ฉันรู้ว่า ตัวเองป่วยเป็นโรคไตวายเรื้อรังระยะสุดท้าย เมื่อ กรกฎาคม 2542 จากที่ รพ.ศรีนครินทร์ จ.ขอนแก่น
“ ทำไม ถึงดูตาบวม เป็นหลุมๆ ล่ะ... “
เพื่อนที่สำนักงานทัก บางที อายุ สามสิบกว่าก็จะแก่เร็ว
โรยเร็วก็เป็นได้ ฉันคิด แต่ไม่รู้หรอกว่า ...ใต้ตาก็เป็นจุด
ที่บอกอาการคนโรคไต
รู้สึกว่าตัวเองผอมลงๆ........ซื้อกางเกงใหม่...ผอมก็ดูดี
น่ะสิ.......ฉันคิด
กลางคืนปัสสาวะบ่อย
ทำไมเหนื่อยง่ายจัง....ไปหา กาแฟกินก็หายเหนื่อย
แล้วอาการปวดหัวก็มาเยือนอย่างแรง ตอนที่ฉันประชุมที่
ประเทศฟิลิปปินล์ อยู่ 1 อาทิตย์ มีอยู่ วันสองวันที่ปวดหัวมาก
นั่นปลายปี 2541 .....บางที ฟังภาษาอังกฤษมากเกินไป
เครียดเกินไปก็ได้
ปวดหัวมาเป็นระยะๆ เวลาไปถึงหมอ อายุรกรรม ก็ไม่ปวดแล้ว
อาการภายนอกดูปรกติ....หมอว่า เครียด ....ให้ยาคลายเครียดมา
ปวดหัวมากๆ ก็มาถึงสายตา พร่ามัว ตาข้างซ้าย อยู่มาอีก
ก็ตาข้างขวา
<p class="MsoNormal"><span style='font-size: 18pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span>ฉันอยู่ที่สุรินทร์ กับสามี<span> </span>เราทำงานที่ ศูนย์ศึกษาศิลปะธรรมชาติเด็กรักป่า</span><span style='font-size: 18pt; font-family: "Angsana New"'>จ.สุรินทร์<span> </span>จัดค่ายให้กับเยาวชน<span> </span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style='font-size: 18pt; font-family: "Angsana New"'>เนื้อหาด้านศิลปะและสิ่งแวดล้อม<span> </span>สามี</span><span style='font-size: 18pt; font-family: "Angsana New"'>เรียนจบเพาะช่าง </span></p><p class="MsoNormal"><span style='font-size: 18pt; font-family: "Angsana New"'>ปวส.จิตรกรรมไทย<span> </span>ฉันเรียนมาทางครู<span> </span>เอกสังคม จาก</span></p> <p class="MsoNormal"><span style='font-size: 18pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span>มอ.ปัตตานี<span> </span>เราต่างสนใจงานด้านการศึกษา<span> </span>งานจึงกลายมาเป็นชีวิต และ</span><span style='font-size: 18pt; font-family: "Angsana New"'>ดำเนินเรื่อยมา<span> </span>จาก ปี 2532 ที่ เราเริ่มทำค่ายเล็กๆ</span></p> <p class="MsoNormal"><span style='font-size: 18pt; font-family: "Angsana New"'> เสาร์- อาทิตย์<span> </span>ในชุมชน</span><span style='font-size: 18pt; font-family: "Angsana New"'>อีสานใต้และชักชวนเด็กๆ</span></p><p class="MsoNormal"><span style='font-size: 18pt; font-family: "Angsana New"'>ที่มีแววด้านศิลปะ มาพักที่สุรินทร์ และเรียนรู้ร่วมกัน.....</span></p> <p class="MsoNormal"><span style='font-size: 18pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span>เราจึงกลายเป็นครอบครัวใหญ่ ที่ไปไหน ก็จะมีเด็กๆ ไปทำกิจกรรมที่โน่น ที่นี่เสมอ<span> </span>เช่น พาไปเล่นละคร<span> </span>ไปแสดงงานศิลปะ<span> </span>ตามที่ต่างๆ ทั้ง กรุงเทพหรือในหมู่บ้านชนบท</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 18pt"><span> </span></span><span style='font-size: 18pt; font-family: "Angsana New"'>ฉันรู้ว่า ตัวเองป่วยเป็น<strong>โรคไตวายเรื้อรังระยะสุดท้าย</strong> เมื่อ กรกฎาคม</span><span style='font-size: 18pt; font-family: "Angsana New"'> 2542 จากที่ รพ.ศรีนครินทร์<span> </span>จ.ขอนแก่น</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 18pt"> </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 18pt"> </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 18pt"> </span></p>
ขอบคุณค่ะ อาจจะเป็นประโยชน์บ้างค่ะ
สำหรับเรื่องสุขภาพ
ให้กำลังใจซึ่งกันและกันคะ
ผู้ป่วยต้องมีกำลังใจจากคนข้างเคียงมากๆคะ
คนไข้ มักจะคิดว่า ตัวเองเป็นภาระของครอบครัวคะ
มาให้กำลังใจ ในฐานะ เพื่อน นะครับ
ยินดีอย่างยิ่งคะ
ขอเป็นกำลังใจ และขอชื่นชมในการทำงานครับ
ขอขอบพระคุณเป็นอย่างสูงคะ อาจารย์ช่วยแนะนำ เด็กรักป่า ด้วยนะคะ