....

อย่ามาทะเลาะกัน  ต่อสู้กัน  ให้ต้นหญ้า  หรือสัตว์เล็ก  ราบเรียบไปด้วยเลย...ไม่เกี่ยวด้วยสักหน่อย...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): siriporndiaryครูอ้อยkruooy
หมายเลขบันทึก: 75629
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 14
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (14)

เรียนท่านครูอ้อย สวัสดียามเช้าครับ

 นอกจากหญ้าเรียบ ดินพัง บรรยาการเสียครับ องค์การเรียนรู้ กู่สร้างสรรค์พังสลายหมด

อรุณสวัสดิ์ค่ะ  ท่านอาจารย์ JJ

  • บรรยากาศหดหู่มากเลยค่ะ  หน้าตาของแต่ละคนก็เจี๋ยมเจี้ยม..ไม่จริงใจ..สวมใส่หน้ากาก เหยียบย่ำ....แบบเกมส์เหยียบลูกโป่งของเด็กๆค่ะ
  • องค์การเรียนรู้ก็เกิดยากค่ะ  เพราะเกิดการสร้างเกราะคุ้มกันภัยให้ตัวเองค่ะเพื่อการอยู่รอด

ขอบคุณค่ะอาจารย์ที่เติมเต็มให้ครูอ้อย

 

  •       คุณครูอ้อย..วันนี้เหงามากคิดถึงเหล่าสกุณาจัง อยากให้เหมือนวันก่อนเก่าถึงแม้จะหยิกให้เจ็บ เหน็บให้จำ..ก็ไม่เคย..เก็บมาเป็นอารมณ์โกรธ..ทำอย่างไรหนอ นกแก้วจึงจะคืนรัง..
  • ไม่ได้เป็นเสือ สิงห์ กระทิง แรด
  • แต่เป็นหญ้า ครับ
เป็นดินค่ะ 

ไม่ขอแสดงความคิดเห็นค่ะ

สวัสดีค่ะ  คุณไม่แสดงตน

  • มาตามหาสกุณา   นกคืนรังหรือคะ  แล้วครูอ้อยจะช่วยตามหาให้อีกแรงหนึ่งนะคะ

ขอบคุณค่ะที่ตามหาสกุณาที่น่าสงสารของคุณ

สวัสดีค่ะคุณหมอ  นพ. สมบูรณ์ เทียนทอง

  • ครูอ้อย  ก็คิดว่า  คุณหมอไม่ได้เป็น  แต่ถ้าจะเป็น  ก็ต้องไม่เป็นอย่างในบันทึกนะคะ  ขอร้อง

ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะน้อง  นางสาว เกศนี วัณณกุล

  • ขอบคุณค่ะที่ไม่แสดงความคิดเห็น  แต่มาแวะทักทายครูอ้อย  สนุกกับการทำงานนะคะ

ขอบคุณค่ะ

ชอบเป็นหนูค่ะ ชอบอยู่เป็นฝูง ละก็คุยจุ๊กจิ๊ก

ละก็วิ่งหนีเร็วมากกก

 

อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณหมอหน่อย

  • ฮั่นแน่  เป็นหนู  หรือคะ  เป็นฝูงและคุยจุ๊กจิ๊ก อุ๊ย.....น่ารักจริง...หนูท่านนี้
  • วิ่งเร็วมากนะคะ..เวลา  สัตว์ใหญ่มันกัดกัน  หนูก็วิ่งอย่างเร็ว  ใช่ใหมคะ  ...

ขอบคุณค่ะ

อืมมมมมมมมม  นายป๋องขอนั่งบนภู  ดููเสือขบกันดีก่า บายกว่ากันเ้ย้ออออออออออะ เลย

สวัสดีค่ะ นายป๋อง

  • นั่นสิเนอะ   นั่งดูเฉยๆ  ยังสนุกเนอะ

ขอบคุณค่ะ