สำเนียงภาษา  กิริยาส่อสกุล
เปล่า...ไม่ได้พาดพิงใครหรอกค่ะ   แต่นึกขำขำตัวเอง  เพราะเรื่องเกิดขึ้นกับตัวครูอ้อยเองค่ะ

 
ครูอ้อยไปเที่ยวกับครอบครัว  โดยขึ้นไปทางเหนือ   ครูอ้อยชอบภาษาและสำเนียงทางเหนือมากเลยค่ะ  เคยคิดจะหัดพูด  แต่ไม่กล้า  กลัวจะพาภาษาวิบัติ
วันหนึ่งที่ครูอ้อยขึ้นดอยสุเทพ   หลังจากที่กราบไหว้พระธาตุ  เคาะระฆัง  ตีฆ้อง  ชมต้นไม้แปลกๆ   ชมวิวเชียงใหม่แล้ว  
ครูอ้อยก็จะลงจากดอยล่ะค่ะ  แต่ก่อนจะลง  ครูอ้อยเหลือบตาไปเห็นโอ่งน้ำ  คงจะเย็น น่าดื่ม  มีกระบวย 2 อัน  อันใหญ่กับอันเล็ก 
ครูอ้อยเลือกหยิบอันเล็ก  ตักน้ำแต่พอดื่ม  และดื่ม  ขณะที่ดื่ม  มีแม่เฒ่าคนเมืองเดินผ่านมา  พูดว่า  " แต่งพื้นเมือง  กินน้ำบ๊วย
ครูอ้อยได้ยินอย่างนั้นจริงๆค่ะ  ครูอ้อยก็เลยรำพึงว่า  " ไม่ใช่น้ำบว๊ยสักหน่อย  เป็นแค่น้ำเย็นธรรมดานี่เอง "
มารู้อีกที  พ่อบ้านบอกว่า  น้ำบ๊วยที่ได้ยินนั้น  หมายถึง  น้ำที่ตักด้วยกระบวยตักน้ำ  นั่นเอง
ขออภัยค่ะ...มันเป็นคำพูดจากคนไม่รู้ค่ะ..